บทที่ 128: ผู้ชายใจแคบ

ในค่ำคืนที่ลมหนาวพัดมาเป็นระลอก อารมณ์ของอี้หรงกลับดีอย่างน่าประหลาด การทำผิดกฎแบบอ้อมๆ นี้ เป็นวิธีการหาสปอนเซอร์ที่ดีมาก เถ้าแก่ที่เดิมทีคุยยาก ท่าทีก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ของเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้สำหรับเธอแล้ว ไม่นับเป็นอะไรเลย แล้วก็ จะไปนับว่าเป็นการทำลายกฎได้อย่างไร? ก็เป็นแค่วิธีการหนึ่งในการส่งเสริมความสัมพันธ์กับร้านค้าเท่านั้นเอง

ร้านอาหารหูหนาน, ร้านปลาย่าง และอื่นๆ ร้านค้าขนาดใหญ่หกร้านนั้น ทั้งหมดก็รับของขวัญจากอี้หรงแล้ว นอกจากต้าเจียงเลาแล้ว บนถนนสายนี้ของวิทยาลัยการเงินและการค้าก็ไม่มีร้านค้าที่ถึงเกณฑ์สปอนเซอร์หนึ่งพันแล้ว บวกกับร้านเหล่าหวังบาร์บีคิวและร้านเค้กหนี่หนี่ งั้นก็มีร้านค้าที่ขยายใหม่แปดร้าน!

จนกระทั่งสี่ทุ่มครึ่ง อี้หรงถึงได้เสร็จสิ้นการเยี่ยมเยียน เธอฮัมเพลงเล็กๆ อย่างแผ่วเบา แต่กลับหยุดฝีเท้าอยู่ที่หน้าร้านค้าแห่งหนึ่ง ข้างในเห็นเหลียงหรูหรู กำลังคุยเรื่องสปอนเซอร์กับเถ้าแก่ในร้านอยู่ แต่ท่าทีที่ขมวดคิ้วตะโกนลั่นของอีกฝ่าย เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ให้หน้าเหลียงหรูหรูเลย

แต่อี้หรงสำหรับเหลียงหรูหรูแล้วก็ไม่มีความรู้สึกอะไร เธอจะอย่างไรก็ช่าง เมื่อพิจารณาถึงท่าทีที่นอนราบของเฉินลี่ชวน ไม่ได้อยากจะแสดงออก ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปสร้างปัญหาในเรื่องสปอนเซอร์โดยจงใจแล้ว แผนการเดิม กังวลว่าเฉินลี่ชวนจะแสดงผลงาน ดังนั้นจึงจงใจจัดไปอยู่ในกลุ่มของหวังอวี่สง แถมยังคู่เหลียงหรูหรูอีก ก็กลัวว่าเขาจะแสดงผลงาน ผลคือเฉินลี่ชวนนอนราบยิ่งกว่าพวกไอ้อ้วนหวังเสียอีก เอาแต่ใจจดใจจ่ออยู่กับร้านหม้อไฟ เพราะฉะนั้น ก็สู้ให้เหลียงหรูหรูรับผิดชอบการแสดงของสาขาบริหารธุรกิจให้ดีเสียดีกว่า ยังไงซะตัวเองก็ยังเป็นผู้รับผิดชอบสูงสุดของการแสดงบนเวที

ดังนั้นอี้หรงจึงหยุดฝีเท้า เธอยืนรอเหลียงหรูหรูอยู่ที่ประตู สุดท้ายพอเห็นเธอเดินออกมาด้วยท่าทีก้มหน้าหนีอย่างหัวซุกหัวซุนแล้ว ก็รีบเข้าไปหาทันที