บทที่ 71 ฟ้าหลังฝน

คืนที่สอง การทดสอบเข้าสู่ขั้นตอนสำคัญที่สุด—การทดสอบความเครียด

คณะผู้เชี่ยวชาญจำลองการโจมตีเครือข่ายในระดับสูงสุด ทุกคนต่างลุ้นว่าระบบความปลอดภัยของข้อมูลดิจิทัลแวลลีย์จะสามารถต้านทานแรงกดดันได้หรือไม่

บรรยากาศในห้องควบคุมตึงเครียด

ตัวชี้วัดต่างๆ บนหน้าจอขนาดใหญ่กระโดดขึ้นลงอย่างต่อเนื่อง โหลดของระบบเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

"โหลดถึง 80%...85%...90%..." เจ้าหน้าที่เทคนิครายงานแบบเรียลไทม์

หลินเฟิงยืนอยู่หน้าแผงควบคุม ใบหน้าสงบนิ่ง

ระบบนี้เขาเป็นผู้มีส่วนร่วมในการออกแบบด้วยตนเอง เขามีความมั่นใจ

"95%...97%...99%...ระบบทำงานปกติ!"

เมื่ออัตราโหลดถึง 100% ระบบก็ยังคงทำงานได้อย่างเสถียร

ในที่นั้นเกิดเสียงฮือฮาเบาๆ

หัวหน้าคณะผู้เชี่ยวชาญหันมามองหลินเฟิง ในแววตาฉายแววชื่นชม "ยอดเยี่ยมมาก"

ในขณะนั้นเอง ซู เสี่ยวหนิงก็นำข้อมูลการทดสอบเพิ่มเติมของอำเภอเจียงโจวมาถึงเมืองหลวงของมณฑล

เธอไม่สนใจความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ตรงมาที่ห้องควบคุมทันที

"ท่านผู้อำนวยการหลิน นี่คือข้อมูลการทดสอบเพิ่มเติมที่เราทำในอำเภอครับ" เธอยื่นรายงานฉบับหนึ่งให้หลินเฟิง "น่าจะช่วยในการประเมินได้บ้าง"

คณะผู้เชี่ยวชาญศึกษารายงานข้อมูลเหล่านี้อย่างละเอียด หัวหน้าคณะพยักหน้าอยู่บ่อยครั้ง "ข้อมูลจากการปฏิบัติในระดับรากหญ้านี้มีน้ำหนักน่าเชื่อถือมาก"

เที่ยงวันที่สาม งานประเมินทั้งหมดก็สิ้นสุดลง

ในการแถลงข่าวที่จัดขึ้นหลังจากนั้น หัวหน้าคณะผู้เชี่ยวชาญได้ประกาศผลการประเมิน

"หลังจากการตรวจสอบอย่างครอบคลุม ระบบความปลอดภัยของข้อมูลดิจิทัลแวลลีย์อยู่ในระดับแนวหน้าของประเทศ ตัวชี้วัดบางอย่างเหนือกว่ามาตรฐานสากลด้วยซ้ำ"

ในที่นั้นเกิดเสียงฮือฮาขึ้น

หัวหน้าคณะกล่าวต่อไปว่า "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลไก 'การป้องกันหลายชั้น การแจ้งเตือนอัจฉริยะ' ที่ดิจิทัลแวลลีย์ริเริ่มขึ้นนั้น ควรค่าแก่การขยายผลไปทั่วประเทศ"

หลังการแถลงข่าว ท่านเลขาธิการเจิ้ง กั๋วเทาโทรศัพท์มาเอง "หลินเฟิง ศึกนี้ท่านสู้ได้สวยงามมาก!"

"เป็นผลจากการพยายามร่วมกันของทีมงานครับ" หลินเฟิงกล่าวอย่างจริงใจ

ตอนเย็น หลินเฟิงเดินทางมายังดิจิทัลแวลลีย์ตามลำพัง

อุทยานยามอาทิตย์อัสดงเงียบสงบเป็นพิเศษ หลังจากผ่านพายุลูกนี้ไป ที่นี่กลับดูมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น

"รู้อยู่แล้วว่าท่านต้องอยู่ที่นี่" ซู เสี่ยวหนิงปรากฏตัวด้านหลังโดยไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ "ได้ยินว่าท่านไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่มาสามวันแล้ว"

