บทที่ 315: เธอต้องรู้จักจัดการเรื่องราว

ถนนการค้าที่สร้างขึ้นใหม่ของมหาวิทยาลัยการเงินและการค้า เมื่อเทียบกับที่ริมถนนแล้ว การคมนาคมไม่สะดวกเลย อย่างแรกคือผู้พักอาศัยในบริเวณใกล้เคียง ต้องอ้อมไปวงใหญ่ถึงจะไปถึงที่นั่นได้ ที่ริมถนนก็มีทุกอย่างแล้ว ถ้าหากไม่มีอาหารจานเด็ดอะไรเป็นพิเศษ ผู้คนก็ไม่เต็มใจที่จะวิ่งไปไกลขนาดนั้นจริงๆ ลำบาก!

อย่างเช่นต้าเจียงเลา หรืออาจจะเป็นร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้ ถอยมาหนึ่งก้าว ร้านปิ้งย่างเถ้าแก่หวังที่อร่อยไม่แพง ถ้าหากมีร้านพิเศษแบบนี้ ก็ยังควรค่าที่ผู้คนจะวิ่งไปสักเที่ยว จุดสำคัญหนึ่ง ถนนการค้ากับถนนสายหลักของเมืองไม่ได้เชื่อมต่อกัน กลุ่มผู้บริโภคหลักมีเพียงนักศึกษาของมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าเท่านั้น แต่ว่านักศึกษาจะไปที่นั่นก็ไม่ค่อยจะสะดวกเท่าไหร่ ต้องเดินอ้อมไปวงใหญ่ สู้ไปที่ริมถนนยังจะดีกว่า

อีกทั้งร้านต้าเจียงเลา, ร้านชานมที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยการเงินและการค้า ก็ค่อยๆ มีชื่อเสียงขึ้นมาแล้ว ไม่ใช่แค่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยการเงินและการค้าเท่านั้น ยังมีนักศึกษาจากวิทยาลัยอาชีวะในบริเวณใกล้เคียงอีกสองสามแห่ง ก็จะไม่รังเกียจความลำบาก นั่งรถเมล์มา มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าเพื่อที่จะเพิ่มรายได้ การลงทุนก่อสร้างถนนการค้า แนวคิดอันที่จริงก็ไม่ได้แตกต่างจากซุ้มร้านอาหารในโรงเรียนเลย

ปัจจุบันการประชาสัมพันธ์ของถนนการค้าก็เป็นที่ฮือฮา เมื่อพิจารณาถึงธุรกิจที่เฟื่องฟูอย่างยิ่งของร้านค้าที่ริมถนนแล้ว คนไม่น้อยก็เริ่มจะอดใจรอไม่ไหวแล้ว แต่สุดท้ายสาเหตุต่างๆ นานาก็ทำให้ถนนการค้าล้มเหลว ถึงแม้จะลดค่าธรรมเนียมลงแล้วลงอีก ก็ไม่สามารถหยุดยั้งความซบเซาที่นั่นได้

...