บทที่ 104: สถานะในใจสูงส่งไร้ขีดจำกัด

ทิวทัศน์ยามค่ำคืนหน้าประตูวิทยาลัยการเงินและการค้า คึกคักอย่างยิ่งเสมอมา โดยเฉพาะในคืนวันศุกร์ นักเรียนที่เก็บตัวแค่ไหนก็ต้องออกมาเดินเล่นสักรอบ รถเมล์ที่วิ่งผ่านฝูงชนส่งเสียงแตรดังไม่หยุดหย่อน เสียงเรียกลูกค้าของพ่อค้าแม่ค้าก็ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย

“อย่าไปคิดเรื่องพวกนั้นเลย ใครก็ไม่สนใจหรอก” หลินซานซานพูดเรียบๆ ประโยคหนึ่ง เธอเหลือบมองเหลียงหรูหรูที่อยู่บนเบาะข้างคนขับแวบหนึ่ง พบว่าบนคอที่ขาวเนียนของเธอ ไม่ได้สวมสร้อยคอ

“ช่วงนี้ทำไมไม่เห็นเธอใส่เครื่องประดับเลยล่ะ ถ้าเบื่อแบบแล้วล่ะก็ ให้ฉันใส่เล่นสิ” หลินซานซานเอ่ยถามพลางยิ้ม

“โอ๊ย” เหลียงหรูหรูครางออกมาเสียงต่ำ ดูเหมือนจะหงุดหงิดขึ้นมาทันที เธอมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย ป้ายหน้าร้าน “ต้าเจียงเลา” ก็ปรากฏแก่สายตา สามารถมองเห็นพนักงานในร้านกำลังวุ่นวายอยู่ได้อย่างชัดเจน

“เธอว่าร้านหม้อไฟของเฉินลี่ชวนจะทำรอดไหม?” หลินซานซานถามไปส่งๆ ถนนช่วงนี้อัดแน่นไปด้วยนักเรียน รถขับได้ช้ามาก