"ท่านก็เหมือนกันไม่ใช่รึครับ" หลินเฟิงยิ้ม

ทั้งสองคนเดินเล่นในอุทยาน ซู เสี่ยวหนิงกล่าว "หลังจากเหตุการณ์นี้ ความเชื่อมั่นของระดับรากหญ้าต่อดิจิทัลแวลลีย์กลับแข็งแกร่งยิ่งขึ้นครับ บ่ายวันนี้ผมได้รับโทรศัพท์จากบริษัทที่ต้องการเข้ามาตั้งหลักแหล่งในดิจิทัลแวลลีย์กว่าสิบรายเลยทีเดียว"

"วิกฤต วิกฤตย่อมมีโอกาส" หลินเฟิงมองไปยังดวงอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้า "หลังจากผ่านบททดสอบนี้ไป รากฐานของดิจิทัลแวลลีย์ก็ยิ่งมั่นคงขึ้น"

หลังจากพายุความปลอดภัยของข้อมูลสงบลง การก่อสร้างดิจิทัลแวลลีย์ก็เข้าสู่ช่วงเร่งความเร็ว

บริษัทชุดแรกเริ่มดำเนินการผลิต ทั่วทั้งอุทยานเต็มไปด้วยภาพที่คึกคักมีชีวิตชีวา

เช้าวันจันทร์ หลินเฟิงได้รับแจ้งว่าคณะสำรวจจากคณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปแห่งชาติขอเข้าเยี่ยมชมดิจิทัลแวลลีย์อย่างกะทันหัน

การสำรวจแบบไม่แจ้งล่วงหน้าเช่นนี้มักจะหมายถึงบททดสอบที่ใหญ่กว่า

หัวหน้าคณะสำรวจเป็นผู้เชี่ยวชาญอาวุโสที่ดูเคร่งครัด ท่านไม่แสดงความเห็นมากนักตลอดการสำรวจ

จนกระทั่งเมื่อเยี่ยมชมศูนย์แสดงสินค้าเกษตรกรรมอัจฉริยะ ท่านก็ถามขึ้นมาทันที

"ระบบชุดนี้สามารถขยายผลไปยังเกษตรกรทั่วไปได้อย่างไรบ้าง"

ขณะที่หลินเฟิงกำลังจะตอบ ซู เสี่ยวหนิงก็ส่งเสียงมาจากด้านหลัง

"ท่านผู้นำ ตอนนี้ได้ขยายผลไปยังเกษตรกร 327 ครัวเรือนในอำเภอเจียงโจวแล้วครับ นี่คือข้อมูลการใช้งานของพวกเขา" เธอยื่นรายงานโดยละเอียดฉบับหนึ่งให้ "ในจำนวนนี้มี 28 ครัวเรือนที่สามารถเพิ่มรายได้ต่อหมู่ได้เกือบพันหยวนผ่านระบบนี้"

ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสพลิกดูรายงานอย่างละเอียด ในที่สุดก็เผยรอยยิ้มแรกของวันออกมา "ดีมาก ต้องทำให้เกษตรกรได้รับผลประโยชน์อย่างแท้จริง นี่เป็นสิ่งที่หาได้ยาก"

หลังจากการสำรวจสิ้นสุดลง ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสกล่าวกับหลินเฟิงเป็นพิเศษ "พวกท่านทำได้ดีมาก โดยเฉพาะการสามารถตั้งใจทำงานที่เป็นรูปธรรมเพื่อประชาชน นี่เป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง"

หลินเฟิงกล่าวกับซู เสี่ยวหนิง "ครั้งนี้ต้องขอบคุณท่านที่เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่"

"ที่จริงข้อมูลเหล่านี้ก็รวบรวมไว้เป็นประจำอยู่แล้วครับ" ซู เสี่ยวหนิงกล่าว "ผมเชื่อมาเสมอว่าคุณค่าของเศรษฐกิจดิจิทัลสุดท้ายแล้วต้องสะท้อนออกมาในการปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน"

ในตอนนั้น กู้ ชิงอิ๋งโทรศัพท์มา "ท่านผู้อำนวยการหลิน หลงเถิงกรุ๊ปต้องการร่วมสร้างศูนย์วิจัยและพัฒนากับดิจิทัลแวลลีย์ ไม่ทราบว่าท่านสนับสนุนหรือไม่คะ"

