บทที่ 241: ตกตะลึง

“เขาไม่ได้อยู่กับนายเหรอ? รอเดี๋ยวฉันโทรหาพี่หัวล้านก่อน” เฉินลี่ชวนวางสายจากหม่าเสี่ยวชาว จากนั้นก็กดเบอร์ของพี่หัวล้านทันที หนีบโทรศัพท์ไว้ที่ขากรรไกรซ้าย ลดเกียร์แล้วเลี้ยวรถ ท่าทีชุดนี้ช่างไหลลื่นไม่มีสะดุด ขาดก็แต่บุหรี่ที่คาบอยู่ในปาก นี่ก็เป็นด้านที่เจ้าอ้วนหม่าคิดว่าพี่ชวนของเขาเท่ที่สุด

“ลี่ชวน ว่ามาเลย!” พี่กวงตะโกน เสียงทางฝั่งของเขาดังมาก การสื่อสารโดยพื้นฐานแล้วก็ต้องใช้การตะโกน

“พี่กวงครับ ถ้าในตัวพี่มีเงินสดอยู่ ช่วยเจ้าอ้วนหม่าจ่ายเงินเดือนก่อนนะครับ จำไว้ให้ดีว่าต้องเช็ครายชื่อ เซ็นชื่อคนหนึ่งก็ให้คนหนึ่ง เด็ดขาดอย่ามั่ว” เฉินลี่ชวนก็อดไม่ได้ที่จะกำชับเสียงดัง

“ฉันทำงานวงการไหนกัน ในตัวจะไม่มีเงินได้ยังไง? วางใจเถอะ กำลังจ่ายเงินอยู่พอดี ถ้าไม่มีเรื่องอื่นก็แค่นี้ก่อนนะ” พี่กวงรีบวางสาย

หลังจากสั่งเสียเรื่องนี้เสร็จ เฉินลี่ชวนก็โยนโทรศัพท์ไปที่ช่องเก็บของตรงที่พักแขน อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว เมื่อครู่คนทั้งคันรถก็ได้ยินแต่เฉินลี่ชวนโทรศัพท์ พอเห็นเขาหยุดลงในที่สุด ไป๋ชุ่ยอวิ๋นก็ยิ้มแล้วพูดว่า: “ลี่ชวน เธอยุ่งขนาดนี้เลยเหรอ?”