บทที่ 81 คลื่นลมในงานเลี้ยงครอบครัว

เช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน

หลินเฟิงตื่นเร็วกว่าปกติเล็กน้อย เขาเอนกายอยู่บนเตียงครู่หนึ่งจึงตระหนักได้ว่าวันนี้คือวันอะไร—ต้องไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำที่บ้านสกุลกู้

เขาลุกขึ้นเดินไปที่หน้าตู้เสื้อผ้า เป็นครั้งแรกที่เขาลำบากใจเรื่องการแต่งกาย

ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับรองอธิบดี ตู้เสื้อผ้าของเขาส่วนใหญ่เป็นชุดทางการและชุดธุรกิจกึ่งลำลอง แต่มีชุดที่เหมาะสำหรับงานเลี้ยงอาหารค่ำที่บ้านน้อยมาก

หลินเฟิงหยิบชุดสูทสีเข้มออกมา แล้วลองทาบกับตัวเองหน้ากระจก ส่ายหน้าแล้ววางลง “เป็นทางการเกินไป เหมือนไปประชุม”

เขาเลือกเสื้อโปโลอีกตัว แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่เหมาะสม “ลำลองเกินไป ดูไม่ให้ความสำคัญ”

ในที่สุดเขาเลือกเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน คู่กับกางเกงลำลองสีเข้ม

ไม่เป็นทางการจนเกินไป และไม่ลำลองจนเกินไป

ขณะที่เขากำลังติดกระดุม โทรศัพท์ก็มีข้อความจากกู้ ชิงอิ๋งดังขึ้น:

“ไม่ต้องเป็นทางการมากนะคะ อาหารบ้านๆ ค่ะ คุณพ่อบอกว่าท่านใส่ชุดทำงานปกติจะเหมาะสมที่สุด”

เมื่อเห็นข้อความ หลินเฟิงก็ยิ้มออกมา

การกระทำนี้ของกู้ ฮั่นตง เป็นการแสดงออกถึงการยอมรับในตัวเขาด้วยวิธีของท่าน

เก้าโมงเช้า หลินเฟิงเดินทางมายังตลาดโบราณเพียงลำพัง

ที่นี่เป็นสถานที่ที่เขามาเป็นครั้งคราว เขายินดีกับบรรยากาศทางวัฒนธรรมของที่นี่

เขาเดินเข้าไปในร้านน้ำชาเก่าแก่ อาจารย์เฒ่าในร้านรีบเดินเข้ามาต้อนรับ “คุณหลิน ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ”

“อยากจะเลือกของขวัญสักชิ้น” หลินเฟิงกวาดสายตามองไปรอบๆ ร้าน “เอาไว้มอบให้ผู้ใหญ่”

อาจารย์เฒ่าเข้าใจ พยักหน้าแล้วนำเขาไปยังห้องด้านใน “เพิ่งจะได้กาน้ำชาดินสีม่วงอี้ซิงมาชุดหนึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อน ล้วนเป็นงานฝีมือของอาจารย์เฒ่า”

หลินเฟิงพิจารณากาน้ำชาแต่ละใบอย่างละเอียด ในที่สุดก็เลือกกาน้ำชาโบราณที่ดูเรียบง่ายใบหนึ่ง “เอาใบนี้ครับ”

ตอนชำระเงิน เขาเหลือบไปเห็นเข็มกลัดหยกที่ตู้กระจก

รูปทรงเป็นปล้องไม้ไผ่ ดูสง่างามและมีเอกลักษณ์ ทำให้เขานึกถึงบุคลิกของกู้ ชิงอิ๋ง

“ห่ออันนี้ด้วยครับ”

ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์สกุลกู้ กู้ ชิงอิ๋งก็กำลังเตรียมตัวอย่างพิถีพิถัน

เธอเลือกชุดเดรสสีอ่อนที่ดูสง่างาม ไม่ดูจัดจ้านจนเกินไป และยังแสดงออกว่าให้ความสำคัญกับงานเลี้ยงอาหารค่ำครั้งนี้

แม่ของเธอผลักประตูเข้ามา เห็นเธอกำลังเลือกเครื่องประดับหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ก็ยิ้มออกมา “ไม่ค่อยเห็นลูกตั้งใจแต่งตัวขนาดนี้เลยนะ”

ใบหน้าของกู้ ชิงอิ๋งแดงเล็กน้อย “แม่คะ แม่คิดว่าหลินเฟิงจะชอบชุดแบบนี้ไหมคะ”