"เป็นเรื่องที่ดีครับ" หลินเฟิงกล่าว "พวกท่านสามารถจัดทำแผนการที่เจาะจงมาได้ก่อน"

หลังจากวางสาย ซู เสี่ยวหนิงยิ้ม "ดูเหมือนว่าหลังจากผ่านพายุนี้ไป ดิจิทัลแวลลีย์จะมีเสน่ห์ดึงดูดมากยิ่งขึ้นนะครับ"

ตอนเย็น หลินเฟิงเลิกงานตรงเวลาเป็นเรื่องที่หาได้ยาก

เขาเดินออกจากอาคารสำนักงาน ก็พบกู้ ชิงอิ๋งยืนรออยู่ที่ประตู

"ได้ยินว่าท่านผู้อำนวยการหลินเหนื่อยมากช่วงนี้" กู้ ชิงอิ๋งยื่นกล่องเก็บความร้อนใบหนึ่งให้ "นี่คือซุปที่เชฟที่บ้านตุ๋นไว้ คุณพ่อให้ฉันนำมาส่งค่ะ"

หลินเฟิงรับกล่องเก็บความร้อนไว้ ในใจรู้สึกอบอุ่น "ฝากขอบคุณท่านประธานกู้ด้วย"

"คุณพ่อบอกว่าหลังจากผ่านเหตุการณ์นี้ไป ท่านยิ่งมองเห็นอนาคตของดิจิทัลแวลลีย์" กู้ ชิงอิ๋งหยุดไปครู่หนึ่ง "และยิ่งมองเห็นอนาคตของท่าน"

ทั้งสองคนเดินไปตามถนนอย่างช้าๆ

กู้ ชิงอิ๋งพูดขึ้นมาทันที "ที่จริงตอนแรกที่ฉันสนใจดิจิทัลแวลลีย์ เพราะอยากรู้ว่าท่านกำลังทำอะไรอยู่ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าเรื่องนี้มีความหมายอย่างยิ่ง"

"ใช่ครับ" หลินเฟิงมองดูเมืองที่เริ่มมีแสงไฟสว่างไสว "การทำให้เมืองนี้ดียิ่งขึ้น นี่คือความหมายของการต่อสู้ดิ้นรนของพวกเรา"

ในตอนนั้น โทรศัพท์มือถือของหลินเฟิงดังขึ้น เป็นรายงานการทำงานจากซู เสี่ยวหนิง

เมื่อมองดูข้อความที่กระชับและทรงพลังบนหน้าจอ หลินเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม

กู้ ชิงอิ๋งสังเกตเห็นรายละเอียดนี้ แล้วกล่าวเบาๆ "ท่านนายอำเภอซูเป็นคนที่มีความสามารถมากค่ะ"

"ใช่ครับ" หลินเฟิงเก็บโทรศัพท์ "พวกท่านทั้งสองคนล้วนมีความสามารถมาก"

เมื่อกลับถึงที่พัก หลินเฟิงเปิดกล่องเก็บความร้อน ซุปยังอุ่นอยู่

เขาค่อยๆ จิบซุป พลางนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา

ตั้งแต่ความกังขาในตอนแรกมาจนถึงการสนับสนุนในตอนนี้ ตั้งแต่การต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวไปจนถึงการร่วมมือกัน ดิจิทัลแวลลีย์เป็นเหมือนต้นกล้าที่เติบโตอย่างแข็งแรงท่ามกลางพายุฝน

เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองไปยังดิจิทัลแวลลีย์ที่อยู่ไกลออกไป

แสงไฟที่นั่นสว่างกว่าเดิม ราวกับกำลังบอกทุกคน

ไม่ว่าจะผ่านพายุฝนมามากแค่ไหน ทิศทางของการปฏิรูปจะไม่เปลี่ยนแปลง และการก้าวไปข้างหน้าจะไม่หยุดยั้ง

พรุ่งนี้ ยังมีงานอีกมากมายรอเขาอยู่

แต่ในขณะนี้ เขาเพียงต้องการเพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่สงบสุขที่หาได้ยากนี้

เพราะเขารู้ว่าหลังจากผ่านการชำระล้างของพายุฝน อนาคตของดิจิทัลแวลลีย์จะยิ่งสวยงามมากขึ้น