บทที่ 67 ภูมิปัญญาในส่วนลึกของเมืองเล็ก

การก่อสร้างแพลตฟอร์มความปลอดภัยของข้อมูลดิจิทัลแวลลีย์ประสบปัญหาคอขวด

โซลูชันที่มีอยู่ในตลาดไม่ว่าจะราคาสูงเกินไป ก็ไม่สามารถปรับให้เข้ากับสถานการณ์เฉพาะของมณฑลจงโจวได้

ในการประชุมรายงานความคืบหน้าโครงการครั้งหนึ่ง วิศวกรหนุ่มคนหนึ่งที่เพิ่งกลับจากการสำรวจในพื้นที่ได้กล่าวถึงโดยบังเอิญ

"ท่านผู้อำนวยการครับ ตอนที่ผมสำรวจที่อำเภอชิงหยวน ได้ยินมาว่ามีบริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่งในท้องถิ่นที่ทำเรื่องการเข้ารหัสข้อมูลโดยเฉพาะ มีข่าวลือว่าเทคโนโลยีของพวกเขามีเอกลักษณ์มาก ชื่อว่า...จื้ออันเทคโนโลยี ผู้ก่อตั้งเป็นด็อกเตอร์ที่กลับมาจากต่างประเทศครับ"

หลินเฟิงสนใจทันที "เล่าให้ฟังละเอียดหน่อย"

"บริษัทนี้ขนาดไม่ใหญ่ แต่ว่ากันว่าอัลกอริทึมการเข้ารหัสแบบกระจายศูนย์ของพวกเขานั้นยอดเยี่ยมมาก เหมาะอย่างยิ่งสำหรับแพลตฟอร์มการแบ่งปันข้อมูลที่มีผู้เข้าร่วมหลากหลายฝ่ายอย่างของพวกเรา แต่ว่า..."

วิศวกรลังเลเล็กน้อย "พวกเขาดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากร่วมมือกับภาครัฐ ก่อนหน้านี้สำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของอำเภอเคยพยายามติดต่อแล้ว แต่ถูกปฏิเสธอย่างนุ่มนวลครับ"

หลินเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "รวบรวมข้อมูลของบริษัทนี้มาให้ผม"

หลังจากอ่านข้อมูลจบ หลินเฟิงก็เรียกประชุมทีมงานหลัก

"แนวทางทางเทคนิคของบริษัทนี้มีเอกลักษณ์มาก ผู้ก่อตั้ง ดร.จ้าว มีความเชี่ยวชาญในด้านการเข้ารหัส" หลินเฟิงชี้ไปที่ภาพโปรเจกเตอร์ "ในเมื่อพวกเขาไม่เต็มใจที่จะมาติดต่อเอง งั้นพวกเราก็ต้องเป็นฝ่ายไปหาเอง"

ผู้อำนวยการสำนักงานแสดงความกังวลเล็กน้อย "ท่านผู้อำนวยการครับ ท่านไปเองจะไม่เป็นการให้ความสำคัญมากเกินไปหรือครับ ให้ทางอำเภอจัดการประสานงานไปก่อนดีไหมครับ"

หลินเฟิงส่ายหน้า "ความจริงใจสำคัญมาก และ..."

เขายิ้มเล็กน้อย "ผมก็ถือโอกาสนี้ไปสำรวจสถานการณ์การพัฒนาเศรษฐกิจดิจิทัลในระดับพื้นฐานด้วยตนเองด้วย จะได้ไม่ต้องแจ้งกำหนดการที่ชัดเจนให้ทางอำเภอ ทริปนี้เราจะไปในนามของการสำรวจ"

เมื่อขบวนรถมาถึงบริเวณที่ทำการรัฐบาลอำเภอชิงหยวน หลินเฟิงพบว่า ซู เสี่ยวหนิง นายอำเภอได้นำคณะผู้บริหารมารออยู่แล้ว

