บทที่ 115: แผนการของอี้หรง

“บ่ายวันจันทร์ ท่านผู้อำนวยการผังจะประชุมกับฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเราเป็นการส่วนตัว เรื่องนี้เมื่อก่อนไม่เคยมีมาก่อนเลยนะ พอจะจินตนาการได้เลยว่าให้ความสำคัญกับงานเลี้ยงปีใหม่ครั้งนี้ขนาดไหน จะหาสปอนเซอร์มาได้เท่าไหร่ยิ่งเป็นหัวใจสำคัญของการประเมิน” บนโต๊ะอาหาร หวังอวี่สงพูดถึงเรื่องเกี่ยวกับฝ่ายประชาสัมพันธ์ด้วยสีหน้าจริงจัง ตอนที่หลิวเซิ่งผิงเดินเข้ามาตักกระดูกชิ้นใหญ่ๆ ให้หลายคน เขาก็รีบยิ้มพยักหน้าทันที

“ลี่ชวน อาหารพนักงานในร้านวันนี้อุดมสมบูรณ์จังเลยนะ” เพื่อนคนหนึ่งที่ชื่อหม่าเสี่ยวจวิ้นกล่าวพลางยิ้ม น้ำเสียงเอาใจใส่ จงใจจะประจบเฉินลี่ชวน

“กระดูกใหญ่ไม่พอในครัวยังมีอีก” เฉินลี่ชวนยิ้มตอบประโยคหนึ่ง เขามองไปที่หวังอวี่สงแล้ว เขาก็พูดต่อว่า: “สองกลุ่มของตู้ผิงกับอี้หรงน่ะ ตอนงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ก็ปูทางไว้สำหรับตอนนี้แล้ว วิ่งเต้นกันอย่างเต็มที่ ปัญหาสำคัญตอนนี้ก็คือ นอกจากร้านค้าเก่าสิบกว่าร้านนั่นแล้ว อย่างเช่นร้านที่เปิดใหม่ปีนี้ และร้านเหล่าหวังบาร์บีคิวที่เคยเป็นสปอนเซอร์มาก่อน ก็จะนับเป็นร้านค้าที่ขยายใหม่ด้วย นับเป็นสองคะแนน”

“ที่เคยเป็นสปอนเซอร์มาก่อนก็นับเป็นร้านค้าที่ขยายใหม่ด้วยเหรอ?” ทันใดนั้นเฉินลี่ชวนก็ถามอย่างไม่เข้าใจ

“เหอะๆ” ไม่ทันที่หวังอวี่สงจะเอ่ยปากอธิบาย หม่าเสี่ยวจวิ้นจากคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ปีสองกลับแค่นเสียงเย็นชาหนึ่งเสียง ชิงพูดขึ้นว่า “ก็ไม่ใช่เพราะอี้หรงหรอกเหรอ!”