บทที่ 195: ลืมเรื่องหิมะตกหนักครั้งนั้นไปเสียสนิท

หลังจากตัดสินใจว่าจะกลับบ้านแล้ว ในเช้าวันรุ่งขึ้น เฉินลี่ชวนก็เรียกเยว่เอ๋อร์ไปที่สาขาสองของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ เพื่อกำชับให้พี่กวงช่วยดูแลการตกแต่งที่นี่

“พี่กวงครับ ที่สำคัญคือเรื่องการระบายอากาศและการระบายควัน พี่ช่วยกำชับบ่อยๆ นะครับ เด็ดขาดอย่าให้ช่องลมเป่าไปที่โต๊ะอาหารโดยตรง อีกอย่างคือการออกแบบตกแต่งภายใน สไตล์ของร้านเราสองสามสาขาต้องคงความเป็นหนึ่งเดียวกัน...” เฉินลี่ชวนกำชับเรื่องเหล่านี้ทั้งภายในและภายนอก

“เจ้าหนูนี่อายุยี่สิบจริงๆ เหรอ?” พี่หัวล้านไม่อยากจะเชื่อ การคบค้ากับลี่ชวน ไม่เคยรู้สึกถึงกลิ่นอายของความเป็นวัยรุ่นจากตัวเขาเลยแม้แต่น้อย

“ฮ่ะฮ่ะฮ่ะฮ่ะ พี่กวงครับ แล้วก็มีการออกแบบเคาน์เตอร์ด้านหน้าด้วยครับ” เฉินลี่ชวนยิ้มแล้วพูดต่อ

หลังจากนั้น... “ลี่ชวน สาขาสองของนายขนาดไม่เล็กเลยนะ” พี่กวงไพล่หลังเดินสำรวจไปรอบหนึ่ง ในใจพลางครุ่นคิดว่า ถ้าหากร้านค้าสองสามแห่งนี้ธุรกิจไปได้สวยจริงๆ สามารถสร้างแบรนด์ในเซี่ยงไฮ้ได้สำเร็จ อนาคตจะต้องขอลี่ชวน ให้ตัวเองได้ร่วมหุ้นเพิ่มให้ได้