"ท่านผู้อำนวยการหลิน ยินดีต้อนรับสู่เขชิงหยวนค่ะ" ซู เสี่ยวหนิงเดินเข้ามาหา รอยยิ้มดูเหมาะสม "ได้รับแจ้งจากทางมณฑลเมื่อเช้าว่าท่านจะมาสำรวจ พวกเราจึงจัดเตรียมการต้อนรับในทันที"

ขณะที่หลินเฟิงจับมือกับเธอ เขาสังเกตเห็นว่านายอำเภอหญิงคนนี้ดูอายุประมาณสามสิบต้นๆ มีกิริยาที่คล่องแคล่ว แววตาฉายความสว่างไสว

"ท่านนายอำเภอซูข่าวสารรวดเร็วมากเลยนะครับ" หลินเฟิงกล่าวติดตลกเล็กน้อย

ซู เสี่ยวหนิงตอบกลับอย่างเปิดเผย "ผู้รับผิดชอบโครงการสำคัญของมณฑลลงมา พวกเราย่อมต้องทำหน้าที่บริการให้ดีที่สุดค่ะ แต่ว่า..."

เธอเปลี่ยนเรื่อง "ฉันได้ดูประวัติการทำงานของท่านแล้ว ทราบว่าท่านชอบลงลึกในพื้นที่ปฏิบัติงาน ดังนั้นจึงจัดเตรียมเพียงบุคลากรที่จำเป็นในการติดตาม เพื่อไม่ให้รบกวนการสำรวจจริงของท่านมากที่สุดค่ะ"

คำพูดนี้ไร้ช่องโหว่ ทั้งแสดงถึงความให้ความสำคัญ และยังแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในสไตล์การทำงานของเขา

หลินเฟิงอดไม่ได้ที่จะมองนายอำเภอคนนี้ด้วยความชื่นชม

ระหว่างทางไปยังจื้ออันเทคโนโลยี ซู เสี่ยวหนิงได้รายงานงานเศรษฐกิจดิจิทัลของอำเภอให้หลินเฟิงฟังในรถ

"...ดังนั้นพวกเราจึงให้การสนับสนุนเป็นพิเศษสำหรับบริษัทเชิงนวัตกรรมอย่างจื้ออันเทคโนโลยี อย่างไรก็ตาม ดร.จ้าว เป็นคนค่อนข้างพิเศษ เน้นที่เทคโนโลยีมากกว่า ไม่ค่อยถนัดในการรับมือกับการตรวจสอบของหน่วยงานภาครัฐ" เธอเตือนหลินเฟิงไว้ล่วงหน้า

เป็นไปตามคาด เมื่อมาถึงจื้ออันเทคโนโลยี ผู้ก่อตั้ง ดร.จ้าว ดูเกร็งเล็กน้อย

"พวกเราเป็นแค่บริษัทเล็กๆ ไม่มีอะไรน่าดูหรอกครับ" ดร.จ้าวพูดด้วยน้ำเสียงห่างเหิน

หลินเฟิงไม่ได้วางท่าทีเป็นข้าราชการ แต่กลับเข้าประเด็นทางเทคนิคโดยตรง "ดร.จ้าว ผมได้ศึกษาบทความของท่านในวารสารด้านการเข้ารหัสอย่างละเอียดแล้ว อัลกอริทึมการเข้ารหัสแบบแบ่งส่วนที่ท่านเสนอสามารถแก้ไขปัญหาหลักปัญหาหนึ่งของแพลตฟอร์มการแบ่งปันข้อมูลของเราได้พอดี"

ดร.จ้าวตาเป็นประกาย "ท่านอ่านบทความเหล่านั้นเข้าใจรึครับ"

"พอจะรู้เรื่องอยู่บ้างครับ" หลินเฟิงกล่าวอย่างถ่อมตน จากนั้นจึงได้หยิบยกคำถามที่เป็นมืออาชีพขึ้นมาสองสามข้อ

บทสนทนาของคนทั้งสองเข้าสู่รายละเอียดทางเทคนิคอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่หลักการของอัลกอริทึมไปจนถึงการประยุกต์ใช้จริง ยิ่งคุยก็ยิ่งลึกซึ้ง

ซู เสี่ยวหนิงนั่งฟังอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ คอยสั่งให้เจ้าหน้าที่เตรียมชาและน้ำอย่างเหมาะสม ไม่ได้ขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขา

"...ดังนั้นหากเพิ่มการยืนยันแบบสองทางในขั้นตอนนี้ ความปลอดภัยก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก" ดร.จ้าวพูดอย่างตื่นเต้นจนลืมความเกร็งไปหมดแล้ว

หลินเฟิงพยักหน้า "นี่คือสิ่งที่เราต้องการ แต่ ดร.จ้าว ผมมีข้อสงสัยอย่างหนึ่ง..."

