บทที่ 72 ลมใต้พัดพาโอกาสใหม่มาให้

หลังจากพายุเรื่องความปลอดภัยของดิจิทัลแวลลีย์ผ่านพ้นไป อุทยานก็เข้าสู่ช่วงของการพัฒนาอย่างรวดเร็วที่มั่นคง

เช้าตรู่ของต้นฤดูใบไม้ร่วง หลินเฟิงวิ่งออกกำลังกายภายในอุทยานตามปกติ นี่เป็นนิสัยที่เขาใช้เพื่อรักษาความคิดให้ชัดเจน

“ท่านผู้อำนวยการหลิน อรุณสวัสดิ์ครับ!” เสียงของซู เสี่ยวนิงดังมาจากด้านหลัง เธอก็รักษานิสัยการออกกำลังกายยามเช้าไว้เช่นกัน “ได้ยินมาว่าเมื่อคืนคุณกู้จากหลงเถิงกรุ๊ปมาสำรวจอุทยานจนดึกดื่นเลยรึ”

หลินเฟิงชะลอฝีเท้า “พวกเขากำลังคุยเรื่องศูนย์วิจัยและพัฒนากัน คุณกู้ ชิงอิ๋งมีความเข้าใจในเทคโนโลยีดิจิทัลอย่างลึกซึ้ง ให้ข้อเสนอแนะที่ดีมาไม่น้อยเลย”

“จริงด้วยครับ” ซู เสี่ยวนิงเช็ดเหงื่อ “ครั้งที่แล้วเธอมาสำรวจที่อำเภอ เสนอแผนการปรับปรุงเกษตรอัจฉริยะที่ใช้งานได้จริงมาก”

ทั้งสองคนวิ่งไปถึงจุดชมวิวใจกลางอุทยาน มองดูดิจิทัลแวลลีย์ที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

ใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า ศูนย์ข้อมูลที่สร้างขึ้นใหม่สะท้อนแสงสีทอง อพาร์ตเมนต์สำหรับบุคลากรได้สร้างโครงสร้างเสร็จสิ้นแล้ว อาคารกลุ่มวิจัยและพัฒนาก็กำลังก่อสร้างอย่างรวดเร็ว

“แต่ท่านผู้อำนวยการหลินครับ” ซู เสี่ยวนิงเปลี่ยนเรื่อง “ช่วงที่ผมสำรวจวิจัยเมื่อเร็วๆ นี้ พบว่าบริษัทในอุทยานส่วนใหญ่สะท้อนปัญหาหนึ่งคือ การเชื่อมต่อกับตลาดไม่เพียงพอ เทคโนโลยีของเราดีมาก แต่ขาดช่องทางการขาย”

ปัญหานี้ตรงกับสิ่งที่หลินเฟิงกำลังครุ่นคิดอยู่พอดี

เขาพยักหน้า “นี่คือสิ่งที่ผมกำลังพิจารณาอยู่ การพัฒนาเศรษฐกิจดิจิทัลจะหยุดอยู่แค่ในด้านเทคนิคอย่างเดียวไม่ได้ ต้องผสานเข้ากับเศรษฐกิจที่จับต้องได้อย่างลึกซึ้ง”

ในการประชุมประจำวันช่วงเช้า หลินเฟิงจงใจเชิญเจ้าหน้าที่จากกรมพาณิชย์มณฑลเข้าร่วมด้วย

เมื่อการประชุมดำเนินไปได้ครึ่งทาง รองอธิบดีกรมพาณิชย์ หวัง หมิงหย่วน ก็กล่าวถึงข่าวหนึ่ง

“อาลีกับจิงตงต่างก็กำลังมองหาโอกาสในการวางแผนเชิงพื้นที่ใหม่ๆ โดยเฉพาะศูนย์กลางโลจิสติกส์และศูนย์บริการลูกค้า มณฑลจงโจวของเราซึ่งตั้งอยู่ใจกลางแผ่นดินจีนตอนกลาง มีความได้เปรียบอย่างยิ่ง”

หลินเฟิงรีบซักถามทันที “ท่านอธิบดีหวัง ข่าวนี้เชื่อถือได้หรือไม่ครับ”

“เชื่อถือได้อย่างแน่นอนครับ เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งของผมอยู่ที่สำนักงานใหญ่อาลี บอกว่าพวกเขากำลังประเมินยุทธศาสตร์เชิงพื้นที่รอบใหม่”

