บทที่ 185: แรงกดดันด้านเงินทุน

กลางดึก ในร้านนวดฝ่าเท้าที่อยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าไปสองกิโลเมตร

“พี่ชวน พี่ไปทำบัตรสมาชิกมาตั้งแต่เมื่อไหร่? แอบมาคนเดียวไม่ชวนผมเลยใช่ไหม?” หม่าเสี่ยวชาวกำลังนอนให้ครอบแก้วที่หลัง พอเห็นเฉินลี่ชวนหยิบบัตรสมาชิกออกมาอย่างคล่องแคล่ว ก็ถึงกับนั่งไม่ติด

“เฮ้ นายก็รู้ว่าพอคุยธุรกิจเสร็จก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องไปต่อที่อื่น ก็คราวนั้นแหละ คิดว่าเพื่อประหยัดเงินก็เลยทำบัตรไว้ อีกอย่าง ที่แบบนี้ฉันก็ไม่ได้ชอบมาอยู่แล้ว ที่มานี่ก็เพื่อให้นายได้ผ่อนคลายไม่ใช่รึไง” เฉินลี่ชวนแสร้งทำเป็นพูดความในใจ

“แหะแหะแหะ...... นั่นก็ใช่ครับ” หม่าเสี่ยวชาวพยักหน้าพลางหัวเราะแหะๆ เขาเชื่อคำพูดของพี่ชวนอย่างสุดใจ

“เจ้าอ้วน ตอนนี้ในบัญชีบริษัทมีเงินอยู่เท่าไหร่?” เฉินลี่ชวนรีบเปลี่ยนเรื่องทันที บางเรื่องเขาก็กังวลว่าเจ้าอ้วนหม่าจะรับมือไม่ไหว