บทที่ 96 ฉลองปีใหม่

ในช่วงไม่กี่วันที่เพื่อนสนิทกลับมา กิจกรรมของหลินอีหมิงก็หลากหลายขึ้น

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ถึงคืนวันส่งท้ายปีเก่า — ช่วงเวลาที่สวยงามที่ทั้งครอบครัวได้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตา เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสุข!

พอราตรีมาเยือน แสงไฟเริ่มสว่างไสว

หลินอีหมิงก็ได้กลับมารวมตัวกับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาด้วยความยินดี ร่วมกันทานอาหารมื้อรวมญาติที่อุดมสมบูรณ์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

อาหารมื้อรวมญาติในปีนี้เมื่อเทียบกับปีก่อนๆ แล้วดูจะอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ

บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารเลิศรสที่ประณีตงดงามหลากหลายชนิด: หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วที่หอมกรุ่น, ปลานึ่งที่สดใหม่และชุ่มฉ่ำ, ผัดผักตามฤดูกาลที่ทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติดีเยี่ยม, หอยทอด...

ทุกจานราวกับกำลังบอกเล่าถึงความอบอุ่นของบ้านและความผูกพันที่แน่นแฟ้นของครอบครัว; ทุกคำที่ลิ้มลองล้วนทำให้เคลิบเคลิ้มไปกับมัน!

ทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงอยู่ที่โต๊ะอาหาร พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

พวกเขาแบ่งปันเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตของกันและกัน นึกย้อนไปถึงวันเวลาที่สวยงามในอดีต วาดฝันถึงอนาคตที่สดใส

เสียงหัวเราะดังขึ้นเป็นระลอกๆ ก้องกังวานไปทั่วทั้งห้อง ทำให้ค่ำคืนฤดูหนาวที่เดิมทีก็หนาวเหน็บกลับอบอุ่นและน่าอยู่ขึ้นมาราวกับวันในฤดูใบไม้ผลิ

พอถึงเวลาใกล้จะเที่ยงคืน

พร้อมกับเสียงประทัดเปิดประตูที่ดังสนั่นหวั่นไหว และการนับถอยหลังที่น่าตื่นเต้นของพิธีกรในรายการฉลองตรุษจีนในทีวี “ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง”

เสียงระฆังปีใหม่ก็ได้ดังขึ้นในที่สุด!

ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่มาเยือน ปีใหม่ทั้งปีได้เปิดม่านขึ้นอย่างเป็นทางการ

ผู้คนต่างก็โห่ร้องยินดี อวยพรให้กันและกัน ร่วมกันเฉลิมฉลองช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความหวังและความสวยงามนี้

ดอกไม้ไฟเบ่งบานเป็นลวดลายที่งดงามหลากสีสันบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ประดับประดาให้ทั้งเมืองดูราวกับอยู่ในความฝัน; เสียงประทัดดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้า ดังขึ้นเป็นระลอกๆ ราวกับกำลังประกาศให้โลกรู้ถึงการมาถึงของปีใหม่

ตามตรอกซอกซอยอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของปีใหม่อย่างเข้มข้น ทุกบ้านต่างก็ประดับประดาโคมไฟและของตกแต่ง บรรยากาศรื่นเริง

เช้าวันที่สองของปีใหม่ แสงแดดสาดส่องเต็มพื้นดิน

หลินอีหมิงขับรถสปอร์ตคูเป้สุดเท่ของเขา พาพ่อแม่และน้องสาวมุ่งหน้าไปยังอำเภอข้างๆ

ตามธรรมเนียมแล้ว ทุกปีในวันที่สองของปีใหม่ พวกเขาจะเดินทางไปเยี่ยมบ้านแม่ — บ้านคุณตาคุณยาย

ส่วนบ้านคุณป้าใหญ่กับบ้านพี่สาวจะเลือกกลับมาเยี่ยมในวันที่สี่

สำหรับการจัดแจงเช่นนี้ ถึงแม้หลินอีหมิงจะไม่ค่อยจะเข้าใจเหตุผลในนั้นเท่าไหร่

แต่คิดว่าน่าจะเป็นเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งด้านเวลา ทั้งสามารถไปเยี่ยมญาติได้ และก็สามารถต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมได้

เพราะอย่างไรเสียตั้งแต่ที่เขาเริ่มจำความได้ บ้านคุณป้าใหญ่ก็จัดแจงแบบนี้มาโดยตลอด ตั้งแต่ที่พี่สาวแต่งงานออกไปแล้ว ก็รอถึงวันที่สี่ถึงจะกลับมาเยี่ยมบ้าน

เมื่อมาถึงอำเภอที่คุณตาคุณยายอยู่ หลินอีหมิงก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจว่าการก่อสร้างที่นี่มันช่างเป็นระเบียบเรียบร้อยจริงๆ