เขาหยิบยกปัญหาเกี่ยวกับประสิทธิภาพของอัลกอริทึมขึ้นมา ดร.จ้าวฟังแล้วก็จมอยู่ในความคิด

"ปัญหานี้พวกเราก็เจอครับ แต่ยังหาทางแก้ไขที่ดีไม่ได้"

หลินเฟิงหันไปมองทีมเทคนิคที่อยู่ด้านหลัง "เสี่ยวหวัง นำข้อมูลที่เราทดสอบที่มณฑลมาให้ ดร.จ้าว ดูหน่อย"

ทีมเทคนิคเปิดคอมพิวเตอร์และเริ่มสาธิตในทันที

เมื่อเห็นข้อมูลสาธิต ดร.จ้าวก็พลันลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น "เดี๋ยวก่อน! แบบจำลองข้อมูลนี้...ผมอาจจะรู้แล้วว่าปัญหาอยู่ที่ไหน!"

เขาเดินตรงไปที่ไวท์บอร์ดแล้วเริ่มคำนวณ

หลินเฟิงก็เข้าร่วมการหารือ ทั้งสองคนโต้ตอบกันที่หน้าไวท์บอร์ด หมกมุ่นอยู่กับการสนทนาทางเทคนิคโดยสิ้นเชิง

ซู เสี่ยวหนิงกระซิบกับเจ้าหน้าที่ข้างๆ "ไปเตรียมขนมมาหน่อย ดูท่าการหารือครั้งนี้จะยืดเยื้อไปอีกนาน"

เมื่อการหารือสิ้นสุดลง ก็เป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว

ภายใต้การจัดการของซู เสี่ยวหนิง ทุกคนทานอาหารเย็นง่ายๆ ที่โรงอาหารของรัฐบาลอำเภอ

"ไม่คิดว่าท่านผู้อำนวยการหลินจะมีความเข้าใจในเทคโนโลยีถึงเพียงนี้" ดร.จ้าวกล่าวอย่างจริงใจ "ก่อนหน้านี้ก็มีผู้บริหารมาสำรวจ แต่เพิ่งจะเคยเห็นท่านที่สามารถลงลึกถึงรายละเอียดทางเทคนิคได้ขนาดนี้"

หลินเฟิงยิ้ม "เศรษฐกิจดิจิทัล เทคโนโลยีคือรากฐานครับ"

ระหว่างมื้ออาหาร ซู เสี่ยวหนิงได้แนะนำนโยบายสนับสนุนวิสาหกิจเทคโนโลยีของอำเภอ รวมถึงแผนการก่อสร้างอุทยานบ่มเพาะนวัตกรรมอย่างเหมาะสม

การรายงานของเธอเป็นระเบียบชัดเจน ข้อมูลละเอียด ทำให้หลินเฟิงมีความเข้าใจในความสามารถในการทำงานของนายอำเภอหญิงคนนี้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

"ท่านนายอำเภอซูมีความเชี่ยวชาญในเศรษฐกิจดิจิทัลเช่นกันนะครับ" หลินเฟิงกล่าวชม

"ก็เรียนรู้จากผู้เชี่ยวชาญของมณฑลมาเล็กน้อยเท่านั้นค่ะ" ซู เสี่ยวหนิงกล่าวอย่างถ่อมตน "ที่จริงแล้วในอำเภอของเรายังซ่อนผู้เชี่ยวชาญแบบ ดร.จ้าว ไว้ไม่น้อย เพียงแต่ขาดแพลตฟอร์มและโอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น"

