บทที่ 103: มีเรื่องอะไรที่หม้อไฟมื้อเดียวจะแก้ไม่ได้

“หัวหน้าห้อง...เขาไม่เคยยื่นคำร้องขอทุนช่วยเหลือมาตั้งแต่แรกเลยนี่นา” ในที่สุดก็มีคนทำลายความเงียบลง หลังจากที่เฉินลี่ชวนรีบร้อนจากไป เขาก็ถอนหายใจด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง จากนั้นสายตาของผู้คนก็พร้อมใจกันหันไปมองแถวหลัง จ้องเขม็งไปที่เหลียงหรูหรู!

เรื่องราวเหล่านี้ในมหาวิทยาลัย ไม่เคยเลยที่จะไม่มีมูลความจริง ก่อนหน้านี้การประณามเฉินลี่ชวน ต่อมาก็ได้ยกระดับไปถึงการโจมตีส่วนบุคคล กล่าวหาว่าเขาไม่หวังดี ฐานะทางบ้านของตัวเองดีเยี่ยมยังจะมาแย่งชิงโควต้าทุนช่วยเหลือของคนอื่น และทิศทางที่ยกระดับไปถึงการโจมตีส่วนบุคคล ก็เป็นเหลียงหรูหรูที่กล่าวหาด้วยปากของตัวเอง เป็นเธอที่ชี้นำ ดาวห้องเรียนที่ปกติเงียบขรึมคนนี้ ภาพลักษณ์ที่ทิ้งไว้ให้ผู้คนคือความเที่ยงธรรมและเป็นผู้ใหญ่มาก ดังนั้นคำพูดของเธอ ความน่าเชื่อถือจึงสูงมาก แต่สถานการณ์จริงล่ะ? เฉินลี่ชวนตั้งแต่แรกก็ไม่เคยคิดที่จะครอบครองโควต้านั้นเลย แล้วทำไมก่อนหน้านี้เหลียงหรูหรูถึงต้องออกมากล่าวหาหัวหน้าห้องอย่างหนักแน่นและขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยล่ะ? เธอมีจุดประสงค์อะไร?

เด็กผู้หญิงสองสามคนในหอพักของซ่งเยี่ยนฮวา ก่อนหน้านี้ก็เคยกล่าวหาหัวหน้าห้องด้วยน้ำเสียงที่สูงเสียดฟ้า ตอนนี้แต่ละคนก็ก้มหน้าลง นิ่งเงียบไม่พูดอะไร ตกอยู่ในความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง ว่าคนอื่นเห็นแก่ตัว จริงๆ แล้วคนที่เห็นแก่ตัวไม่ใช่ตัวเองหรอกเหรอ? อาจารย์ที่ปรึกษาพูดด้วยปากของตัวเองแล้วว่า เป็นเฉินลี่ชวนที่สะท้อนสถานการณ์ไปยังทางมหาวิทยาลัยอย่างกระตือรือร้น ทำให้โควต้าหนึ่งโควต้าเพิ่มเป็นสอง แต่ในช่วงเวลานี้ สิ่งที่เขาได้รับกลับเป็นเพียงการทำร้ายอย่างหนัก คำพูดที่ร้ายกาจที่กีดกันเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

“จำได้ว่าหัวหน้าห้องเคยลงไปหาฉันที่ใต้ตึก จงใจสอบถามสถานการณ์ทางบ้านของเยี่ยนฮวา ตอนนั้นในปากฉันยังไม่สะอาดเลย ถามเขาว่าแสร้งทำเป็นอะไร ฉันนี่มัน...ทำเกินไปจริงๆ” ซุนฉินพูดเสียงเบา ขอบตาแดงระเรื่อเล็กน้อย เธอสัมพันธ์ดีกับซ่งเยี่ยนฮวามาก ดังนั้นตอนนั้นถึงได้ออกมาพูดปกป้องเพื่อนร่วมห้องที่นิสัยอ่อนแอ แต่สิ่งที่ตัวเองทำนี่มันเรื่องอะไรกัน? แล้วก็หัวหน้าห้องก็ไม่เคยมาถือสาตัวเองเลย

“เป็น...เป็นความผิดของฉันเองทั้งหมด” ซ่งเยี่ยนฮวาพูดเสียงเบา ตอนนี้อารมณ์รู้สึกผิดของเธอไม่อาจอธิบายได้ เธอก็เคยเข้าร่วมกลุ่มกีดกันเฉินลี่ชวนเหมือนกัน แต่คนเขากลับเอาแต่ทำเพื่อเรื่องของตัวเอง