เกือบทุกบ้านทุกหลังหน้าประตูล้วนมีที่จอดรถสำรองไว้ สะดวกต่อการจอดรถ

เมื่อเทียบกันแล้ว ถนนในหมู่บ้านของตัวเองคับแคบ ถ้าจอดรถแล้ว รถคันอื่นก็จะผ่านไปได้ยาก แม้แต่จะสวนกันก็ยังลำบากมาก

พอตอนที่รถจอดลงอย่างมั่นคงที่หน้าประตูบ้านคุณตาคุณยาย หลินอีหมิงก็เห็นครอบครัวคุณตาคุณยายรออยู่ที่นี่นานแล้ว

คุณตาเจียงฮุยหลง, คุณยายจางหลัน, ลูกพี่ลูกน้องเจียงเกาเจี๋ย, และพี่สะใภ้เลี่ยวเหยียนยวี่ ทุกคนต่างก็มีรอยยิ้มที่กระตือรือร้น

ไม่เพียงแค่นั้น ครอบครัวคุณป้าใหญ่ก็มาเยี่ยมด้วย คุณป้าใหญ่เจียงชุ่ยฮวา, คุณลุงเขยฟางชิ่งสี่, และลูกพี่ลูกน้องใหญ่ฟางโจวก็อยู่ด้วย

ในบ้านนอกบ้านเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ บรรยากาศคึกคักเป็นพิเศษ

“เอ๊ะ เจี้ยนหัว ชุ่ยเจินพวกเธอมาแล้วเหรอ ชิงเหมิงนี่มหาวิทยาลัยใกล้จะจบแล้วสินะ” คุณตาคุณยายเดินเข้ามาต้อนรับ

ในตอนนั้น คุณตาเจียงฮุยหลงก็สังเกตเห็นรถของหลินอีหมิง “โย่ว อีหมิง หาเงินก้อนใหญ่มาได้แล้วสินะ!”

“ที่ไหนกันครับ! คนหนุ่มหาเงินได้นิดหน่อยก็ชอบอวด” หลินกั๋วเซิงปากก็พูดแบบนั้น แต่รอยยิ้มกลับเก็บไว้ไม่อยู่

ในใจของหลินอีหมิงแอบพูดกับพ่อหลินกั๋วเซิงว่า “เฒ่าหลิน ใจเย็นๆ สงวนท่าทีหน่อยได้ไหม?”

คุณยายจางหลันก็สังเกตเห็นเช่นกัน “นี่มันปอร์เช่ไม่ใช่เหรอ!”

ถึงแม้คุณยายจะไม่รู้จักรถ แต่ในความทรงจำของเธอนั้นปอร์เช่ก็แพงกว่า BBA เสียอีก

แต่จริงๆ แล้วความคิดของเธอก็ไม่ถูก นอกจากจะดูยี่ห้อแล้ว ยังต้องดูรุ่นรถด้วย

ชั่วขณะหนึ่งคนหลายคนในบ้านต่างก็วิ่งออกมาดูรถของหลินอีหมิงกันหมด

พี่สะใภ้เลี่ยวเหยียนยวี่ยังถ่ายรูปคู่กับรถแล้วโพสต์ลงในโมเมนต์ด้วย

“อาเจี๋ย! เมื่อไหร่แกจะซื้อรถแบบนี้ได้บ้าง?” เลี่ยวเหยียนยวี่เหลือบมองเจียงเกาเจี๋ย

“โอ้โห อีหมิงเก่งจังเลย!” คุณลุงเขยฟางชิ่งสี่ก็ชมเชย

“ใช่แล้ว อีหมิงเก่งมาตั้งแต่เด็กแล้ว ผลการเรียนก็ดี พอเรียนจบปุ๊บก็หาเงินก้อนใหญ่ได้เลย” คุณยายจางหลันพูดเสริม

“อีหมิง ปีนี้ไม่ได้พาแฟนกลับมาด้วยเหรอ?” คุณป้าใหญ่เจียงชุ่ยฮวาเปลี่ยนเรื่องคุย

“อืม ยังไม่มีแฟนครับ” หลินอีหมิงยิ้มแล้วพูดอย่างอายๆ

“แหม แกกับลูกพี่ลูกน้องใหญ่อาโจวต้องหาแฟนได้แล้วนะ ดูสิอาเจี๋ยก็จะคลอดลูกแล้ว” เจียงชุ่ยฮวาพูด

“อย่าไปฟังป้าใหญ่แกเลย ลูกหลานก็มีวาสนาของตัวเอง” ลูกพี่ลูกน้องใหญ่ฟางโจวกลับสวนขึ้นมาข้างๆ

“วาสนาอะไรกัน ปีใหม่ใหญ่โตฉันไม่อยากจะปากเสียหรอกนะ!” คุณป้าใหญ่เจียงชุ่ยฮวาโกรธขึ้นมาทันที เหมือนกับแม่เจียงชุ่ยเซียงไม่มีผิด แตะนิดเดียวก็ระเบิดแล้ว

หลังจากที่ชมรถของหลินอีหมิงเสร็จแล้ว คนหลายคนก็เข้าไปในบ้านเริ่มคุยเล่นเรื่องสัพเพเหระ

“อีหมิงเอ๊ย ตอนนี้แกทำอะไรอยู่เหรอ?” คุณลุงเขยฟางชิ่งสี่ถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอยากรู้

เจียงชุ่ยเซียงที่อยู่ข้างๆ รีบพูดเสริมว่า “บอกว่าทำอีคอมเมิร์ซอะไรนั่นน่ะ?”

