บทที่ 81: เซ็ตอาหารมื้อดึกสุดหรู นักข่าวถึงกับคลั่ง!

“คุณนี่นะ… ไม่มีไหวพริบเลย”

ประธานบริษัทริเวอร์ส จ้องมองเลขาส่วนตัวของเขา

การที่ศาสตราจารย์อู๋จากมหาวิทยาลัยปักกิ่งยกเลิกสิทธิบัตร เป็นเหมือนการแก้แค้นและคำเตือน

เมื่อศาสตราจารย์โกรธ ก็ต้องเอาอกเอาใจและแสดงทัศนคติที่ดี เพื่อที่จะทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น!

“ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้ว รีบไปแถลงการณ์ซะ!”

ประธานบริษัทริเวอร์สนวดขมับ แล้วก็โบกมือให้เลขาออกไป

แน่นอนว่ามีประธานบริษัทหลายคนที่คิดเหมือนกับริเวอร์ส

ในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง มีบริษัทอเมริกาหลายแห่งที่ออกมาแถลงการณ์ประณามบริษัทอุปกรณ์ทางการแพทย์แอนนาสัน

ในเวลาเดียวกัน เนื่องจากมีการยกเลิกสิทธิบัตรจากมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศฉีริน ทำให้ตลาดหุ้นของอเมริกาเริ่มมีความผันผวนเล็กน้อย

หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจและหนังสือพิมพ์ธุรกิจรีบพิมพ์ข่าวออกมา และสื่อออนไลน์หลายแห่งก็รีบรายงานข่าวอย่างเร่งด่วน

ความบาดหมางระหว่างมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศฉีรินกับบริษัทอุปกรณ์ทางการแพทย์แอนนาสันก็แพร่กระจายไปทั่วผู้คนในอเมริกา ทำให้ชาวอเมริกันต้องตกตะลึง

ในความคิดของชาวอเมริกัน ประเทศฉีรินเป็นประเทศที่อ่อนแอในด้านเทคโนโลยี…

ถึงแม้ว่าอุตสาหกรรมการผลิตและการเกษตรจะพัฒนาไปมาก แต่ถ้าพูดถึงเทคโนโลยีขั้นสูง พวกอเมริกายังคงเป็นผู้นำ

แต่ชาวอเมริกันไม่รู้เลยว่า ด้วยการพัฒนาของยุคสมัย ประเทศฉีรินได้ก้าวไปสู่ระดับแนวหน้าของโลกในด้านวิศวกรรมการสื่อสาร, วิศวกรรมวัสดุ, และการแพทย์ทางคลินิกแล้ว

ที่บริษัทอุปกรณ์ทางการแพทย์แอนนาสัน

“ไอ้พวกสารเลวนี่… มหาวิทยาลัยปักกิ่งเล็ก ๆ แห่งหนึ่งก็ทำให้พวกนั้นกลัวขนาดนี้แล้วเหรอ?”

เจฟฟ์ เวลช์ ประธานบริษัทอุปกรณ์ทางการแพทย์แอนนาสันฉีกโทรสารทิ้งด้วยความโกรธ

ในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง เจฟฟ์ เวลช์ก็ได้รับคำแถลงการณ์ประณามถึงเจ็ดฉบับ

มีทั้งบริษัททางการแพทย์, บริษัทด้านวัสดุ, บริษัทด้านวิศวกรรม, และบริษัทด้านคอมพิวเตอร์…

เจฟฟ์ เวลช์ไม่คิดเลยว่าบริษัทที่ขายหัวใจเทียมอย่างเขาจะมีเรื่องกับบริษัทเหล่านี้ได้…

แน่นอนว่าเจฟฟ์ เวลช์ก็เข้าใจว่าต้นเหตุของเรื่องนี้ก็คือการที่เขายกเลิกสิทธิบัตรของหัวใจเทียมกับมหาวิทยาลัยปักกิ่ง

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือทำไมมหาวิทยาลัยปักกิ่งถึงได้ตอบโต้กลับมารุนแรงขนาดนี้…

พูดตามตรงแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่บริษัทอเมริกาทำแบบนี้…

“ไม่เป็นไร…” เจฟฟ์ เวลช์สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วนวดตาของเขา

สำหรับบริษัทแล้ว ไม่ว่าจะถูกตำหนิหรือถูกด่าทอ ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเงิน… และอนาคตของบริษัท

หัวใจแม่เหล็กไฟฟ้าตัวที่ห้าถูกเขากำจัดตั้งแต่เนิ่น ๆ และตอนนี้ผู้ป่วยโรคหัวใจจำนวนมากในประเทศฉีรินก็เหมือนทะเลทองคำที่รอให้เขาไปขุด…

“ติ๊ง!” 

