บทที่ 98 - เหตุผลที่ฝูงหมาป่าทิ้งถิ่น, วัตถุดิบระดับสมบูรณ์แบบ!

ตูม! ตูม! เสียงกระแทกหนักทึบสองครั้ง จอนไม่ได้ตั้งใจเล็งด้วยซ้ำ แค่ปลายหางมังกรปัดผ่านเบาๆ แม่หมาป่าสองตัวก็ปลิวว่อน ร่างของพวกมันลอยละลิ่วพร้อมเสียงกระดูกแตก ก่อนจะร่วงลงบนหิมะไกลออกไป นอนแน่นิ่งไม่รู้เป็นหรือตาย

และปลายหางมังกรนั้น ก็ฟาดใส่ร่างราชาหมาป่าพอดี! ผัวะ——! แรงกระแทกผสมความร้อนระอุ ซัดร่างยักษ์จนสั่นสะท้าน! [-766! (เจาะเกราะ! โจมตีจุดตาย!) -55! (ความเสียหายไฟ!)]

ร่างราชาหมาป่ากระตุกเฮือก ลมหายใจแผ่วเบาขาดห้วงไปทันที หน้าต่างระบบเด้งขึ้น [สังหารมอนสเตอร์ข้ามระดับ ได้รับค่าประสบการณ์ต่อสู้ 3,900 แต้ม (1,300 พื้นฐาน x 3.0 ตัวคูณโบนัส)]! "ได้น้อยกว่าจอมขมังเวทอีกแฮะ ยังไม่ถึงคลาสทางการจริงๆ ด้วย" จอนกวาดตามองซากราชาหมาป่า หยุดที่แผลเหวอะหวะตรงท้องนิดหนึ่ง แล้วหันไปหาแม่หมาป่าสองตัวที่เพิ่งตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา [ออร่ากระแทก] + การโจมตีปกติ กระตุ้น [ตราประทับไฟศักดิ์สิทธิ์] เก็บงานสบายๆ

ฝูงหมาป่าข้างหลังเห็นราชากับราชินีโดนมนุษย์สังหารหมู่ต่อหน้าต่อตา ก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า พวกมันพุ่งเข้าใส่ดงกระสุนเหล็กของวอล์คเกอร์ V แบบไม่กลัวตาย สาบานจะแก้แค้นให้ได้! แต่จอนไม่สน เขามาที่นี่เพื่อฆ่า พวกมันจะมีเหตุผลน่าเศร้าอะไรที่ต้องหนีมาที่นี่ มันก็เรื่องของพวกมัน คนไม่ควรเอาใจไปผูกกับสัตว์เดรัจฉาน เว้นแต่จะคุยกันรู้เรื่องและมีเหตุผล น่าเสียดาย มอนสเตอร์ระดับต่ำพวกนี้ไม่มี จอนหันกลับไป เปลวไฟลุกโชนทั่วร่าง! ภูมิประเทศตรงนี้เยี่ยมมาก ทางเข้าออกทางเดียว เหมือนอุโมงค์เหมืองที่เขาเคยใช้ดักฆ่าแมงป่องเปี๊ยบ "เข้ามาเลย มาเป็นพลังให้ฉันซะดีๆ..."

นี่คือการสังหารหมู่ คนหนึ่งคน ปะทะฝูงหมาป่า ด้วย [ร่ายรำมังกรเพลิง] ที่เพิ่มระยะโจมตี และการยิงสนับสนุนจากวอล์คเกอร์ จอนไล่ต้อนฝูงหมาป่าอย่างเมามัน [ออร่ากระแทก] บวกกับ [กรงเล็บมังกรตวัด] และ [มังกรสะบัดหาง] สลับกันไป กวาดล้างหมาป่าร่วงเป็นใบไม้ร่วง ไม่ถึง 15 นาที หมาป่าเกือบร้อยตัวก็เหลือแค่พวกแก่ๆ เจ็บๆ ที่หางจุกตูดหนีตายพร้อมเสียงร้องโหยหวน จอนไม่ตาม หมาป่าเป็นสัตว์เจ้าคิดเจ้าแค้นก็จริง แต่ต้องมีฝูง เหลือตัวสองตัว ทำได้แค่ลอบกัดชาวบ้านที่หลงมาคนเดียว เหมือนจอนร่างเดิมที่โชคร้าย ส่วนจะลงเขาไปขโมยเด็กในหมู่บ้าน ก็เป็นไปได้ แต่คงยาก แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขา? เขาไม่ได้จะอยู่หมู่บ้านโนมูต่อ ใครจะตายก็ช่าง! เขาแค่จะเตือนลุงซัตตันว่าอย่านอนเพลินจนลืมถือค้อน — ถึงหมาป่ากระจอกพวกนี้จะทำอะไรคนแคระเลเวลสูงไม่ได้ก็เถอะ

