บทที่ 94: เสียใจจนไส้เขียว

“ตู้เต๋ออี้ แกมันยอดเยี่ยมจริงๆ! เป็นพนักงานที่ดี ผู้นำที่ดีที่ห่วงใยบริษัทจริงๆ! ดีถึงขนาดที่ทำให้ทั้งบริษัทของเราต้องล้มละลาย! สวยงาม สวยงามจริงๆ! เก่งกาจ เก่งกาจจริงๆ!”

ฉู่เว่ยกั๋วหัวเราะอย่างขมขื่น สีหน้าซับซ้อนถึงขีดสุด

“ท่านประธานครับ ผม... ผม...”

ตู้เต๋ออี้พูดจาตะกุกตะกัก ไม่เป็นภาษา

“ท่านประธานครับ ผม... ผมก็คิดไม่ถึงว่าเจ้าของคนใหม่ของวังฉีอ๋อง เด็กหนุ่มอายุ 18 ปีจะเป็นเจ้าพ่อทางการเงินจะสามารถทำให้พวกเราล้มละลายได้อย่างง่ายดาย! ผมไม่รู้จริงๆ ครับ!”

ตู้เต๋ออี้รีบอธิบาย คนแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว

“ถ้ารู้ว่าคุณหวังเก่งกาจขนาดนี้ ผมก็คงจะไปขอขมาถึงบ้านนานแล้ว ต่อให้ต้องคุกเข่า ผมก็จะขอให้เขายกโทษให้ จะไม่ลากบริษัทเข้ามาเกี่ยวข้องแม้แต่น้อยเด็ดขาดครับ!”

“อะไรนะ? แกยังมีเหตุผลอีกงั้นเหรอ?”

ฉู่เว่ยกั๋วยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก ถึงเวลาแบบนี้แล้ว ตู้เต๋ออี้ยังจะมาหาข้ออ้างอีก!

“ในฐานะรองผู้จัดการทั่วไปของบริษัทย่อย เพื่อที่จะหารายได้พิเศษ แกโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของ แอบเอาคฤหาสน์ของเจ้าของไปให้บุคคลที่สามเช่า! แกมันบัดซบจริงๆ! น่าโมโห! เกิดเรื่องขึ้นมา ไม่เพียงแต่จะไม่รีบแก้ไข ทำการชดเชย! ยังจะยโสโอหังขอไปทีอีก ทำให้ทั้งบริษัทของเราถูกคนอื่นเขาทำให้ล้มละลาย! แกนี่มันหาที่ตายจริงๆ! ยิ่งสมควรตาย!”

“ท่านประธานครับ ผม...”

ใบหน้าของตู้เต๋ออี้เขียวคล้ำ กำลังจะพูดอะไรอีก แต่กลับถูกคนอื่นตัดบทโดยตรง

“แกอะไรของแก? ฉันจะบอกให้แกนะตู้เต๋ออี้ ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ล้มละลาย ทรัพย์สินหมื่นล้านของข้าก็มลายหายไปในพริบตา บัญชีแค้นนี้ไม่จบแน่!”

“ใช่แล้ว ไอ้แซ่ตู้ แกควรรีบหนีไปซะ ไม่อย่างนั้นสุดหล้าฟ้าเขียว ข้าก็จะหาคนไปสับแกทิ้ง!”

“หยาดเหงื่อแรงงานทั้งชีวิตของข้า ทรัพย์สินสามหมื่นล้าน ก็เพราะการกระทำโง่ๆ ของแก คืนเดียวก็หมดสิ้น ความอัปยศนี้ ข้าทนไม่ไหว! แกคอยดูเถอะ!”

“ตู้เต๋ออี้ บริษัทซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้เพราะแกล้มละลาย ข้าก็เพราะแกกลายเป็นเศรษฐีหนี้ร้อยล้าน ถ้าแกยังมีชีวิตอยู่ถึงสิ้นเดือนได้ ต่อไปชื่อของข้าจะเขียนกลับด้าน!”

...

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ตู้เต๋ออี้ก็กลัวจนฉี่ราด คนทั้งคนตัวสั่นงันงก ใบหน้าซีดขาว

มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าคนพวกนี้พูดจริงทำจริง!

คนเหล่านี้สามารถกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ได้ มีทรัพย์สินเป็นหมื่นล้าน ไม่มีใครธรรมดาสักคน

การลงมือยิ่งเฉียบคมเด็ดขาด!

บัดนี้เพราะการกระทำของเขา หวังอี้ทุบหุ้นซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ ทำให้ทุกคนต้องล้มละลาย คนเหล่านี้ย่อมต้องโกรธแค้น กระทั่งสุดโต่ง

เพียงแต่ว่าพวกเขาไม่กล้าไปหาเรื่องหวังอี้ ดังนั้นจึงทำได้แค่มาลงที่เขา!

