บทที่ 250: บทเรียนที่ฝังใจ

“ผู้ชายคนนี้รบกวนผู้หญิงในห้องเรียนเรา!” พอเห็นพวกของตัวเองมาแล้ว เฉินลี่ชวนก็มีกำลังใจเต็มเปี่ยม ตะโกนลั่นหนึ่งที จากนั้นก็ปล่อยมือ แขนทั้งข้างก็ปวดไปหมดแล้ว

เกาหลินหรงคลานขึ้นมาจากพื้นอย่างร้อนรน เมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มชายหนุ่มที่ท่าทางเกรี้ยวกราดที่หลั่งไหลเข้ามาจากประตู เขาก็ขยับปาก อุทานออกมาหนึ่งที: “เข้าใจผิดแล้วครับ ผมมาที่นี่เพื่อมาหาคน”

“เข้าใจผิดบ้านแกสิ!” คนอื่นๆ ยังคงลังเลอยู่ อยากจะทำความเข้าใจสถานการณ์ โจวข่ายข่ายก็กระโดดขึ้นมาเตะหนึ่งที ถีบเข้าไปที่ท้องของเกาหลินหรงอย่างแรง ทันใดนั้นก็ทำให้เขากึ่งนั่งกึ่งคุกเข่าลงบนพื้น

“อัดมัน!” โจวข่ายข่ายตะโกนลั่นอีกหนึ่งครั้ง ถือโอกาสหยิบเก้าอี้บนพื้นขึ้นมา ทุ่มเข้าไปที่ตัวของเกาหลินหรง เปลวไฟที่ไม่กลัวตายนั้น ทำเอาเด็กสาวสองสามคนในหอพักตกใจจนงันไปเลย ที่ประตูก็ยิ่งอัดแน่นไปด้วยนักศึกษา

“เหลียง...รีบดึงโจวข่ายข่ายออกไปเร็ว! พวกนายเปลี่ยนคนตี!” เฉินลี่ชวนรีบผลักเหลียงจิ่งซานไปข้างหน้า ชายร่างสูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบคนนี้ ถึงได้รีบดึงชุยข่ายข่ายออกไป แล้วก็กับอู๋หลางและชายหนุ่มอีกสองสามคนก็กรูกันไปข้างหน้า กำปั้นก็จัดการเกาหลินหรง