“ที่สำคัญคือลูกสบายใจ” แม่เดินไปด้านหลังเธอ ค่อยๆ หวีผมยาวของเธอ “แม่ได้ยินที่คุณพ่อของลูกพูดถึงเขาเยอะมาก เป็นคนหนุ่มที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”

“เขาไม่ได้แค่ยอดเยี่ยมค่ะ” ดวงตาของกู้ ชิงอิ๋งอ่อนโยน “เขามีอุดมการณ์มาก และมีความรับผิดชอบมากด้วย”

แม่มองลูกสาวอย่างครุ่นคิด “ดูท่าทางลูกจะหลงรักเขาจริงๆ แล้วสินะ”

สิบเอ็ดโมงเช้า คฤหาสน์สกุลกู้ก็เริ่มคึกคัก

คนแรกที่มาถึงคือ กู้หมิง ลูกพี่ลูกน้องของกู้ ชิงอิ๋ง ซึ่งเป็นบุตรชายของลุงใหญ่ ขับรถสปอร์ตสีฉูดฉาดมา พร้อมกับหญิงสาวที่แต่งตัวทันสมัยนั่งอยู่ข้างคนขับ

“ชิงอิ๋งอยู่ไหน” กู้หมิงลงจากรถก็ถามเสียงดัง

แม่บ้านรับของขวัญจากมือเขา “คุณหนูอยู่ชั้นบนค่ะ”

กู้หมิงเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างผ่าเผย เห็นแม่ของกู้ ชิงอิ๋งกำลังจัดดอกไม้อยู่ “คุณอาครับ ได้ยินว่าวันนี้ชิงอิ๋งจะพาแฟนมาด้วยรึครับ”

แม่ของกู้ ชิงอิ๋งยิ้มแล้วพยักหน้า “ใช่แล้ว ลุงของลูกให้ความสำคัญกับชายหนุ่มคนนี้มาก”

กู้หมิงทำปากยื่นอย่างไม่ใส่ใจ “ชิงอิ๋งนี่ซื่อเกินไป โดนหลอกง่าย ผู้ชายสมัยนี้พอรู้ภูมิหลังครอบครัวของเธอ ใครบ้างจะไม่มาเพื่อหลงเถิงกรุ๊ป”

ในตอนนั้นเอง เสียงกริ่งประตูบ้านก็ดังขึ้น กู้หมิงจึงเดินไปเปิดประตูเอง

เมื่อเห็นหลินเฟิงที่แต่งกายเรียบง่ายยืนอยู่หน้าประตู เขาก็คิดไปเองว่าคงเป็นคนขับรถของบ้านไหนสักแห่ง

“คนส่งของไปทางประตูข้าง” กู้หมิงพูดพลางทำท่าจะปิดประตู

หลินเฟิงมองเขาอย่างสงบ “ผมเป็นเพื่อนของกู้ ชิงอิ๋ง”

กู้หมิงตะลึงไปครู่หนึ่ง พินิจพิเคราะห์หลินเฟิงอีกครั้ง

ในตอนนั้น กู้ ชิงอิ๋งรีบลงมาจากบันไดอย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปคล้องแขนหลินเฟิงอย่างเป็นธรรมชาติ

“หลินเฟิง คุณมาแล้ว” เธอหันไปพูดกับกู้หมิง “พี่กู้ นี่คือหลินเฟิง แฟนของฉันเอง”

สีหน้าของกู้หมิงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

กู้ ชิงอิ๋งพาหลินเฟิงเข้าไปในห้องนั่งเล่น แม่ของเธอเดินเข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีครับคุณอา” หลินเฟิงกล่าวทักทายอย่างนอบน้อม แล้วยื่นของขวัญที่เตรียมมา “ได้ยินชิงอิ๋งบอกว่าคุณอาชอบดื่มชา เลยเลือกกาน้ำชาดินสีม่วงมาหนึ่งใบ หวังว่าคุณอาจะชอบนะครับ”

แม่ของกู้ ชิงอิ๋งรับของขวัญมา พินิจพิเคราะห์เขาอย่างอ่อนโยน “เกรงใจจังเลย ชิงอิ๋งพูดถึงคุณหลายครั้งแล้ว วันนี้ในที่สุดก็ได้เจอตัวจริงเสียที”

“ชิงอิ๋งก็พูดถึงคุณอาบ่อยครับ” หลินเฟิงกล่าวอย่างจริงใจ “บอกว่าคุณอาสอนเธอได้ดีมาก”