เพราะเรื่องนี้ก็เป็นเพราะเขาที่ก่อขึ้นจริงๆ!

ส่วนจะลงมืออย่างไร นั่นยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ แค่ทุ่มเงินสักหน่อย จ้างนักฆ่ามืออาชีพ ก็สามารถทำให้เขาระเหยไปจากโลกนี้ได้โดยไม่รู้ตัว

ความสามารถระดับนี้ คนเหล่านี้มีกันทุกคน

“จบสิ้นแล้ว! จบสิ้นแล้ว! จบสิ้นโดยสมบูรณ์แล้ว!”

ในทันใดนั้น ตู้เต๋ออี้ก็กลัวจนฉี่ราด

ไม่เพียงแต่บริษัทจะล้มละลาย อนาคตถูกทำลาย ทรัพย์สินหมดสิ้น แม้แต่ชีวิตก็ยังต้องเอาไปทิ้ง!

ช่างน่าสังเวช น่าสังเวชอย่างหาที่เปรียบมิได้

เฮ้อ!

เสียงถอนหายใจครั้งหนึ่ง เต็มไปด้วยความจนใจ

ถ้ารู้แต่แรกว่าผลที่ตามมาจะร้ายแรงขนาดนี้ ต่อให้ฆ่าเขาก็ไม่กล้าไปหาเรื่องหวังอี้

แต่ตอนนี้ทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว!

“ไม่ได้ ฉันจะนั่งรอความตายไม่ได้ ฉันต้องหนี!”

ใบหน้าของตู้เต๋ออี้เย็นเยียบ รีบปิดการประชุมทางวิดีโอ จากนั้นก็โทรหาภรรยาของเขา

“ฟังผมนะ ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น รีบจองตั๋วเครื่องบิน เก็บกระเป๋าเดินทาง เอาเงินสดทั้งหมดไปด้วย ไปต่างประเทศ! เดี๋ยวนี้ ทันที ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น! เร็วเข้า! เจอกันที่สนามบิน!”

“โอ้... ได้! ได้!”

ภรรยาพยักหน้าไม่หยุด ก็ได้ติดตามข่าวเรื่องที่ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ล้มละลายเช่นกัน

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์

รีบเก็บของ จองตั๋วเครื่องบินอย่างเด็ดขาด

ส่วนตู้เต๋ออี้ยิ่งลุกขึ้นยืนโดยเด็ดขาด เตรียมจะออกจากโรงพยาบาล รีบไปสนามบิน

หากยังอยู่ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกผู้ถือหุ้นของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้สับตาย!

ต้องรู้ว่าคนเหล่านั้นอยากจะหั่นเขาเป็นแปดชิ้นจะแย่!

ทว่าในตอนนั้นเอง ประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก หมอคนหนึ่ง พยาบาลคนหนึ่งเดินเข้ามา

“พวกแกคือ...”

ใบหน้าของตู้เต๋ออี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย พลันรู้สึกว่าสองคนนี้มีปัญหา ลองหยั่งเชิงดู “เมื่อกี้เพิ่งจะให้น้ำเกลือไปแล้ว”

“โอ้ ไม่เป็นไรครับ ก่อนหน้านี้ตกไปขวดหนึ่ง ตอนนี้มาเพิ่มให้!”

หมอเกิดปัญญาในยามคับขัน กล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

พยาบาลข้างๆ ก็รีบถือถุงน้ำเกลือเดินเข้ามา

“ได้ครับ”

ตู้เต๋ออี้ตอบอย่างสงบ แล้วนั่งลงบนเตียง

หมอพยักหน้า พึงพอใจอย่างยิ่ง กำลังจะเดินเข้าไป แต่ตู้เต๋ออี้กลับคว้ากระติกน้ำร้อนข้างๆ ขึ้นมา ฟาดไปที่หมออย่างแรง

จากนั้นคนทั้งคนก็ลุกขึ้นพรวดพราด พุ่งออกไปข้างนอกทันที!

วันนี้เขาไม่ได้ให้น้ำเกลือเลยสักนิด สองคนนี้เป็นของปลอม!

“บัดซบ! ไม่น่าเชื่อว่าจะมองทะลุปรุโปร่ง!”

หมอและพยาบาลโกรธจัด รีบเอียงตัวหลบกระติกน้ำร้อน

แต่ตู้เต๋ออี้กลับฉวยโอกาสวิ่งออกไปแล้ว

“ตามไป!”

