บทที่ 114: ยอมรับเป็นพี่สาว

“ซือหมู่ครับ ตอนกลางคืนผมจะเอาซุปเต้าหู้นมถั่วเหลืองไปส่งให้เสี่ยวโต้วติงนะครับ เจ้าตัวเล็กดื่มพวกนั้นหมดรึยังครับ?” เฉินลี่ชวนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยินดี แน่นอนว่าจะไม่โง่ถึงขนาดที่จะเอ่ยเรื่องของโจวจิ้นหย่วนกับเฉิงย่วนโดยตรง

“ลี่ชวน ที่ร้านยุ่งขนาดนั้น เด็ดขาดอย่าวิ่งมาเลยนะ ยังมีอีกเยอะแยะ” เฉิงย่วนรีบปฏิเสธ หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เธอก็หัวเราะเบาๆ “ได้ยินว่าธุรกิจร้านหม้อไฟร้อนแรงอย่างยิ่งเลยนะ เด็กอย่างเธอนี่เก่งจริงๆ!”

“อาจจะเป็นแค่สองสามวันนี้ที่เปิดร้านคนจะเยอะหน่อย ธุรกิจจะดีไม่ดี ยังต้องดูต่อไปครับ” เฉินลี่ชวนกล่าวอย่างถ่อมตน

“ที่ไหนจะคนเยอะหน่อยล่ะ แต่เป็นแถวยาวเหยียดเลยนะ ฉันยังได้ยินมาว่าบริการดีเป็นพิเศษอีกด้วย เพลงอะไรนะอย่าโกรธเลยที่วิทยาลัยการเงินและการค้าลือกันให้แซ่ดเลย” เฉิงย่วนกล่าวอย่างสนใจ เมื่อวานกับหลี่ชุนฉินยังตั้งใจไปดูที่ต้าเจียงเลาอยู่เลย ไม่คิดเลยว่าธุรกิจจะดีขนาดนั้น เบียดก็เบียดเข้าไปไม่ได้ พอเห็นเฉินลี่ชวนยุ่งมาก ก็ไม่ได้เข้าไปทักทาย

แต่พูดตามตรงนะ เฉิงย่วนถึงแม้จะชอบรสชาติของหม้อสี่ช่องอย่างยิ่ง แต่สำหรับแนวคิดการบริการที่เฉินลี่ชวนเรียกร้องนั้นกลับไม่เห็นด้วย รู้สึกว่าเป็นของประดับที่ทำให้สิ่งที่ดีอยู่แล้วดียิ่งขึ้น แต่ไม่คิดเลยว่า จะเปิดตลาดได้ในทันที ถ้าหาก ยืนอยู่บนมุมมองของการลงทุน เฉิงย่วนก็อาจจะพลาดม้ามืดตัวหนึ่งไปแล้ว พูดให้ร้ายแรงหน่อย ก็คือหงส์ดำ แต่ขนาดของมันก็เป็นแค่ร้านอาหารร้านหนึ่งเท่านั้นเอง เฉิงย่วนก็แค่ยกตัวอย่างสมมติแบบนี้