บทที่ 99 - การตรวจสอบเนื้อเยื่อ, ความต้องการสัตว์ขี่

เลือดระดับสมบูรณ์แบบ! นี่มันเข้าทางชัดๆ! ถ้าเป็นคนอื่นมาเจอ ก้อนเลือดแข็งๆ นี่คงเป็นแค่ขยะชวนเกาหัว แต่สำหรับจอน อดีตนักปรุงยาสายชีวภาพเลเวลตัน เขามีวิธีจัดการกับมันร้อยแปด! "แค่เลือดก็ระดับสมบูรณ์แบบแล้ว เจ้าของเลือดต้องเลเวล 80 อัพแน่ๆ น่าจะบาดเจ็บจากการสู้กับมอนสเตอร์ระดับเดียวกัน แล้วเลือดหยดลงมาแถวชายขอบเทือกเขา" "และราชาหมาป่านี่คงโดนแมวยักษ์ปริศนาเล่นงานเพราะไปกินเลือดหยดนี้เข้า มอนสเตอร์ชั้นต่ำกินเนื้อเยื่อมอนสเตอร์ชั้นสูง เป็นทางลัดสู่สวรรค์จริงๆ" ส่วนทำไมราชาหมาป่าถึงรอดจากเงื้อมมือตัวโหดกว่ามาได้ จอนไม่สน เพราะตอนนี้มันตายแล้ว เขาวางก้อนเลือดเย็นเฉียบลงชั่วคราว แล้วเปิดหน้าต่างอาชีพเสริม ต่างจากสกิลช่างฝีมือที่มีเงื่อนไขยิบย่อย สกิลนักปรุงยาใช้ XP ปลดล็อกได้เลย และหนึ่งในสกิลหากินของสายชีวภาพ คือ [การตรวจสอบเนื้อเยื่อ] ซึ่งสำคัญพอๆ กับ [การตรวจสอบแร่] ของช่างตีเหล็ก แถมสกิลนี้ไม่ใช่สกิลเฉพาะสาย จอนไม่ต้องรอให้นักปรุงยาเลเวล 20 ก็เรียนได้เลย เพราะนักปรุงยาสายอื่นก็ต้องใช้เนื้อเยื่อบ้าง แต่สายชีวภาพจะเชี่ยวชาญด้านนี้เป็นพิเศษ

[ต้องการใช้ 5,000 XP เพื่อปลดล็อก "การตรวจสอบเนื้อเยื่อ LV.1" หรือไม่?] "ใช่!" [ติ๊ง, "การตรวจสอบเนื้อเยื่อ LV.1" ปลดล็อกแล้ว] ความรู้สึกเหมือน "ความรู้ที่ถูกลืมเลือนกลับมาแจ่มชัด" ไหลผ่านสมองจอน พอมองก้อนเลือดอีกครั้ง ข้อมูลที่ได้ก็ละเอียดกว่าการเดามั่วๆ "เลือดของสัตว์อสูรประเภทนก ธาตุน้ำแข็ง" "ไม่แปลก สัตว์ปีกหากินกว้างกว่าสัตว์บก เลือดหยดลงมาแถวนี้เป็นไปได้" แต่แค่เลเวล 1 ยังวิเคราะห์เลือดระดับสมบูรณ์แบบได้ไม่หมด จอนเช็ค XP ฆ่าราชาหมาป่า เมียมัน 5 ตัว และลูกน้องเกือบร้อย ได้มา 23,360 แต้ม อัปสกิลตรวจสอบเป็นเวล 2 ใช้ 10,000 แต้ม, เวล 3 ใช้ 20,000 แต้ม ค่าใช้จ่ายมหาศาลทำให้หัวที่ร้อนเพราะได้ของดีเริ่มเย็นลง "ต่อให้ตรวจสอบได้ ก็เอามาใช้ตอนนี้ไม่ได้ แถมจะทำยาจากเลือดระดับนี้ วัตถุดิบอื่นก็ต้องระดับเดียวกัน สมาคมการค้าฯ หาให้ไม่ได้หรอก" "เก็บ XP ไว้อัปความเก่งก่อนดีกว่า เก็บไอ้นี่ไว้ก่อน"

จอนถอนหายใจ เก็บก้อนเลือด หันมามองซากราชาหมาป่าที่ถูกผ่าเละ ถึงจะทำยาระดับเทพไม่ได้ แต่ทำ [ยาบ้าคลั่ง] หรือ [ยาพละกำลังหมาป่า] ก็ไม่เลว และเพื่อจะขนก้อนเลือดกลับไป ก็ต้องใช้กระเพาะหนาๆ ของราชาหมาป่านี่แหละ "วางใจเถอะ ถ้ามีโอกาส ฉันจะจัดการไอ้แมวยักษ์นั่นให้ แล้วส่งไปอยู่เป็นเพื่อนแก" ไม่นาน ชิ้นส่วนมีค่าของราชาหมาป่าก็ถูกแล่จนเกลี้ยง หนังหนาผืนใหญ่, เขี้ยวสภาพสมบูรณ์, เนื้อและเครื่องในส่วนดีๆ, เลือดที่ไม่ปนเปื้อน... สำหรับมอนสเตอร์ไซส์นี้ ได้ของเยอะมาก และนั่นทำให้จอนยิ่งอยากได้สัตว์ขี่ดีๆ สักตัว ไม่งั้นเจอตัวใหญ่ๆ แบบนี้อีก จะให้จ้างคนมาแบกกลับรึไง? ยุ่งยากตายชัก!