ทั้งสองคนสบตากัน แล้วพุ่งออกไปข้างนอกโดยตรง

ทว่าตู้เต๋ออี้ที่ร่างกายพันด้วยผ้าพันแผล ทั้งตัวเต็มไปด้วยบาดแผล จะวิ่งได้สักเท่าไหร่กัน

ยังไม่ทันจะวิ่งไปได้กี่ก้าว ก็ถูกหมอไล่ตามทัน จากนั้นก็ฉีดยาเข้าไปเข็มหนึ่ง ตู้เต๋ออี้ก็ล้มลงไปทั้งตัว

“พวกแกเป็นอะไรกัน?”

คนที่เดินผ่านไปมาขมวดคิ้วเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้น

“เหอะๆ ไม่เป็นไรครับ หนีออกมาจากแผนกจิตเวช พวกเราจะพาเขากลับไปเองครับ!”

หมอยิ้มบางๆ แล้วพร้อมกับพยาบาลข้างๆ พยุงตู้เต๋ออี้จากไป

ชายคนนั้นส่ายหน้า รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล แต่ก็คิดไม่ออก เลยขี้เกียจจะไปสนใจ

ตู้เต๋ออี้ผู้น่าสงสาร ก็ถูกคนพยุงไปแบบนี้แหละ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ ห้องใต้ดินชานเมืองแห่งหนึ่ง

ตู้เต๋ออี้ค่อยๆ ตื่นขึ้นมา กลับพบว่าคนทั้งคนถูกมัดไว้

“พวกแกเป็นใคร? ทำไมต้องมาลักพาตัวฉัน?”

ใบหน้าของตู้เต๋ออี้เขียวคล้ำ เหงื่อเย็นๆ ไหลออกมาไม่หยุด “นักฆ่าที่ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ส่งมา?”

“ไม่น่าใช่! การเคลื่อนไหวของพวกเขาไม่มีทางเร็วขนาดนี้!”

ตู้เต๋ออี้ส่ายหน้า ซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้เพิ่งจะรู้ว่าเป็นเพราะเขา บริษัทถึงได้ล้มละลาย เป็นไปไม่ได้ที่นักฆ่าจะมาถึงโรงพยาบาลในทันที แถมยังปลอมตัวเป็นหมอกับพยาบาลอีก!

นี่มันไม่วิทยาศาสตร์!

พูดได้แค่ว่า เป็นคนอีกกลุ่มหนึ่ง!

“พวกแกตกลงแล้วเป็นใคร?” ตู้เต๋ออี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา รู้ดีว่าวันนี้ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย หัวเราะอย่างขมขื่น

“พี่ชายหลายท่านครับ ต่อให้จะตาย ก็ขอให้ผมได้ตายตาหลับหน่อยเถอะ ใช่ไหมครับ?”

“เหอะๆ แกไปล่วงเกินใครมา ในใจตัวเองไม่มีสำนึกรึไง?”

ชายชุดดำฝั่งตรงข้ามแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา

“ล่วงเกินใครมา? ไม่ใช่ของซินเฉิงพร็อพเพอร์ตี้ หรือว่าจะเป็นหวังอี้?”

ตู้เต๋ออี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นไปไม่ได้หรอก เขาทำให้บริษัทของฉันล้มละลายไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะลงมืออีก! พวกแกตกลงแล้วเป็นใคร!”

“เชอะ! ตู้เต๋ออี้ ข้าขอถามแกคำเดียว ตี้เสียงคลับเฮาส์เป็นแกที่แจ้งความใช่ไหม!” ชายชุดดำแค่นเสียงเย็นชาหนึ่งที จิตสังหารแผ่ซ่านออกมา

“ตี้เสียงคลับเฮาส์...” ตู้เต๋ออี้มึนไปเลย คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นคนของพวกเขา!

วันนั้นที่ตี้เสียงคลับเฮาส์ ตู้เต๋ออี้เพราะเรื่องวังอ๋องอารมณ์หงุดหงิด เลยตีไป๋เสี่ยวเจี๋ยสาวนั่งดริงก์ในคลับเฮาส์

ผลสุดท้ายไป๋เสี่ยวเจี๋ยหันหลังกลับไปก็เรียกพี่ใหญ่คนหนึ่งมา พาสมุนเจ็ดแปดคนมา อัดเขาจนต้องเข้าโรงพยาบาล!

ความอัปยศนี้ตู้เต๋ออี้ทนไม่ไหว ไม่ได้พาคนไปตีกลับ กลับกันหลังจากออกจากคลับเฮาส์ก็โทรศัพท์แจ้งความโดยตรง ให้ทางการมาจัดการทั้งตี้เสียงคลับเฮาส์!

รวมถึงไป๋เสี่ยวเจี๋ยกับพี่ใหญ่กลุ่มนั้น ก็ถูกจับเข้าไปด้วย!