บทที่ 64: พ่ายแพ้ให้กับตัวเอง?

จ้าวรุ่ยแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา มองไปยังทุกคนเต็มไปด้วยความดูแคลน

“คลาสหวัง คลาสหวังของคณะการเงินอู่เต้าโข่ว! พวกแกรู้ไหมว่านั่นคืออะไร? รู้ไหมว่านั่นหมายความว่าอะไร?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างก็งุนงง มีเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจ

แต่สีหน้าของหวังอี้กลับเปลี่ยนไปอย่างน่าดูชม

คลาสหวัง เหอะๆ ถ้าไม่มีข้าคนนี้ อู่เต้าโข่วก็ไม่มีคลาสหวัง!

ทะเลาะกันมาตั้งนาน ที่แท้เจ้าเด็กโง่นี่ก็เป็นนักเรียนของตัวเอง ให้ตายเถอะพระเจ้าจอร์จ!

พอถึงตอนเปิดเทอม จ้าวรุ่ยได้เจอหวังอี้ สีหน้าตอนนั้นคงจะน่าดูชมไม่น้อย!

แต่จ้าวรุ่ยไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

“คลาสหวังที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ของมหาวิทยาลัยหัวชิงพวกแกไม่รู้ แต่คงเคยได้ยินเรื่องคลาสเหยามาบ้างใช่ไหม?”

“คลาสเหยาแน่นอนว่าต้องรู้! คือคลาสอัจฉริยะด้านคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยหัวชิงที่ศาสตราจารย์เหยาเป็นผู้ดูแลด้วยตนเอง คนที่จบออกมาไม่มีข้อยกเว้น ล้วนเป็นบุคลากรด้านคอมพิวเตอร์ที่เก่งที่สุดในโลก!”

เว่ยเฟยเฟยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น เต็มไปด้วยความนับถือ

“หรือว่าคลาสหวังที่เพิ่งก่อตั้งใหม่นี้ ก็เป็นศาสตราจารย์ด้านการเงินคนไหนสักคน เป็นผู้ดูแลคลาสอัจฉริยะด้านการเงิน? บ่มเพาะบุคลากรทางการเงินที่เก่งที่สุดในโลกโดยเฉพาะ?”

“ยังคงเป็นเทพธิดาเว่ยที่ฉลาด แต่เธอก็พูดถูกแค่ครึ่งเดียว”

จ้าวรุ่ยครึ่งเมาครึ่งตื่น ภาคภูมิใจอย่างยิ่ง พล่ามโอ้อวดต่อไป

“คลาสหวังทางการเงินนี้ ถึงแม้จะเพิ่งก่อตั้งปีแรก แต่มาตรฐานต่างๆ เมื่อเทียบกับคลาสเหยาแล้วมีแต่จะเหนือกว่าไม่มีด้อยกว่า! นักเรียนทั้งหมดสามสิบคน แต่ไม่มีข้อยกเว้นล้วนเป็นผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดของมณฑล แม้แต่อันดับสองก็ยังเข้าไม่ได้! คนที่บ่มเพาะออกมาก็ล้วนเป็นอัจฉริยะทางการเงินระดับท็อปในอนาคต เจ้าพ่อวอลล์สตรีท! แต่อาจารย์หวังผู้ดูแลคลาสหวัง ไม่ใช่ศาสตราจารย์ด้านการเงินที่มีแต่ชื่อเสียงจอมปลอม กลับกัน คือตำนานตลาดหุ้นของวอลล์สตรีท! เป็นผู้ที่เคยสร้างปรากฏการณ์ในวอลล์สตรีท!”

พูดถึงตรงนี้ จ้าวรุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะเชิดหน้าขึ้น เต็มไปด้วยความนับถือ “เป็นตำนานทางการเงินที่เอาชนะเทพหุ้นบัฟเฟตต์ได้!”

“อะไรนะ! ผู้ที่เอาชนะบัฟเฟตต์ได้ เก่งขนาดนี้เลย!”

ในชั่วพริบตา ทุกคนต่างก็ตกตะลึงไม่หยุด พากันเอ่ยปากขึ้น

“พระเจ้าช่วย งั้นแกได้เข้าคลาสหวัง ก็ไม่ใช่ว่าบรรพบุรุษส่งเสริม ดวงดีสุดๆ เลยเหรอ!”

“พี่รุ่ยสุดยอด! ได้เป็นศิษย์ของท่านผู้นั้น อนาคตไกลแน่นอน!”

“หรือว่าห้องของพวกเราจะมีมหาเศรษฐีระดับร้อยล้านออกมาคนหนึ่ง แล้วยังจะมีเจ้าพ่อวอลล์สตรีทในอนาคตออกมาอีกคน!”

