บทที่ 249: เพื่อนร่วมรุ่น

“ทำยังไงดี?” ยัยสวีถามอย่างประหม่า กำไม้ถูพื้นไว้แน่น ในฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อ เมื่อครู่เฉินลี่ชวนเตะคนคนนั้นไปทีหนึ่ง ตอนนี้นอนกุมหน้าอยู่บนพื้น ครวญครางอย่างเจ็บปวด บรรยากาศในหอพักตึงเครียดขึ้นมาทันที

เหลียงหรูหรูนั่งอยู่บนพื้นอย่างใจหายใจคว่ำ มองเฉินลี่ชวนอย่างร้อนรนเช่นเดียวกัน เด็กสาวคนอื่นๆ ก็มีสีหน้าเช่นนี้เหมือนกัน ไม่เคยเจอเรื่องที่น่ากลัวขนาดนี้มาก่อน

“ให้ตายสิ” เกาหลินหรงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ใบหน้าซีกซ้ายของเขาแดงบวมไปแล้ว จ้องเขม็งไปที่เฉินลี่ชวน เหมือนกับสัตว์ป่าที่ตื่นตระหนก เต็มไปด้วยการคุกคาม

“นายเป็นคนลงมือดึงหรูหรูก่อนนะ พูดจาให้มีเหตุผลหน่อย!” ยัยสวีเริ่มพูดถึงเหตุผล แต่รูม่านตาของเธอก็ขยายกว้างทันที ในลำคอมีเสียงร้องร้องครวญคราง “อ๊า” ดังขึ้น พลันเห็นเกาหลินหรงพุ่งเข้าไปหาเฉินลี่ชวน “โครม” หนึ่งที ทั้งสองคนก็ล้มลงบนพื้นอย่างแรง

“ให้ตายสิ แกมาหาเรื่องฉันเองนะ” แรงของเกาหลินหรงเยอะมาก โดยเฉพาะตอนนี้ที่เหมือนกับบ้าไปแล้ว ดึงคอเสื้อของเฉินลี่ชวน หมัดก็ทุบลงบนตัวเขาอย่างมั่วซั่ว