บทที่ 130: การเจรจาที่เชือดเฉือนกัน

ตอนบ่าย ที่แผนกต้อนรับของโรงงานอาหารซื่อฟู่หรง ตอนที่หลี่ว์ผิงลี่เห็นผู้รับผิดชอบของ “บริษัทเครื่องดื่มคุณป้าเซี่ยงไฮ้จำกัด” ที่อยู่ข้างๆ เจ้าอ้วนน้อยคนนั้น ก็เหมือนกับเขา เป็นแค่เด็กหนุ่มที่อายุยังไม่ถึง 20 ปี อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าอย่างผิดหวัง นี่จะไปคุยอะไรสำเร็จได้? พวกเขาจะไปรู้อะไร?

“พี่หลี่ว์ครับ นี่คือผู้รับผิดชอบของเรา เฉินลี่ชวนครับ” หม่าเสี่ยวชาวโค้งตัวลง เขาเข้าไปอยู่ตรงหน้าหลี่ว์ผิงลี่แล้วแนะนำ

“อ้อ สวัสดี” หลี่ว์ผิงลี่เงยหน้าขึ้นมองเฉินลี่ชวนแวบหนึ่ง เผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา จากนั้นก็ยื่นหนังสือเล่มหนึ่งให้เขา “ส่วนผสมที่สามารถจัดหาให้ได้อยู่ข้างบนครับ ประเภทชานมอยู่ที่หน้าสาม”

หลังจากมอบหนังสือเล่มนั้นให้ถึงมือของเฉินลี่ชวนแล้ว หลี่ว์ผิงลี่ก็ก้มหน้าลงเขียนของบางอย่างต่อไป ไม่ได้ลุกขึ้นมาต้อนรับเลยแม้แต่น้อย ร้านชานมเล็กๆ อย่างของเฉินลี่ชวนนี่ เดือนหนึ่งไม่รู้ว่าจะต้องเจอกี่เจ้า บ่อยครั้งที่เจอคนประหลาดๆ ปริมาณความต้องการก็ไม่มาก ข้อเรียกร้องกลับไม่น้อยเลย หลี่ว์ผิงลี่จัดเฉินลี่ชวนอยู่ในคนประเภทนั้นแล้ว ส่วนผสมอย่างหยางจือกันลู่อะไรนั่น ฟังก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน ดังนั้นก็แค่ประเภทที่จัดหาให้ได้ตามปกติในหนังสือเล่มนั้น ถ้าหากสามารถคอนเฟิร์มได้ ก็โอนเงินร่วมมือโดยตรงเลย ไม่ได้ก็แล้วไป

“เหอะๆๆ......” เฉินลี่ชวนเผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา ชาติที่แล้วเคยร่วมมือกับหญิงแกร่งคนนี้มาก่อน ความสามารถทางธุรกิจแข็งแกร่งมาก แต่ว่าสภาพแวดล้อมของตลาดในตอนนั้นดีกว่าตอนนี้มากเกินไปแล้ว ประเภทของชานมก็มีความหลากหลายแล้ว และตัวเองก็หาเงินทุนจากเถาเป่ามาได้เพียงพอแล้ว