หลินกั๋วเซิงเห็นดังนั้น ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แก้ไขอย่างไม่พอใจว่า “ไม่รู้ก็อย่ามาพูดมั่วๆ สิ อีหมิงเปิดบริษัทลงทุน”

คำว่า “ลงทุนบวกกับบริษัท” สี่คำออกจากปากของหลินกั๋วเซิง เจือไปด้วยความภาคภูมิใจเล็กน้อย ดูดีมีระดับ

“ลงทุนเหรอ มิน่าล่ะถึงหาเงินได้เยอะขนาดนี้ อาเจี๋ยช่วงนี้ก็อาศัยการลงทุนหาเงินมาได้ไม่น้อยเลยนะ!” คุณยายจางหลันถือโอกาสพูดแทรกขึ้นมา

คุณลุงเขยฟางชิ่งสี่ได้ยินดังนั้น ก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที ถามต่อว่า “โอ้? เหรอ?”

ในตอนนั้น ใบหน้าของเจียงเกาเจี๋ยก็ปรากฏร่องรอยความภาคภูมิใจที่แทบจะไม่ทันได้สังเกต ยิ้มแล้วตอบกลับว่า

“ผมน่ะเหรอ ก็มอบเรื่องที่เป็นมืออาชีพให้คนที่เป็นมืออาชีพไปทำสิครับ พวกคุณเคยได้ยินโหวเกอ เวลท์ แมเนจเมนท์ไหมครับ? ผมก็ลงทุนในผลิตภัณฑ์ของบ้านเขานี่แหละ”

โหวเกอ เวลท์ แมเนจเมนท์? ในใจของหลินอีหมิงก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที ชื่อนี้เขาคุ้นเคยอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ในชาติที่แล้ว โหวเกอ เวลท์ แมเนจเมนท์เป็นตัวแทนของกลโกงการระดมทุนแบบ P2P เลยทีเดียว เหตุการณ์ฉ้อโกงระดมทุนแล้วหนีในครั้งนั้นเคยเป็นข่าวดังไปทั่วเมือง เป็นที่รู้จักกันดี

และนอกจากอีจูเป่าที่ฉาวโฉ่แล้ว เกรงว่าก็ต้องนับว่าโหวเกอ เวลท์ แมเนจเมนท์แห่งนี้นี่แหละที่โด่งดังที่สุด!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินอีหมิงก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเจียงเกาเจี๋ยแทน แอบภาวนาหวังว่าเขาจะไม่ตกหลุมพรางนี้ลึกเกินไป

ในขณะเดียวกัน เขาก็ตัดสินใจที่จะหาโอกาสที่เหมาะสมเตือนเจียงเกาเจี๋ย เพื่อไม่ให้เขาต้องได้รับความสูญเสียที่ไม่จำเป็น

เพราะอย่างไรเสีย เงินของใครก็ไม่ใช่ว่าลมพัดมา ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นญาติกันอีก…

หลินอีหมิงตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ก็ยิ้มแล้วพูดกับเจียงเกาเจี๋ยว่า “ลูกพี่ลูกน้องครับ พี่ก็มีสายตาดีจริงๆ นะครับ! แต่ว่าเรื่องลงทุนนี่ต้องระมัดระวังหน่อยนะครับ อย่าไปตามกระแสอย่างไม่ลืมหูลืมตา”

เจียงเกาเจี๋ยตอบกลับอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม “วางใจเถอะ อีหมิง ในใจฉันมีแผนอยู่แล้ว ฉันศึกษามานานแล้วถึงได้เลือกโหวเกอ เวลท์ แมเนจเมนท์ ลูกพี่ลูกน้องใหญ่ครับ ถ้าพี่มีเงินเหลือก็ลงทุนได้นะครับ ดำเนินการง่าย ผลตอบแทนสูงมาก”

“ได้สิ!” ฟางโจวฟังแล้วก็ใจเต้น!

“อาเจี๋ยก็เก่งเหมือนกันนะ!” ทุกคนต่างก็ชมเจียงเกาเจี๋ยกันยกใหญ่

เมื่อเห็นเจียงเกาเจี๋ยมั่นใจขนาดนี้ หลินอีหมิงก็ไม่สะดวกที่จะพูดอะไรมากไปกว่านี้

แต่เขาตั้งใจว่าจะรอหาโอกาสส่วนตัว แล้วค่อยคุยกับลูกพี่ลูกน้องเรื่องโหวเกอ เวลท์ แมเนจเมนท์ให้ดีๆ อีกที