หลังการประชุมสิ้นสุดลง หลินเฟิงสั่งให้สำนักงานรวบรวมความเคลื่อนไหวในการลงทุนของอาลีและจิงตงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาทันที

ข้อมูลแสดงให้เห็นว่ายักษ์ใหญ่ด้านอีคอมเมิร์ซทั้งสองรายกำลังเร่งการวางแผนในพื้นที่ตอนในของประเทศจริงๆ

“นี่เป็นโอกาส” หลินเฟิงกล่าวกับทีมงาน “หากสามารถนำยักษ์ใหญ่อีคอมเมิร์ซเข้ามาได้ ไม่เพียงแต่จะช่วยแก้ปัญหาตลาดของบริษัทในอุทยาน แต่ยังสามารถขับเคลื่อนการยกระดับอุตสาหกรรมของมณฑลจงโจวทั้งหมดได้”

อย่างไรก็ตาม เมื่อหลินเฟิงเสนอแนวคิดนี้ในการประชุมภายในคณะกรรมการบริหารดิจิทัลแวลลีย์ เขากลับพบกับความคิดเห็นที่แตกต่าง

“อีคอมเมิร์ซเป็นเศรษฐกิจเสมือนจริง” ผู้อำนวยการกองอาวุโสท่านหนึ่งกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “มณฑลจงโจวของเรายังควรให้ความสำคัญกับการผลิตเป็นหลัก”

“และมณฑลชายฝั่งทะเลย่อมเสนอเงื่อนไขที่ดีกว่าเราอย่างแน่นอน” เพื่อนร่วมงานอีกคนเสริม “พวกเราจะเอาอะไรไปแข่งขัน”

หลินเฟิงไม่ได้โต้แย้งโดยตรง แต่กล่าวว่า “สิ่งที่ทุกท่านพูดมามีเหตุผลทั้งหมด ถ้างั้นพวกเรามาทำวิเคราะห์อย่างละเอียดก่อน ว่าพวกเรามีความได้เปรียบอะไรบ้าง”

คืนนั้น ขณะที่หลินเฟิงทำงานล่วงเวลาวิจัยข้อมูล กู้ ชิงอิ๋งก็มาเยี่ยมเยียน

“ได้ยินว่าท่านกำลังวิจัยโครงการอีคอมเมิร์ซรึคะ” เธอนำเอกสารปึกหนึ่งมาให้ “นี่คือข้อมูลความร่วมมือบางส่วนระหว่างหลงเถิงกรุ๊ปกับแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ อาจจะเป็นประโยชน์สำหรับท่านค่ะ”

หลินเฟิงพลิกดูเอกสาร พลันดวงตาก็สว่างวาบ “ข้อมูลนี้่น่าสนใจมาก แสดงว่าการสร้างศูนย์โลจิสติกส์ในพื้นที่ตอนใน แม้การลงทุนเบื้องต้นจะสูง แต่ต้นทุนการดำเนินงานในระยะยาวกลับต่ำกว่ารึ”

“ถูกต้องค่ะ” กู้ ชิงอิ๋งเดินไปที่ข้างเขาแล้วชี้ไปที่รายงาน “เพราะต้นทุนด้านแรงงานและที่ดินในพื้นที่ตอนในมีความได้เปรียบอย่างมาก เพียงแต่บริษัทส่วนใหญ่มักจะกลัวการลงทุนเบื้องต้นที่สูง”

ทั้งสองคนหารือกันจนดึกดื่น การวิเคราะห์ที่เป็นมืออาชีพของกู้ ชิงอิ๋งทำให้หลินเฟิงมีความมั่นใจในโครงการนี้มากขึ้น

วันรุ่งขึ้น หลินเฟิงนำทีมงานไปสำรวจวิจัยที่อำเภอชิงหย่วน

ในขณะที่สำรวจวิสาหกิจผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรที่เป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่น ซู เสี่ยวนิงได้นำเสนอกรณีศึกษาที่เป็นตัวอย่าง

“ปีที่แล้ววิสาหกิจแห่งนี้ขายผลิตภัณฑ์พิเศษผ่านแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซไปทั่วประเทศ ยอดขายเพิ่มขึ้น 300% แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือต้นทุนโลจิสติกส์ที่สูงเกินไป”

หลินเฟิงซักถามรายละเอียดอย่างละเอียดแล้วพบว่าปัญหาสำคัญอยู่ที่ “เป็นเพราะคำสั่งซื้อกระจายตัว ไม่สามารถสร้างผลกระทบจากขนาดได้ใช่ไหม”