...

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จ้าวรุ่ยก็ดีใจอย่างยิ่ง ภาคภูมิใจอย่างหาที่เปรียบมิได้ ยิ่งอดไม่ได้ที่จะมองไปยังหวังอี้ เต็มไปด้วยการท้าทาย

“เป็นไงบ้างหวังอี้ ฉันยอมรับว่าแกอายุสิบแปดก็กลายเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้านได้ เก่งจริงๆ แต่เมื่อเทียบกับอาจารย์หวังของคลาสหวังพวกเราแล้ว ยังห่างไกลนัก!”

พูดจบ จ้าวรุ่ยยังทำท่าดูแคลนอีกด้วย

เรื่องนี้ทำให้หวังอี้พูดไม่ออก สีหน้าซับซ้อนขึ้นมา

อาจารย์หวังที่จ้าวรุ่ยพูดถึง ก็คือหวังอี้นั่นเอง!

ให้ตายสิ ข้านี่ถือว่าถูกตัวเองข่มรัศมีรึเปล่า?

มุมปากของหวังอี้กระตุก

เจ้าเด็กโง่จ้าวรุ่ยนี่ ใช้ตำนานตลาดหุ้นหวังอี้ มาข่มหวังอี้ตัวจริง!

ทำให้หวังอี้ถึงกับไม่รู้ว่าจะโต้เถียงอย่างไร นี่มันไร้เทียมทานจริงๆ!

เพราะหวังอี้จะมาล้มตัวเองก็คงจะไม่ได้!

เมื่อเห็นสีหน้าซับซ้อนของหวังอี้ จ้าวรุ่ยยังคิดว่าหวังอี้ขี้ขลาด ยิ่งภาคภูมิใจมากขึ้น พล่ามต่อไปไม่หยุด

“หวังอี้ เอาแกมาเทียบกับอาจารย์หวังของพวกเรา ถือเป็นการดูถูกอาจารย์หวังของเราชัดๆ! อาจารย์หวังคือตำนานทางการเงิน พระเจ้าแห่งตลาดหุ้น!”

จ้าวรุ่ยส่ายหน้า ฮึกเหิมอย่างยิ่ง ทุกถ้อยคำล้วนเต็มไปด้วยความนับถือ บูชาต่ออาจารย์หวัง

“เหอะๆ อาจารย์หวังท่านนั้นเก่งจริงๆ ดูท่าว่าแกจะนับถือเขามากสินะ?” หวังอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“แน่นอนอยู่แล้ว! ก่อนหน้านี้ไอดอลของฉันคือเทพหุ้นบาร์ลต์ แต่ตอนนี้ ไอดอลของฉันคืออาจารย์หวังผู้เอาชนะเทพหุ้นได้!”

จ้าวรุ่ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม ฮึกเหิมอย่างยิ่ง

“ถึงแม้จะยังไม่เคยเห็นหน้าอาจารย์หวัง แต่ต้องเป็นอัจฉริยะที่ดูดีสง่างาม มีมาด ออร่าไม่ธรรมดา ความรู้ลึกซึ้ง อ่อนโยนสุภาพ วางแผนในม่านกล ศึกตัดสินไกลพันลี้อย่างแน่นอน! ฉันนับถือจนกราบราบคาบเลยจริงๆ!”

หวังอี้อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ถูกจ้าวรุ่ยชมจนค่อนข้างจะรู้สึกเขินอายแล้ว

เพียงแต่ว่ารอให้แกรู้ ว่าพระเจ้าแห่งตลาดหุ้นอาจารย์หวังที่แกนับถือจนกราบราบคาบนั่น ก็คือฉันหวังอี้คนนี้ ตอนนั้นสีหน้าคงจะน่าดูชมไม่น้อย

“ไอ้หนู แกไม่เลวเลยนะ ไม่แน่ว่าพวกเราจะได้เจอกันอีกเร็วๆ นี้”

หวังอี้ยิ้มบางๆ มีความหมายลึกซึ้งอยู่บ้าง

“???”

จ้าวรุ่ยทำหน้างุนงง หวังอี้นี่มันหมายความว่ายังไง “หรือว่าแกก็จะไปมหาวิทยาลัยหัวชิงด้วย? แกไม่ใช่ว่าลาเรียนตั้งแต่ตอนมัธยมสี่แล้วเหรอ?”

