บทที่ 236: ความทะเยอทะยานของเขา

กำลังเป็นช่วงกลับมาเรียนของมหาวิทยาลัย วันที่สิบหกตามปฏิทินจันทรคติ ที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าแห่งนี้คึกคักอย่างยิ่งแล้ว บนถนนการค้าก็กลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง นักศึกษาหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย นำมาซึ่งพลังชีวิตอันไร้ขีดจำกัด อากาศของเซี่ยงไฮ้ ก็ดูเหมือนจะร้อนขึ้นมาทันที ลมฤดูใบไม้ผลิพัดโชย ท้องฟ้าไร้เมฆหมื่นลี้ แสงแดดกำลังพอดี

จะว่าไปแล้วเอกลักษณ์ของมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าคืออะไร ตอนนี้ก็มีของที่พอจะอวดได้แล้ว ขอร้องล่ะ ชานมที่นี่ของเราอร่อยสุดๆ เลยนะ เธอยังจะดื่มชานมไข่มุกอยู่อีกเหรอ? เชยระเบิดเลยรู้ไหม? แล้วก็หม้อไฟต้าเจียงเลา สุดยอดไปเลยรู้ไหม?

ร้านชานมสองแห่งทั้งในและนอกมหาวิทยาลัยของคุณป้าเซี่ยงไฮ้ อัดแน่นไปด้วยผู้คนแล้ว ก็เหมือนกับตอนที่ชานมรูปแบบใหม่เพิ่งจะเกิดขึ้นในชาติที่แล้ว ไม่ว่าจะไปตอนไหน ก็ต้องต่อคิว ออเดอร์เดลิเวอรี่ก็ทำไม่ทัน พอกลับมาเรียนช่วงปีใหม่ นักศึกษามหาวิทยาลัยการเงินและการค้าก็ยิ่งมีเงินมากขึ้น การรวมตัวกันในหอพักตัวเลือกแรก แน่นอนว่าเป็นต้าเจียงเลา พูดตามตรงว่า เกือบหนึ่งเดือนที่ไม่ได้กิน ก็คิดถึงมานานแล้ว

ดังนั้นที่หน้าร้านต้าเจียงเลา เพื่อนนักศึกษาที่ถือใบรับคิวอยู่ ถึงกับมีจำนวนมากถึงร้อยกว่าคิวอย่างน่าตกใจ แน่นอนว่าต้องมีคนที่รับคิวซ้ำซ้อน หรือรอไม่ไหวไปที่อื่น แต่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าได้รับความนิยมจากเพื่อนนักศึกษามากขนาดไหน

อี้ไคหมินถือใบรับคิวอยู่ พูดอย่างไม่เกินจริงเลยว่า รอไปเกือบหนึ่งชั่วโมงถึงจะได้โต๊ะ ที่สำคัญคือทัศนคติของพนักงานเสิร์ฟ ต่อให้จะมีอารมณ์ขุ่นเคืองแค่ไหน ก็ไม่สามารถจะระเบิดอารมณ์ออกมาได้