“ใช่ครับ!” ผู้รับผิดชอบวิสาหกิจพยักหน้าซ้ำๆ “หากสามารถสร้างศูนย์รวบรวมโลจิสติกส์ที่นี่ได้ก็คงจะดีมาก”

บนรถระหว่างทางกลับ หลินเฟิงกล่าวกับซู เสี่ยวนิง “ดูเหมือนว่าการนำเข้าแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ ไม่ใช่แค่ความต้องการของดิจิทัลแวลลีย์ แต่ยังเป็นความต้องการของการพัฒนาอุตสาหกรรมที่มีลักษณะเฉพาะของทั้งมณฑลด้วย”

“แต่ท่านผู้อำนวยการหลินครับ” ซู เสี่ยวนิงเตือน “โครงการใหญ่ขนาดนี้ แค่คณะกรรมการดิจิทัลแวลลีย์ของเราคงไม่พอ”

“ท่านพูดถูก” หลินเฟิงครุ่นคิด “ต้องการการสนับสนุนในระดับมณฑลทั้งหมด”

ในสัปดาห์ถัดมา หลินเฟิงแทบจะพักอยู่ที่สำนักงาน

เขาเป็นผู้นำทีมงานศึกษาวิจัยกฎเกณฑ์การพัฒนาอุตสาหกรรมอีคอมเมิร์ซอย่างลึกซึ้ง ผสมผสานกับสถานการณ์จริงของจงโจว และเริ่มบ่มเพาะแผนการที่กล้าหาญแผนหนึ่ง

คืนวันหนึ่ง กู้ ชิงอิ๋งมาเยี่ยมเยียนอีกครั้ง เธอพบว่าบนไวท์บอร์ดในห้องทำงานของหลินเฟิงเต็มไปด้วยแผนภาพความเชื่อมโยงทางอุตสาหกรรมที่ซับซ้อน

“ท่านกำลังจะใส่ภาคอุตสาหกรรมทั้งหมดของจงโจวเข้าไปในแผนนี้รึคะ” เธออุทาน

“จำเป็นต้องมีแผนการที่สมบูรณ์แบบ” หลินเฟิงดวงตาเป็นประกาย “ไม่เพียงแต่จะต้องนำแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซเข้ามา แต่ยังต้องทำให้พวกเขาหยั่งรากลงที่นี่ เติบโตไปพร้อมกับอุตสาหกรรมในท้องถิ่น”

เขาอธิบายแนวคิดของตนเองอย่างละเอียด ผ่านแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซเพื่อเปิดช่องทางการขายผลิตภัณฑ์ที่มีลักษณะเฉพาะของจงโจว ขณะเดียวกันก็ใช้ความได้เปรียบด้านทำเลที่ตั้งของจงโจวเพื่อสร้างศูนย์กลางโลจิสติกส์ และในที่สุดก็ก่อให้เกิดระบบนิเวศเศรษฐกิจใหม่ที่ผสานออนไลน์และออฟไลน์เข้าด้วยกัน

“ความคิดนี้กล้าหาญมากค่ะ” กู้ ชิงอิ๋งกล่าวอย่างจริงจัง “แต่ต้องการจุดเริ่มต้นที่แม่นยำอย่างยิ่ง”

“ดังนั้น” หลินเฟิงมองเธอ “ผมจึงต้องการข้อมูลจริงของบริษัทพวกท่านเพื่อมาพิสูจน์แบบจำลองนี้”

“ไม่มีปัญหาค่ะ” กู้ ชิงอิ๋งตอบรับอย่างรวดเร็ว “หลงเถิงสามารถให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่”

ขณะที่หลินเฟิงกำลังปรับปรุงแผนการให้สมบูรณ์ ท่านเลขาธิการเจิ้ง กั๋วเทาก็เรียกตัวไปพบอย่างกะทันหัน

“ได้ยินว่าท่านกำลังวิจัยโครงการอีคอมเมิร์ซรึ” ท่านเลขาธิการเจิ้งเปิดประเด็นโดยตรง

หลินเฟิงในใจพลันตึงเครียด “ใช่ครับ ท่านเลขาธิการ ผมคิดว่านี่เป็นโอกาสที่สำคัญ”

