บทที่ 94: ขนมตังเมมิ้นท์ทำงานแล้ว! คุณลุงคุณทำอะไรกันแน่?

“ตอนกลางคืนใส่เสื้อผ้าน้อยขนาดนี้ ไม่หนาวเหรอครับ?”

เจิ้งเล่ย มองผู้หญิงที่แต่งตัวเปิดเผยแต่รูปร่างสูง แล้วก็ส่ายหน้า

ทุกวันนี้คนที่แต่งตัวเปิดเผยไม่ได้หมายความว่าเป็นคนทำงานกลางคืนเสมอไป อาจจะเป็นนักศึกษาก็ได้

ในช่วงวัยที่ต้องการแสดงตัวตน นักศึกษาจะแต่งตัวหลากหลายแบบ การแต่งตัวของผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกในมหาวิทยาลัย…

เจิ้งเล่ยยืดเส้นยืดสายแล้วก็มองไปทางอื่น แต่ในวินาทีต่อมาเขาก็กลับมามองผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง

เขารู้สึกว่าเคยเจอผู้หญิงคนนี้ที่ไหนมาก่อน…

ดารา?

หรือว่าเพื่อนนักเรียน?

ไม่ใช่แล้ว ผู้หญิงคนนี้หน้าตาน่ารัก แต่เจิ้งเล่ยแน่ใจว่าเขาไม่เคยรู้จักคนที่หน้าตาคล้ายกับเธอเลย…

ไม่รู้ทำไม เจิ้งเล่ยไม่สามารถปล่อยความรู้สึกที่แปลก ๆ นี้ไปได้

สมองของเขาเริ่มค้นหาความทรงจำอย่างบ้าคลั่ง โชคดีที่ภายใต้อิทธิพลของขนมตังเมมิ้นท์ ทำให้สมองของเจิ้งเล่ยทำงานได้ดีขึ้น และหลุดพ้นจากความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน

ค่อย ๆ ภาพหนึ่งก็ทับซ้อนกับผู้หญิงคนนั้น

เป็นภาพที่เขาดูมาหลายครั้งแล้ว…

“โจรขโมยเพชร!”

เจิ้งเล่ยตกใจ…

โจรขโมยเพชรสวมหน้ากาก ทำให้เขาไม่เห็นใบหน้า แต่เจิ้งเล่ยก็จำท่าทางของเขาได้

ลำตัวก้มลงเล็กน้อย, ก้าวเดินเล็ก ๆ, แขนซ้ายแทบไม่แกว่ง, ปล่อยให้แขนห้อยลง…

ท่าเดินแบบนี้ทุกคนก็มี แต่ก็มีรายละเอียดที่แตกต่างกันไป

แต่ท่าเดินและรูปร่างของผู้หญิงคนนี้เหมือนกับโจรขโมยเพชร!

แต่ในวิดีโอวงจรปิด โจรขโมยเพชรเป็นผู้ชาย และสูงกว่าผู้หญิงคนนี้เล็กน้อย เจิ้งเล่ยเลยไม่สามารถแยกแยะได้ในทันที…

“คุณครับ…”

เจิ้งเล่ยเดินเข้าไปหาอย่างแน่วแน่ แล้วก็ขวางทางผู้หญิงคนนั้น

เขากำลังจะถามอะไรบางอย่าง แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ทำหน้าโหดเหี้ยม แล้วก็เตะเจิ้งเล่ยทันที

ผู้หญิงคนนั้นใส่รองเท้าส้นสูงและเตะอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดแสงที่เย็นชาในความมืด!

“ให้ตายเถอะ!”

เจิ้งเล่ยหลบไม่ทัน เตะเข้าที่หน้าอกเต็ม ๆ

การเตะนี้ทำให้เสื้อของเจิ้งเล่ยขาดออก เผยให้เห็นเสื้อกันแทงข้างใน… ถ้าไม่มีเสื้อนี้ รองเท้าส้นสูงก็คงจะแทงทะลุหน้าอกของเจิ้งเล่ยแล้ว

ฝีมือขนาดนี้ จะเป็นผู้หญิงน่ารักได้ยังไง!

ผู้หญิงคนนี้คือโจรขโมยเพชรแน่นอน!

“หัวหน้าเกา! หัวหน้าเกา! เจอผู้ต้องสงสัยแล้ว… ลงมือได้เลย!” “ผู้ต้องสงสัยไม่ได้พกอาวุธอะไร แต่เขาเป็นคนที่ฝึกฝนมาอย่างดี ทุกคนระวังตัวด้วย!”