ส่วนภารกิจ [ร่องรอยเงาหมาป่า II] ก็ถือว่าเสร็จสิ้น [ร่องรอยเงาหมาป่า II (ธรรมดา - ภารกิจพื้นที่)] [เป้าหมายภารกิจเฟสปัจจุบัน: สังหารฝูงหมาป่ารอบหมู่บ้านโนมู (ความคืบหน้า 96/100)] [ค่าการมีส่วนร่วม: 96%, ตัวคูณรางวัล 6.0] ภารกิจพื้นที่แบบนี้ ทำถึง 60% ก็ส่งได้ ถึง 90% ก็ได้รางวัลสูงสุด เทียบเท่าระดับ S ของภารกิจปกติ

แต่สิ่งที่จอนสนใจมากกว่าภารกิจที่ไม่มีอะไรให้ลุ้นแล้ว คือร่องรอยบนศพราชาหมาป่า เขาคลายสกิล [ร่ายรำมังกรเพลิง] เก็บดาบที่ไร้รอยเลือดเข้าฝัก เดินกลับไปที่ซากราชาหมาป่า แม้ไฟธาตุจะดับไปแล้ว แต่ซากยังสมบูรณ์ จอนจับขาหน้ามัน พลิกให้ท้องหงายขึ้น มีรอยแผลฉีกขาดจากกรงเล็บสัตว์อื่นที่ดูเก่าหน่อย ด้วยพลังฟื้นฟูของมอนสเตอร์ระดับนี้ แผลเก่าน่าจะลึกกว่านี้มาก "ตัวขนาดนี้ ปกติเลื่อนเป็นคลาสทางการได้สบาย แต่เพราะแผลนี้ไม่หายสักที การเลื่อนขั้นเลยล้มเหลว" "แล้วรอยนี่... เหมือนพวกสัตว์ตระกูลแมว..." จอนวิเคราะห์พลางยื่นมือไปลูบแผลที่สีข้าง แล้วก็ต้องเลิกคิ้ว "เย็น?" ซากหมาป่าที่เพิ่งโดนไฟมังกรเผา... ทำไมแผลยังเย็นเจี๊ยบ? "แสดงว่า โดนสัตว์ตระกูลแมวธาตุน้ำแข็งจากป่าลึกเล่นงาน จนต้องพาฝูงหนีตายมาที่นี่?" "เสือดาวหิมะกรงเล็บโศก? หรือสิงโตคำรามน้ำแข็ง? แต่พวกนั้นจะมาหาเรื่องหมาป่าทำไม? แปลกๆ แฮะ" สัตว์สันโดษพวกนั้นหวงถิ่น ไม่ค่อยออกมาเพ่นพ่าน และหมาป่าก็ไม่โง่พอจะไปหาเรื่องตัวที่โหดกว่า จอนกวาดตามองศพหมาป่าอีกรอบ สุดท้าย สายตามาหยุดที่แผลเหวอะหวะที่ไม่ยอมเน่าเปื่อย แถมยังเย็นเฉียบ "ในเมื่อเจ็บขนาดนี้ยังกล้าเลื่อนขั้น แสดงว่าต้องมี 'ของดี' ช่วยยื้อชีวิตไว้แน่ๆ" "ไม่งั้นแค่แผลนี้แผลเดียว มันตายไปนานแล้ว!"

หาต่อ! เริ่มจากกระเพาะกับลำไส้! จอนชักมีด ผ่าท้องราชาหมาป่าอย่างคล่องแคล่ว อากาศหนาวบวกกับศพที่เย็นผิดปกติทำให้กลิ่นไม่แรง เครื่องในเย็นเจี๊ยบสู้มือ ยิ่งค้น ยิ่งมั่นใจ "นั่นไง มีของดีช่วยยื้อชีวิตไว้จริงๆ" สักพัก พอผ่ากระเพาะหนาเตอะขนาดเท่าคนออกมา ไอเย็นยะเยือกก็พุ่งเข้าใส่หน้า! ก้อนน้ำแข็งขนาดเท่ากำปั้นนอนสงบนิ่งอยู่ข้างใน! จอนกะพริบตา ไม่กล้าจับมือเปล่า ใช้ปลอกดาบเขี่ยออกมา แล้วถอดชิ้นส่วนวอล์คเกอร์มาทำถุงมือฉนวนกันความเย็นก่อนหยิบ เย็นจัด! ขนาดผ่านถุงมือเหล็กและฉนวน ยังเย็นจนแขนชา! เขารีบส่องดู แสงสีเขียวครามวาบขึ้น... วัตถุดิบระดับสมบูรณ์แบบ!

[เลือดที่จับตัวเป็นก้อน (สมบูรณ์แบบ · เลือด)] [ก้อนเลือดประหลาดที่แข็งตัวเป็นน้ำแข็ง อาจมีวิธีนำพลังของมันมาใช้ได้]