[ขนมตังเมมิ้นท์] 

[ผู้ปรุง: หลี่อัง] 

[คุณภาพ: ทองคำในตำนาน] 

[กระตุ้นคุณสมบัติพิเศษ] 

[ขนมตังเมมิ้นท์ที่โฮสต์ทำสามารถช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าของคนที่กินได้อย่างมาก และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานเล็กน้อย] 

[ตรวจพบว่าขนมตังเมมิ้นท์ที่โฮสต์ทำในครั้งนี้สมบูรณ์แบบ ทั้งวัตถุดิบและเทคนิค, ปลดล็อกฉายา] [ฉายา: อัจฉริยะขนมหวาน] 

[รางวัล: ได้รับเงินรางวัลเพิ่มเติม 18888 หยวน ได้เก็บไว้ในบัญชีระบบแล้ว]

ในที่สุดก็ทำสำเร็จแล้ว…

หลี่อังสะบัดหัวที่รู้สึกปวด

เดิมทีหลี่อังตั้งใจว่าจะพักผ่อนในวันนี้ แต่ก็ต้องทำงานหนักอีกวัน

โชคดีที่ขนมตังเมมิ้นท์ถึงแม้จะมีความยากระดับ [ค่อนข้างยาก] แต่ก็มีขั้นตอนที่ซับซ้อนเท่านั้น ถ้าเขาตั้งใจทำก็สามารถทำขนมตังเมมิ้นท์คุณภาพระดับทองคำในตำนานได้

ขนมตังเมมิ้นท์รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าถูกหลี่อังวางลงในจาน มีสีขาว, เขียว, และแดง

สีขาวคือรสชาติดั้งเดิม, สีเขียวคือไส้ถั่วเขียว, ส่วนสีแดงคือไส้ถั่วแดง

ขนมตังเมมิ้นท์ที่มีมุมและรูปร่างที่สวยงามในจานสีขาวดูน่าดึงดูดใจมาก หลี่อังเองก็ไม่อยากจะปฏิเสธขนมรูปสี่เหลี่ยมแบบนี้เลย

หลี่อังล้างมือ แล้วก็หยิบขนมตังเมมิ้นท์ไส้ถั่วเขียวขึ้นมาลองชิม…

เพราะใส่ข้าวเหนียวในปริมาณที่เหมาะสม ทำให้ขนมตังเมมิ้นท์ไม่มีรสฝาดเลย แต่กลับนุ่มและหนึบเล็กน้อย รสสัมผัสก็คล้ายกับขนมเค้กอินทผาลัม

เมื่อเคี้ยวไปสองสามครั้ง ความเย็นที่สดชื่นก็พุ่งไปที่หัวของหลี่อัง ทำให้หลี่อังอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

ให้ตายเถอะ!

ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ขนมตังเมมิ้นท์นี้ทำให้หลี่อังรู้สึกเหมือนได้ดื่มน้ำอัดลมเย็น ๆ ในช่วงฤดูร้อน

มันรู้สึกตื่นเต้นและทำให้เลือดลมสูบฉีด แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกไม่สบายเลย กลับรู้สึกสดชื่นไปหมด

ในเวลาเดียวกัน รสชาติของไส้ถั่วเขียวก็เข้ามา รสหวานไม่เลี่ยน, นุ่มนวลและอร่อย

“ซี๊ด…”

หลี่อังสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วรู้สึกว่าปากของเขาสดชื่น และความรู้สึกเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันก็หายไป

“พ่อครับ ลองชิมไหม?”

หลี่อังหยิบขนมตังเมมิ้นท์อีกชิ้นหนึ่งแล้วยื่นให้ หลี่เซี่ยงตง

“ฉันไม่กินหรอก! ฉันไม่ชอบของพวกนี้!”