เจิ้งเล่ยพยายามลุกขึ้น แล้วก็กดหูฟังบลูทูธเพื่อส่งข้อความ

ผู้หญิงคนนั้นหน้าซีดไป แล้วก็ไม่สนใจเจิ้งเล่ยอีก หันหลังแล้ววิ่งหนีไป

แต่ในเวลาเดียวกัน เจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวนมากก็วิ่งออกมาจากที่ซ่อน และขวางทางหนีของผู้หญิงคนนั้น

ผู้หญิงคนนั้นหน้าซีดไปแล้ว ในขณะที่สิ้นหวัง เธอก็เห็นชายวัยสามสิบกว่า ๆ ที่ใส่รองเท้าแตะเดินออกมาจากตึก

“นั่นไม่ใช่… ผู้ชายคนนั้นเหรอ?”

เจิ้งเล่ยอึ้งไปเล็กน้อย คนที่ออกมาคือ หลี่เซี่ยงตง

หลี่เซี่ยงตงลงมาจากรถแล้วรู้ว่าเขาไม่ได้ล็อกรถสามล้อ เขาเลยกลับขึ้นมา…

“พี่ครับ รีบวิ่งมาทางผม!”

เจิ้งเล่ยรีบตะโกน แต่ผู้หญิงคนนั้นก็รู้ว่าหลี่เซี่ยงตงไม่ใช่ตำรวจ แต่เป็นคนธรรมดา

มุมปากของเธอก็ยิ้มขึ้นมา… ถ้ามีตัวประกัน เธอก็อาจจะมีโอกาสหนีได้!

ผู้หญิงคนนั้นถอดรองเท้าส้นสูงออก แล้วก็วิ่งตรงไปหาหลี่เซี่ยงตง

ในขณะเดียวกัน เธอก็ก้มไหล่ลงแล้วใช้ศอกเข้าที่หน้าอกของหลี่เซี่ยงตง

อย่างที่เจิ้งเล่ยคิดไว้ ผู้หญิงคนนี้ฝึกมาอย่างดี การใช้ศอกเข้าที่หน้าอกเธอใช้พลังไปครึ่งหนึ่ง เพื่อที่จะจัดการกับหลี่เซี่ยงตงอย่างรวดเร็วแล้วจับเขาเป็นตัวประกัน

“ผัวะ!”

เสียงดังสนั่น ศอกก็กระทบเข้าที่หน้าอกของหลี่เซี่ยงตงเต็ม ๆ

เจิ้งเล่ยกุมมือแน่น จนเล็บจมลงไปในเนื้อ

คิดแล้วคิดอีก ก็ยังปล่อยให้คนบริสุทธิ์เข้ามาเกี่ยวข้อง!

แต่ในวินาทีต่อมา หลี่เซี่ยงตงก็ขมวดคิ้ว แล้วก็จับคอเสื้อของผู้หญิงคนนั้น แล้วก็ยกเธอขึ้นมา

“หนู! ทำไมเจอหน้ากันก็ต่อยกันเลย?” “เจ็บจะตายอยู่แล้ว…”

หลี่เซี่ยงตงนวดหน้าอก แล้วก็บ่นด้วยความโกรธ

โจรขโมยเพชรมองหลี่เซี่ยงตงในระยะใกล้ แล้วก็รู้ว่าชายคนนี้ตัวใหญ่มาก…

เมื่อเทียบกับหลี่เซี่ยงตงแล้ว เธอเหมือนไก่ตัวเล็ก ๆ เลย!

ถ้าเธอรู้แบบนี้ตั้งแต่แรก เธอควรจะใช้กำลังทั้งหมดที่มีแล้ว!

โจรขโมยเพชรกัดฟัน แล้วกำลังจะต่อสู้ แต่หลี่เซี่ยงตงก็ล็อกแขนของเธอไว้แล้วจับเธอได้

หลี่เซี่ยงตงเคยเรียนศิลปะการต่อสู้ตอนเด็ก ๆ ซึ่งทำให้โจรขโมยเพชรตกใจมาก

ไม่คิดเลยว่าคนที่จับเธอได้ไม่ใช่ตำรวจ แต่เป็นลุงคนธรรมดา!

นี่มันน่าอายเกินไปแล้ว!

ถ้าเพื่อนร่วมคุกถามว่าเธอถูกจับมาได้ยังไง เธอก็คงต้องหน้าแดง!

“น้องครับ เมื่อกี้หนูเห็นแล้วใช่ไหมว่าผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าแล้วก็มาทำร้ายพี่… หนูก็ต้องเป็นพยานให้พี่นะ แล้วก็ช่วยแจ้งตำรวจ…”

หลี่เซี่ยงตงจับโจรขโมยเพชรไว้แน่น แล้วก็ให้เจิ้งเล่ยมาเป็น “พยาน”

เจิ้งเล่ยกลืนน้ำลายลงคอไป “พี่ครับ ไม่ต้องแจ้งตำรวจหรอกครับ พวกเราก็เป็นตำรวจ… คนที่พี่จับได้เป็นอาชญากรครับ…”

หา?

