บทที่ 223: ความขัดแย้ง

ปี 2005 วันที่ 11 กุมภาพันธ์  วันศุกร์  เวลาราวสี่ทุ่ม  เฉินลี่ชวนและหม่าเสี่ยวชาวเดินทางอย่างทุลักทุเล ในที่สุดก็กลับมาถึงมหาวิทยาลัยการเงินและการค้า  ร้านค้าบนถนนทั้งสายไม่มีข้อยกเว้น  ประตูล็อกแน่น  มืดสนิท  มีเพียงแสงไฟอ่อนๆ ที่ส่องออกมาจากไฟถนน ทั่วทั้งบริเวณ  สร้างบรรยากาศที่อ้างว้างอย่างยิ่ง

“ฉันไปอุ่นเครื่องรถก่อน” รถอู่หลิงจอดอยู่ในหมู่บ้านของหอพักพนักงาน  เจ้าอ้วนหม่ารีบร้อนอยากจะลองขับรถดูสักครั้ง  รีบเดินจากไป  เฉินลี่ชวนมาที่ร้านหม้อไฟคนเดียว  ตอนที่ผลักประตูเข้าไป  ลมหนาวที่พัดเข้ามา  ทำให้เขาหนาวจนตัวสั่นจริงๆ หลังจากนั้นก็ตรวจสอบน้ำไฟคร่าวๆ หนึ่งรอบ  เฉินลี่ชวนก็ล็อกประตูออกมา  ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกดดันอย่างมาก  สาขาสอง  สาขาสามใกล้จะเปิดแล้ว  การจัดสรรบุคลากรเป็นปัญหาใหญ่ พนักงานกลุ่มเดิม  คุ้นเคยกับแนวคิดการบริการแล้ว  ตั้งใจจะกระจายพวกเขาไปอยู่สาขาสองและสาขาสาม  คอยสอนพนักงานที่เข้ามาใหม่ เหมือนกับตอนที่ร้านหม้อไฟเพิ่งจะเริ่มเปิดกิจการ  ผู้จัดการหลี่สามารถโค้งตัวเก้าสิบองศา  เชิญลูกค้าเข้าร้าน  ลดตัวลงเพื่อเป็นแบบอย่าง แต่การหมุนเวียนของบุคลากรในวงการร้านอาหารนั้นสูงเกินไป  โดยเฉพาะช่วงปีใหม่  พนักงานในร้านเปลี่ยนยกชุดก็เป็นไปได้  พร้อมกันสามสาขา  การบริหารจัดการยาก  พอแนวคิดการบริการตามไม่ทัน  ก็คือการทำลายแบรนด์ของตัวเอง

และหลังจากที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าปิดเทอม  ทางฝั่งเฉินลี่ชวนก็ไม่มีรายได้เลยแม้แต่น้อย  รอจนสาขาสอง  สาขาสามเปิด  ถ้าหากธุรกิจไม่ดี  ต้องใช้เวลาในการอุ่นตลาด  ค่าจ้างพนักงานก็จะกดดันจนเขาทรุดได้ แต่นี่คือการพัฒนาที่รวดเร็วที่สุดที่อยู่ในขอบเขตความสามารถของเขาแล้ว  สำหรับคนธรรมดาแล้ว  อุปสรรคในการเริ่มต้นธุรกิจร้านอาหารนั้นต่ำที่สุดมาโดยตลอด เฉินลี่ชวนยืนอยู่ที่ประตูร้าน  คิดถึงเรื่องเหล่านี้  บุหรี่ที่คาบอยู่ในปากก็ลืมที่จะสูบ  ขี้เถ้าลอยไปตกในปกคอเสื้อของเขา

“ปิ๊นๆ...” เจ้าอ้วนหม่าขับรถมาถึง  บีบแตรสองครั้ง  สะบัดหัวอย่างเท่ๆ  เป็นสัญญาณให้เฉินลี่ชวนขึ้นรถ  คิดว่าท่าทางของตัวเองในตอนนี้เท่มาก เฉินลี่ชวนถึงได้ดึงสติกลับมา  เหลือบมองเจ้าอ้วนแวบหนึ่ง  ขอบคุณที่รู้สึกขยะแขยง  ก้มหน้าลง  รีบขึ้นรถแล้ว  ก็รีบโทรหาผู้จัดการหลี่ทันที

“เถ้าแก่เฉิน  คุณถึงเซี่ยงไฮ้แล้วเหรอครับ?” ผู้จัดการหลี่ประหลาดใจ  คิดในใจว่าเถ้าแก่ยังไงก็ต้องมาหลังวันที่สิบห้า  ส่วนตัวเองก็ตั้งใจว่าจะไปเซี่ยงไฮ้ในอีกสองสามวัน  พร้อมกับติดต่อพนักงานไปด้วย ทางฝั่งของเขาเสียงดังมาก  หลี่ฉวนรีบเดินออกไปที่ลานบ้าน  ปีใหม่ที่หมู่บ้านก็เป็นแบบนี้  รวมตัวกันก็คือเล่นไพ่กันทั้งวันทั้งคืน