ความต้องการขั้นกว่าคือปลดล็อกระบบช่องเก็บของ แต่น่าเสียดาย ระบบนี้ต้องสัมผัส "ของจริง" ก่อนถึงจะปลดล็อกได้ และโชคร้ายที่ในทวีปอีโนก่อนผู้เล่นจะมา ไอเทมมิติเก็บของเป็น "สมบัติทางยุทธศาสตร์" ของจริง ไม่ใช่ของโหลๆ เหมือนในนิยาย เขาถามเรอากับโรซาลินแล้ว ทั้งสมาคมการค้าขุนนางแห่งมณฑลเฮอร์ตา ไม่มีไอเทมมิติเก็บของแม้แต่ชิ้นเดียว มีแค่ราชวงศ์จักรวรรดิฮาเวียและตระกูลขุนนางเก่าแก่ไม่กี่ตระกูลที่มี และหวงมาก ก็แหงล่ะ วัสดุที่มีพลังมิติหายากอยู่แล้ว ที่เสถียรพอจะรองรับเวทมนตร์ยิ่งหายากกว่า การหาจอมเวทอาร์เคน ที่เชี่ยวชาญมิติมาสร้าง ยังง่ายกว่าหาวัสดุอีก ดังนั้น การจะได้สัมผัสไอเทมหายากพวกนี้ เป็นเรื่องที่ต้องวางแผนยาวๆ "หนทางยังอีกยาวไกล!"

จอนถอนหายใจ เอาหนังและเนื้อหมาป่ามัดรวมกัน ถ่วงน้ำหนักบนวอล์คเกอร์ 2 ตัวที่ถูกปรับแต่งกลับเป็นโหมด "กรรมกร" ส่วนตัวเองแบกของมีค่าอื่นๆ เดินออกจากหุบเขา ก่อนกลับ เขาจะลองเข้าไปในเทือกเขานูริลึกกว่านี้หน่อย เผื่อเจอสัตว์ขี่ถูกใจ คนต่างถิ่นมองท้องฟ้า กำหนดเวลาให้ตัวเองเงียบๆ "คืนนี้ค้างในป่า ต่อให้หาคู่สัญญาไม่ได้ พรุ่งนี้เที่ยงต้องกลับ" สาเหตุไม่ใช่เพราะอะไร แต่เพราะบัฟ [พรแห่งสุริยะ] และ [ตราประทับไฟศักดิ์สิทธิ์] จะหมดเวลา ถ้าไม่มีบัฟพวกนี้ เขาเปิด [ร่ายรำมังกรเพลิง] ตลอดเวลาไม่ได้ พลังรบจะตกลงฮวบฮาบ การเดินเดี่ยวในป่าลึกระดับนี้ตอนนั้นจะอันตรายเกินไป และถึงตอนนี้จะเปิดสกิลได้ไม่อั้น ก็ประมาทไม่ได้ "ต้องเคารพธรรมชาติ..."

จอนละสายตาจากฟ้า ไต่ขึ้นหน้าผาทางเดิม คอยคุมวอล์คเกอร์ไม่ให้แบกของหนักจนร่วงลงไป หลังจากเขาจากไป หุบเขารูปตัว V ก็กลับสู่ความเงียบ มีเพียงซากศพหมาป่าเป็นพยานถึงการต่อสู้ที่โหดร้าย เมื่อฟ้าเริ่มมืด หิมะตกหนักขึ้น เงาสีขาวซีดจางเหมือนวิญญาณก็ปรากฏขึ้นที่ยอดเขาเนินแร้ง แล้วกระโดดลงมา มันเหยียบผนังหินชะลอความเร็ว เงาปีกคู่จางๆ กางออกที่หลัง ร่อนลงสู่ก้นหุบเขา เงานั้นเมินเฉยต่อศพหมาป่าเกลื่อนกลาด ตรงดิ่งไปที่ส่วนลึกที่สุด หยุดที่ซากกระดูกและเศษเนื้อของราชาหมาป่า เลียเลือดที่เหลืออยู่บนพื้น แล้วส่งเสียงคำรามต่ำอย่างไม่พอใจ "กรรรรรร——"