หลี่เซี่ยงตงเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็เห็นตำรวจนอกเครื่องแบบจำนวนมากยืนอยู่ไม่ไกล…

ตอนนี้หลี่เซี่ยงตงอึ้งไปแล้ว

ห้านาทีต่อมา โจรขโมยเพชรก็ถูกใส่กุญแจมือ และถูกตำรวจสองคนคุมตัวไป

ขณะที่เดินไป เธอไม่ลืมที่จะหันมามองหลี่เซี่ยงตง “พี่ครับ พี่เป็นนักมวยแชมป์โลกใช่ไหมครับ… หรือว่าพี่ก็เป็นตำรวจนอกเครื่องแบบด้วย?”

โจรขโมยเพชรยอมรับไม่ได้เลยที่ถูกลุงคนธรรมดาจับได้…

เพราะเธอเป็นอาชญากรที่ต้องใช้ตำรวจจำนวนมากในการจับกุม!

“หา?” หลี่เซี่ยงตงเกาหัว “ฉันเป็นคนขายของ…”

คำพูดของหลี่เซี่ยงตงเหมือนเป็นการตอกย้ำโจรขโมยเพชร

“ผัวะ!”

โจรขโมยเพชรใจสลาย วิกผมของเธอก็หลุดลงบนพื้น

“ทำตัวดี ๆ อย่าถามอะไรมาก…” เจิ้งเล่ยตะโกนใส่โจรขโมยเพชร “แกไปติดคุกซะ! ดูจากประวัติการก่ออาชญากรรมของแกแล้ว ชีวิตที่เหลือก็คงต้องอยู่ในคุกแล้ว”

หลังจากที่โจรขโมยเพชรถูกนำตัวไปแล้ว ตำรวจก็เข้ามาตรวจสอบว่าหลี่เซี่ยงตงบาดเจ็บตรงไหนบ้าง

แม้ว่าตำรวจจะช่วยปลอบ แต่ในสายตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเคารพ… ร่างกายแบบนี้ถ้าไม่เป็นคนขายของข้างทางไปเป็นตำรวจก็คงจะเก่งแน่ ๆ!

หลังจากยืนยันว่าหลี่เซี่ยงตงมีแค่รอยช้ำบนหน้าอกและไม่ได้บาดเจ็บร้ายแรงแล้ว ตำรวจก็เตรียมตัวจะกลับ

หลังจากขอที่อยู่ของหลี่เซี่ยงตงไปแล้ว ตำรวจก็ทยอยกันขึ้นรถเพื่อไปส่งโจรขโมยเพชรที่สถานีตำรวจ

“เสี่ยวเจิ้ง! นายทำได้ดีมาก!”

ในรถตำรวจ หัวหน้าเกาตบไหล่เจิ้งเล่ยด้วยรอยยิ้ม

“เมื่อกี้เราค้นตัวของอาชญากรคนนั้นแล้ว… มีหน้าอกปลอม, เข็มขัดรัดเอว, บนหน้าก็ใช้เครื่องสำอางอย่างดี, มีคอนแทคเลนส์, มีซิลิโคนเสริมจมูกและคิ้ว… พูดตามตรงแล้ว เทคโนโลยีการแต่งหน้าทำให้โจรขโมยเพชรเปลี่ยนไปจนระบบจดจำใบหน้าของตำรวจไม่สามารถจับได้… แต่นายกลับจับพิรุธได้…” “เก่งมาก! ครั้งนี้เราจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้นาย!”

เทคโนโลยีการแต่งหน้าพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว คนที่แต่งตัวเป็นผู้หญิงก็สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์และรูปร่างของตัวเองได้ และยังสามารถทำให้ตัวเองสูงขึ้นได้ด้วย…

แต่ไม่ว่าจะปลอมตัวได้ดีแค่ไหน ท่าทางการเดินของคนเราก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลงได้…

เจิ้งเล่ยที่ต้องทำงานหนักทั้งวันก็ยังมีสติอยู่ และสามารถจับตาดูรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของ “ผู้หญิง” ที่ดูไม่น่าสงสัยได้ ซึ่งทำให้เขาเป็นคนสำคัญในการจับกุมครั้งนี้

“เอ่อ…” เจิ้งเล่ยเกาจมูก “หัวหน้าเกาครับ ถ้าจะพูดความจริงแล้ว ผมต้องขอบคุณขนมตังเมมิ้นท์ของเด็กคนนั้นครับ…”

“อ้อ?”

หัวหน้าเกาอึ้งไป

ขนมตังเมมิ้นท์?

ขนมนี้เกี่ยวอะไรกับการจับกุมด้วย?