หวังอี้ยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไรมาก

แต่ก็คือรอยยิ้มนั้นแหละ ที่ทำให้จ้าวรุ่ยมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องโชคร้ายอะไรบางอย่าง กำลังจะเกิดขึ้น

ซ่งซือหนิงมองดูภาพนี้ สีหน้ายิ่งซับซ้อนขึ้นมา

หรือว่าตำนานทางการเงินที่จ้าวรุ่ยนับถือจนกราบราบคาบ อาจารย์หวังแห่งคลาสหวัง ก็คือหวังอี้?

ถ้าเป็นเช่นนั้น จ้าวรุ่ยน่าสงสารเกินไปแล้วจริงๆ

เว่ยเฟยเฟยผู้ชาญฉลาดก็ดวงตาเป็นประกายเช่นกัน สังเกตเห็นปัญหาแล้ว

ตำนานทางการเงินอาจารย์หวัง กลับมาจากวอลล์สตรีท

มหาเศรษฐีร้อยล้านหวังอี้ ก็กลับมาจากวอลล์สตรีทเช่นกัน

คลาสหวังเพิ่งจะก่อตั้ง หวังอี้ก็เพิ่งจะกลับประเทศได้ไม่นาน!

ทุกอย่างมันช่างบังเอิญเกินไป!

หรือว่าอาจารย์หวังแห่งคลาสหวังคนนี้ ก็คือหวังอี้ที่อยู่ตรงหน้านี้!

เพราะสิ่งที่ทำเงินได้เร็วที่สุด ก็คือตลาดหุ้น คือการเงินจริงๆ!

ถ้าเป็นเช่นนั้น จ้าวรุ่ยน่าสงสารจริงๆ

ถูกศัตรูหัวใจหวังอี้ฆ่าเรียบ ยังจะเอาศัตรูหัวใจมาเป็นไอดอล เป็นตำนาน พล่ามโอ้อวด...

ซี้ด! เจ้าหมอนี่จ้าวรุ่ย ช่างเป็นคนที่น่าสงสารจริงๆ

หวังว่าถึงตอนนั้นเขาจะเข้มแข็ง อย่าให้สติแตกไปซะก่อนล่ะ

เว่ยเฟยเฟยถอนหายใจ สายตาที่มองไปยังหวังอี้ก็ยิ่งร้อนแรงขึ้นไปอีก

หวังอี้ เทพบุตรเดือนโรงเรียน มหาเศรษฐีร้อยล้าน พระเจ้าแห่งตลาดหุ้น ตำนานทางการเงิน ผู้ที่เอาชนะเทพหุ้นบาร์ลต์ได้!

แม้แต่มหาวิทยาลัยหัวชิงยังต้องจ้างด้วยค่าตอบแทนสูง จัดตั้งคลาสหวังให้เป็นพิเศษ!

ความสามารถระดับนี้ บุคลากรระดับนี้ เทพบุตรที่สมบูรณ์แบบ มหาเศรษฐีระดับเทพที่หาได้ยากในโลกโดยแท้!

ฉันเว่ยเฟยเฟยจะพลาดได้อย่างไร?

ต่อให้จะเป็นได้แค่คนรัก ก็จะยอมแพ้ไม่ได้!

ผู้ชายน่ะเหรอ? ร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์กินจนเบื่อแล้ว นานๆ ทีได้ลองของป่ารสเลิศบ้างก็ไม่เลว!

และเธอเว่ยเฟยเฟยก็คือของป่ารสเลิศนั่นแหละ!

ถึงแม้จะสวยไม่เท่าซ่งซือหนิงที่ระดับ 98 คะแนน แต่ 90 กว่าคะแนนของเธอก็เป็นเทพธิดาแล้ว เรื่องรูปร่างยิ่งมีต้นทุนที่สมบูรณ์

ที่สำคัญกว่านั้นคือ เว่ยเฟยเฟยใจถึง รู้ว่าผู้ชายชอบอะไร!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เว่ยเฟยเฟยก็มองไปที่หวังอี้ข้างๆ ค่อยๆ ถอดรองเท้าออก แล้วก็ยื่นขาเรียวยาวขาวผ่องไปวางบนเท้าของหวังอี้อย่างระมัดระวัง

การกระทำเช่นนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นวิธีการยั่วยวนผู้ชายที่ดี

อืม...

หวังอี้ที่กำลังทานอาหารอยู่สังเกตเห็นความผิดปกติ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

สายตาเหลือบมองไปที่เว่ยเฟยเฟยหนึ่งที กลับเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังมองเขาด้วยรอยยิ้มที่ไม่ใช่รอยยิ้ม ในดวงตาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง

เรื่องนี้ทำให้หวังอี้ประหลาดใจอย่างยิ่ง ผู้หญิงคนนี้ ไม่ธรรมดาเลยนะ!