หลังอาหารเย็น ดร.จ้าวก็แสดงความเต็มใจที่จะเข้าร่วมโครงการดิจิทัลแวลลีย์แล้ว

หลังจากส่ง ดร.จ้าว หลินเฟิงและซู เสี่ยวหนิงเดินคุยกันในบริเวณที่ทำการรัฐบาลอำเภอ

"วันนี้ต้องขอบคุณท่านผู้อำนวยการหลินจริงๆ ที่ช่วยพวกเราโน้มน้าว ดร.จ้าว บริษัทนี้พวกเราใช้เวลาทำงานมาหนึ่งปี ก็ยังไม่สามารถทำให้เขาเปิดใจได้อย่างแท้จริง"

หลินเฟิงหยุดฝีเท้า "ท่านนายอำเภอซู ผมคิดว่าอำเภอของพวกท่านมีลักษณะเฉพาะในการบ่มเพาะวิสาหกิจเทคโนโลยีมาก คณะกรรมการพัฒนาดิจิทัลกำลังจัดตั้งคณะกรรมการที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ ผมอยากจะเชิญท่านเข้าร่วม"

ซู เสี่ยวหนิงประหลาดใจเล็กน้อย "ฉันรึคะ"

"ใช่ครับ" หลินเฟิงยืนยัน "ท่านเข้าใจทั้งสภาพความเป็นจริงในระดับพื้นฐาน และยังมีความเข้าใจในเศรษฐกิจดิจิทัล มุมมองเช่นนี้หาได้ยากมาก"

"ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะขอน้อมรับด้วยความเคารพค่ะ" ซู เสี่ยวหนิงตอบรับอย่างรวดเร็ว

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเฟิงเตรียมเดินทางกลับเมืองหลวงของมณฑล

ซู เสี่ยวหนิงมาส่ง

"ท่านผู้อำนวยการหลิน นี่คือรายชื่อวิสาหกิจเทคโนโลยีที่เราได้รวบรวมไว้ รวมถึงบทสรุปการปฏิบัติงานด้านนโยบายบางส่วนของเราค่ะ" เธอยื่นถุงเอกสารให้ "อาจจะมีคุณค่าในการอ้างอิงสำหรับการก่อสร้างดิจิทัลแวลลีย์บ้าง"

หลินเฟิงรับเอกสารมา พบว่าข้างในไม่เพียงแต่มีรายชื่อ แต่ยังมีข้อเสนอแนะที่เธอเขียนด้วยลายมือเองสองสามหน้า ลายมือสวยงาม แนวคิดชัดเจน

"ตั้งใจทำมากจริงๆ" หลินเฟิงกล่าวอย่างจริงใจ "รักษาการติดต่อไว้ การประชุมครั้งแรกของคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ ผมจะให้สำนักงานแจ้งท่านทราบ"

"ได้ค่ะ" ซู เสี่ยวหนิงยิ้มตอบ "ยินดีต้อนรับท่านผู้อำนวยการหลินมาให้คำแนะนำในการทำงานอีกครั้งเสมอค่ะ"

ขบวนรถแล่นออกจากอำเภอ หลินเฟิงเปิดเอกสารข้อเสนอแนะฉบับนั้นดู พบว่าความคิดเห็นจำนวนมากสอดคล้องกับแนวคิดของเขาอย่างไม่น่าเชื่อ

การค้นพบนี้ทำให้เขาครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

ในระดับพื้นฐาน ย่อมมีเจ้าหน้าที่ที่ทำงานหนักและมีความสามารถเช่นซู เสี่ยวหนิงอยู่จริง ๆ สิ่งที่พวกเขาต้องการ อาจเป็นเพียงเวทีหรือโอกาสที่เหมาะสมในการแสดงความสามารถเท่านั้น

ในขณะนั้น ที่ทำการรัฐบาลอำเภอ ซู เสี่ยวหนิงก็ได้จดบันทึกในสมุดโน้ตของเธอว่า "ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับความคืบหน้าของโครงการดิจิทัลแวลลีย์ ศึกษานโยบายสนับสนุนในระดับอำเภอ..."