บทที่ 331: ความคิดเห็นที่ลงตัว

ใต้แสงไฟถนนที่สลัว เฉาซานซานคว้าแขนของเฉินลี่ชวนไว้ข้างหนึ่ง เจ้าอ้วนหม่าที่ยืนอยู่ไกลๆ อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นไปทีหนึ่ง อุทานออกมาว่า: “ให้ตายสิ นี่มันสถานการณ์อะไรกัน แกกับฉันแนบชิดกัน ทำไมถึงมาทำแบบนี้?”

“นายรู้เรื่องว่านต้าได้อย่างไร?” เฉาซานซานอุทานออกมา เขากับผู้บริหารระดับสูงของว่านต้าสองสามคนความสัมพันธ์ดีมาก รู้ถึงความเคลื่อนไหวโดยละเอียดของทางฝั่งนั้น ตอนเดือนมกราคมปีนี้ ทางฝั่งนั้นเพิ่งจะได้รับการอนุมัติจากสำนักงานใหญ่ ก่อตั้งโรงภาพยนตร์ว่านต้า แต่ขนาดในปัจจุบันของมันก็ทำกำไรได้แค่ในอสังหาริมทรัพย์เพื่อการพาณิชย์ของว่านต้าเท่านั้น ไม่ได้มีการตั้งจุดในโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ไม่ใช่ของว่านต้าอื่น

แต่ว่า...พอโรงภาพยนตร์ว่านต้ามีอิทธิพลขึ้นมา...สร้างขนาดของตลาดได้...ก็จะมีโครงการห้างสรรพสินค้าอื่น เชิญให้โรงภาพยนตร์ว่านต้าเข้ามาอยู่ อย่างเช่นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เฟิงกู่ ดำเนินกิจการไปในระยะหลัง ผู้บริโภคย่อมต้องเอนเอียงไปยังห้างสรรพสินค้าที่มีโรงภาพยนตร์ ถ้าอยากจะปรับตัวเข้ากับตลาดใหม่...ก็ทำได้เพียงแค่สละส่วนหนึ่งของกำไรยกให้ว่านต้า...เชิญให้เขาเข้ามาอยู่

“ท่านประธานเฉาครับ รูปแบบของโรงภาพยนตร์ คือกระแสหลักของตลาดในอนาคตอย่างแน่นอน ดังนั้นร้านอาหารต้าเจียงเลาจึงยิ่งเอนเอียงไปทางที่จะร่วมมือกับห้างสรรพสินค้าที่มีโรงภาพยนตร์ จะไม่ไปศึกษาวิจัยตลาดในปัจจุบันอย่างลึกซึ้งได้อย่างไร ว่านต้าในอนาคตคือมาตรฐานของวงการอย่างแน่นอน ผมว่านะ คาดว่าถึงปลายปีหน้า ไม่แน่ว่าจะสามารถบรรลุขนาด 100 จอเงินได้!” คำพูดของเฉินลี่ชวนลึกซึ้ง และคำพูดชุดนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะทำให้เฉาซานซานต้องให้ความสำคัญขึ้นมา คำพูดของเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้ กับที่เขาได้ทำความเข้าใจมาจากปากของผู้บริหารระดับสูงของว่านต้าสองสามคนนั้นไม่มีความแตกต่างใดๆ เลย

หรือว่า... นี่คือการประเมินตลาดในอนาคตของเขา แล้วยังสามารถทำได้อย่างแม่นยำขนาดนี้อีกเหรอ?