บทที่ 285: หัวใจที่ค่อยๆ ด้านชา

วันรุ่งขึ้น, ตอนเที่ยง ในช่วงเวลาที่เฉินลี่ชวนยุ่งที่สุด เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากหยางหง น้ำเสียงที่เร่งรีบอย่างร้อนรน อดไม่ได้ที่จะทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมากขึ้น

“ลี่ชวน เงินก้อนนั้นของนายเมื่อไหร่จะโอนมาให้ฉันได้ ทางนี้ฉันรีบมากเลยนะ แต่ขอให้เธอวางใจ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน เงินพวกนี้ฉันจะเก็บสะสมแล้วค่อยๆ คืนให้นายแน่นอน” ในตอนนี้หยางหงกำหมัดแน่น เธอก็ไม่อยากจะบีบคั้นเฉินลี่ชวนขนาดนี้หรอกนะ ถึงแม้ว่าฐานะทางครอบครัวของเขาจะดีกว่าหน่อย แต่ห้าหมื่นหยวนก็ไม่ใช่จำนวนเงินที่น้อยเลย อีกทั้งเมื่อวานเขาก็บอกแล้วว่า ก็ต้องไปยืมเงินพวกนี้มาให้ตัวเองเหมือนกัน

“ฉันรู้แล้ว นี่ไม่ใช่ว่าต้องไปยืมมาให้เธอเหรอ ก่อนห้าโมงเย็นแล้วกันนะ ฉันจะโอนเงินก้อนนี้ไปให้เธอ” เฉินลี่ชวนขมวดคิ้วแน่น พลางฟังรายงานทางการเงินของจูเหยียน เพิ่งจะร่างสัญญาข้อตกลงหุ้นเสร็จ

“ไม่ได้ครับ จำเป็นต้องเพิ่มรางวัลส่วนแบ่งหุ้นของผู้จัดการร้านเข้าไปด้วยครับ สัญญาที่ให้ผู้ถือหุ้นต้องสอดคล้องกับเนื้อหาของหุ้นคงที่ที่พวกเราถืออยู่ ต้องหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นได้ครับ” เฉินลี่ชวนเอาโทรศัพท์ออกไป พูดเตือนด้วยสีหน้าจริงจัง

“ได้เลยค่ะ ฉันเข้าใจแล้วค่ะ งั้นฉันจะร่างขึ้นมาใหม่หนึ่งฉบับค่ะ” จูเหยียนกล่าวอย่างจริงจัง จากนั้นก็รีบร่างสัญญาขึ้นมาใหม่ ตอนนี้งานในสำนักงาน ก็เป็นเธอที่รับช่วงต่อมาส่วนหนึ่ง แต่เนื้อหาส่วนใหญ่ของสัญญาก็เป็นเถ้าแก่เฉินที่กำหนดไว้ เธอเพียงแค่แก้ไขเล็กน้อยเท่านั้น อีกทั้งจากการติดต่อกับเถ้าแก่เฉิน ทำให้จูเหยียนไม่รู้สึกเลยว่าเขาเพิ่งจะยี่สิบต้นๆ กลับกันให้ความรู้สึกที่เก๋าเกมและเป็นผู้ใหญ่เกินวัย