ไม่คาดคิดว่าท่านเลขาธิการเจิ้งจะพยักหน้า “ข่าวท่านไวจริง เมื่อวานผมไปประชุมที่เยียนจิง ได้ยินมาว่าอาลีกับจิงตงกำลังเลือกที่ตั้งอยู่จริงๆ ทางมณฑลได้ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อคว้าโอกาสนี้ไว้”

หลินเฟิงโล่งใจ

“ภารกิจนี้จะมอบให้คณะกรรมการดิจิทัลแวลลีย์ของพวกท่าน” ท่านเลขาธิการเจิ้งกล่าว “ทางมณฑลจะให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ แต่” ท่านเปลี่ยนน้ำเสียง “การแข่งขันจะดุเดือดมาก ท่านต้องเตรียมใจไว้”

“รับทราบครับ” หลินเฟิงกล่าวอย่างหนักแน่น

หลังจากออกจากห้องทำงานของท่านเลขาธิการ หลินเฟิงรีบเรียกประชุมทีมงานหลักทันที

“สหายทุกท่าน ศึกหนักกำลังจะมาแล้ว” เขามองดูใบหน้าหนุ่มสาวที่เปี่ยมไปด้วยพลัง “นี่คือบททดสอบครั้งแรกนับตั้งแต่คณะกรรมการดิจิทัลแวลลีย์ก่อตั้งขึ้น พวกเราทำได้เพียงสำเร็จ จะล้มเหลวไม่ได้!”

คืนก่อนเดินทางไปหางโจวเพื่อเจรจากับอาลี หลินเฟิงยังคงแก้ไขแผนการในสำนักงาน กู้ ชิงอิ๋งมาเยี่ยมเยียนโดยไม่ได้บอกกล่าว ในมือถือกล่องอาหาร

“รู้ว่าท่านยังไม่ได้ทานข้าว” เธอวางกล่องอาหารลงบนโต๊ะ “นี่เป็นอาหารที่ฉันให้พ่อครัวที่บ้านเตรียมเป็นพิเศษ ท่านลองชิมดู”

หลินเฟิงเปิดกล่องอาหาร เป็นรสชาติอ่อนๆ ที่เขาชอบ “ขอบคุณครับ คุณช่างละเอียดอ่อนจริงๆ”

“พรุ่งนี้ก็จะไปหลินอันแล้ว” กู้ ชิงอิ๋งนั่งลงตรงข้ามเขา “เตรียมตัวเป็นอย่างไรบ้าง”

“พร้อมโดยพื้นฐานแล้วครับ” หลินเฟิงทานไปพลางพูดไปพลาง “แต่บอกตามตรง ความกดดันสูงมาก มณฑลชายฝั่งทะเลบางแห่งเสนอเงื่อนไขที่ดีมาก มณฑลจงโจวของเราไม่มีความได้เปรียบในด้านนี้”

“แต่พวกท่านมีความได้เปรียบอื่น” กู้ ชิงอิ๋งกล่าว “เช่น ระบบอุตสาหกรรมที่สมบูรณ์ บุคลากรที่หลากหลาย ท่านต้องแสดงจุดแข็งเหล่านี้ออกมาอย่างเต็มที่”

เธอหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมา “นี่คือสิ่งที่ฉันรวบรวมเกี่ยวกับจุดเน้นเชิงยุทธศาสตร์ล่าสุดของอาลี บางทีอาจจะใช้ได้ในการเจรจา”

หลินเฟิงมองเธอด้วยความซาบซึ้ง “คุณช่วยได้มากจริงๆ”

“ฉันแค่หวังว่าจงโจวจะดีขึ้น” กู้ ชิงอิ๋งยิ้มเล็กน้อย “และผมเชื่อว่าท่านต้องสำเร็จ”

หลังจากส่งกู้ ชิงอิ๋งกลับไป หลินเฟิงยืนอยู่ที่ริมหน้าต่างห้องทำงาน

ดิจิทัลแวลลีย์ยามค่ำคืนเงียบสงบเป็นพิเศษ แต่เขาทราบดีว่าอีกไม่นาน ที่นี่ก็จะต้อนรับโอกาสในการพัฒนาครั้งใหม่

การเดินทางไปหลินอันในวันพรุ่งนี้ จะเป็นจุดเริ่มต้นใหม่

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ส่งข้อความให้ทีมงาน “พรุ่งนี้เช้าเจ็ดโมง รวมตัวกันที่สนามบิน พวกเราไปเปิดฉากยิงแรกของเมืองหลวงอีคอมเมิร์ซกัน!”