คำพูดนี้ทำให้ในแววตาของแม่กู้ ชิงอิ๋งฉายแววซาบซึ้ง “ลูกคนนี้อยู่ต่างประเทศมาตั้งแต่เด็ก ผมอยู่กับเธอน้อยเกินไป ตอนนี้เห็นเธอเจอแฟนที่พึ่งพาได้แบบคุณ ผมก็ดีใจมาก”

กู้ ชิงอิ๋งฟังอยู่ข้างๆ ในใจอบอุ่น

เธอรู้ว่าคำพูดของแม่ไม่ใช่แค่การแสดงความสุภาพ แต่เป็นการยอมรับจากใจจริง

ไม่นานญาติคนอื่นๆ ก็ทยอยมาถึง

หลี่เวย ลูกพี่ลูกน้องจากบ้านป้าสอง มาพร้อมกับ จางรุ่ย แฟนหนุ่มที่เป็นนักลงทุนธนาคารเพื่อการลงทุน กู้หยู น้องสาวคนรอง มาพร้อมกับ หลี่เหวินห่าว บุตรชายของอธิบดีกรมการคลัง

หลี่เวยเข้ามาก็สังเกตเห็นหลินเฟิงเป็นคนแรก แล้วกระซิบถามกู้หมิง “นั่นคือแฟนของชิงอิ๋งรึ ภูมิหลังเป็นอย่างไร”

กู้หมิงหัวเราะเยาะ “บอกว่าทำงานที่รัฐบาลมณฑล ดูธรรมดามาก”

จางรุ่ยจัดแขนเสื้อสูทของตนเองอย่างมั่นใจ “ทำงานที่รัฐบาลมณฑลรึ ถ้าอย่างนั้นผมคงรู้จักผู้นำของพวกเขา”

อีกด้านหนึ่ง กู้หยูและหลี่เหวินห่าวก็กระซิบกระซาบกัน “ได้ยินว่าเป็นแค่ข้าราชการธรรมดา ไม่รู้ว่าพี่ชิงอิ๋งไปหลงรักเขาได้อย่างไร”

หลี่เหวินห่าวที่เต็มไปด้วยความเหนือกว่ากล่าว “ทำงานที่รัฐบาลมณฑล อย่างมากก็แค่ผู้อำนวยการกอง พ่อของผมเป็นถึงรองอธิบดีกรมการคลัง”

คำพูดเหล่านี้แม้จะเสียงไม่ดัง แต่ก็ลอยเข้าหูของหลินเฟิง

เขาไม่แสดงสีหน้าใดๆ ยังคงคุยกับแม่ของกู้ ชิงอิ๋งต่อไป

กู้ ฮั่นตงเดินออกจากห้องหนังสือ เมื่อเห็นหลินเฟิงก็ยิ้มออกมาทันที “หลินเฟิงมาแล้ว!”

เขาก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วตบไหล่หลินเฟิงต่อหน้าญาติๆ ทุกคน “ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก นี่คือหลินเฟิง แฟนของชิงอิ๋ง ผู้อำนวยการคณะกรรมการพัฒนาดิจิทัลมณฑล ควบตำแหน่งรองเลขาธิการรัฐบาลมณฑล”

ห้องนั่งเล่นเงียบสงบลงในทันที

กู้หมิงและคนอื่นๆ มองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ

กู้ ฮั่นตงยังไม่พอใจ กล่าวเสริมว่า “โครงการดิจิทัลแวลลีย์คือหลินเฟิงเป็นผู้ผลักดันมาด้วยตนเอง กระทั่งท่านเลขาธิการเจิ้งของคณะกรรมการพรรคมณฑลยังชื่นชมเขาอย่างมาก”

คำพูดนี้ทำให้คนหนุ่มสาวทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็เก็บความดูถูกดูแคลนลงไป

พวกเขาอาจจะไม่รู้ว่าผู้อำนวยการคณะกรรมการพัฒนาดิจิทัลมณฑลมีน้ำหนักขนาดไหน แต่ตำแหน่งรองเลขาธิการรัฐบาลมณฑล และการได้รับการชื่นชมจากเลขาธิการคณะกรรมการพรรคมณฑล พวกเขาเข้าใจดี

หลินเฟิงสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของสายตาผู้คน แต่ยังคงรักษารอยยิ้มที่อ่อนน้อมไว้

เขารู้ว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น