หลี่เซี่ยงตงโบกมือไปมา

ในฐานะชายฉกรรจ์ หลี่เซี่ยงตงเป็นคนที่ไม่เลือกกิน

ไม่ว่าจะเป็นผักชี, มะระ, หรือแม้แต่พลูคาว หลี่เซี่ยงตงก็สามารถเคี้ยวได้อย่างอร่อย…

มีแต่ใบมิ้นท์เท่านั้นที่หลี่เซี่ยงตงกินไม่ได้ ในความคิดของเขา ใบมิ้นท์ให้ความรู้สึกที่เกินไป

นี่เป็นรสนิยมส่วนตัวของหลี่เซี่ยงตง

เมื่อเห็นหลี่เซี่ยงตงปฏิเสธ หลี่อังก็ไม่บังคับ สองพ่อลูกก็อยู่ในครัวอีกสองชั่วโมงเพื่อเตรียมอาหารมื้อดึกสำหรับทีมวิจัยของศาสตราจารย์หวัง

ขาห่านย่าง, ซุปปลาครูเชี่ยนหยกขาว, และขนมตังเมมิ้นท์ถูกจัดเรียงเป็นเซ็ตอาหารมื้อดึกที่ยอดเยี่ยม

หลี่เซี่ยงตงยังเตรียมขนมปังกรอบเล็กน้อย ซึ่งอร่อยเมื่อกินพร้อมกับขาห่านย่าง และยังช่วยทำให้นักวิจัยอิ่มท้องด้วย

หลังจากห่ออาหารด้วยฟอยล์และพลาสติกแรปแล้ว สองพ่อลูกก็เก็บลงในกล่องเก็บความร้อน

หลี่เซี่ยงตงและหลี่อังกล่าวลา จางหย่าเหวิน แล้วก็ขนกล่องอาหารมื้อดึกขึ้นรถสามล้อไฟฟ้า มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยปักกิ่ง

รถสามล้อไฟฟ้าขับออกไปอย่างรวดเร็ว และไม่นานก็มาถึงหน้ามหาวิทยาลัยปักกิ่ง

ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว ปกติแล้วที่หน้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งจะไม่ค่อยมีคน

แต่ตอนนี้กลับมีคนจำนวนมากมาที่นี่

ผู้คนถือกล้องถ่ายรูป, กล้องวิดีโอ, ไฟส่องสว่าง, และไมโครโฟน

หลี่อังมองแล้วก็เข้าใจทันทีว่าคนเหล่านี้คือนักข่าว

“ท่านรองอธิการครับ ผมอยากจะถามว่าการที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งยกเลิกสิทธิบัตรในอเมริกาหลายรายการนั้นจะส่งผลกระทบอะไรบ้าง?” 

“นี่หมายความว่ามหาวิทยาลัยปักกิ่งจะนำไปสู่สงครามทางเทคโนโลยีกับอเมริกาหรือเปล่า?” 

“การกระทำนี้เป็นคำสั่งของผู้นำระดับสูง หรือเป็นความตั้งใจของมหาวิทยาลัยปักกิ่งเอง?”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและนักศึกษาอาสาช่วยกันสร้างกำแพงมนุษย์เพื่อป้องกันนักข่าวไม่ให้เข้าไปในมหาวิทยาลัย

ห่าวเจี้ยนไห่ รองอธิการบดีของมหาวิทยาลัยปักกิ่งมองนักข่าวจำนวนมากด้วยความรู้สึกทำอะไรไม่ถูก เสียงของเขาแหบแห้งแล้ว…

นักข่าวเหล่านี้ต้องการสร้างความวุ่นวาย พวกเขาถามคำถามที่เกินจริงและละเอียดอ่อน

ประเทศฉีรินจะทำสงครามทางเทคโนโลยีกับอเมริกา?

ถ้าจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ ก็คงไม่ใช่แค่การยกเลิกสิทธิบัตรไม่กี่อย่างแบบนี้แล้ว!

แต่นักข่าวก็ไม่ได้สนใจความจริง

ความขัดแย้งระหว่างมหาวิทยาลัยปักกิ่งกับบริษัทอเมริกานั้นน่าสนใจมาก เป็นหัวข้อข่าวที่สามารถลงในหน้าหนึ่งได้เลย!

ดังนั้นนักข่าวจำนวนมากจึงมาที่หน้ามหาวิทยาลัยปักกิ่งเพื่อหาข่าวให้ได้เป็นคนแรก