บทที่ 210: ชีวิตประจำวันที่บ้าน

ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนักศึกษาที่กลับมาบ้านเกิดช่วงปีใหม่ ก็คือการนัดเพื่อนสนิทสามห้าคนมารวมตัวกัน ดื่มด่ำไปกับบรรยากาศที่สนุกสนานของเทศกาลปีใหม่ ในตอนเช้านั้น ตรอกชิวสุ่ยโข่วก็กลายเป็นคึกคักอย่างยิ่ง ร้านขายปฏิทิน, ดอกไม้ไฟ, และยังมีร้านขายสติกเกอร์, ของกินเล่นต่างๆ, อัดแน่นเต็มไปทั้งตรอก ผู้คนเดินเบียดเสียดกันไปมา ที่นี่คือสถานที่ที่คึกคักที่สุดในอำเภอเล็กๆ แห่งนี้แล้ว

“ไม่ไปถ่ายรูปสติกเกอร์แล้วใช่ไหม?” ฉีซือเหยาส่ายหน้า มองไปยังร้านแผงลอยแพนเค้กไข่ที่ปากตรอก “เราไปอุดหนุนธุรกิจของบ้านเสี่ยวชาวกัน” จากนั้นเธอกับสวีหว่านถัง และชุยจื้อปิงก็เดินไปด้วยกัน

เมื่อเช้านี้เอง ชุยจื้อปิงก็ติดต่อฉีซือเหยาให้ออกมาเดินเล่นด้วยกัน ฝ่ายหลังก็ตอบตกลงอย่างยินดี ฉีซือเหยาออกมาด้วยความยินดีเต็มเปี่ยม คิดว่าพวกเฉินลี่ชวนก็คงจะมาด้วยกันทั้งหมด เพราะท้ายที่สุดแล้วเมื่อก่อนชุยจื้อปิงกับเฉินลี่ชวนก็มักจะคลุกคลีกันอยู่บ่อยๆ และพวกเขาก็มาจากมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าเหมือนกัน แต่ผลลัพธ์กลับมีเพียงชุยจื้อปิงคนเดียว ส่วนความขัดแย้งระหว่างชุยจื้อปิงกับหม่าเสี่ยวชาวนั้น ฉีซือเหยาไม่รู้เรื่องเลย

มีแค่ตัวเองกับเขา... ฉีซือเหยารู้สึกอึดอัด ก็เลยชวนสวีหว่านถังออกมาด้วย ทั้งสามคนเดินเล่นอยู่ที่ตรอกนี้เป็นเวลานานแล้ว ฉีซือเหยาอยากจะนัดเฉินลี่ชวนออกมา แต่อีกฝ่ายก็ปิดโทรศัพท์ตลอด อดไม่ได้ที่จะทำให้ในใจของเธอรู้สึกว่างเปล่า ถ้าจะไปหาเขาที่บ้าน ก็ไม่กล้าพอ

และสำหรับผู้หญิงบางคนแล้ว ความชอบที่ผุดขึ้นในใจนั้น เริ่มต้นมาจากการชื่นชม