บทที่ 336: การตอบรับของเฉาซานซาน

บ่ายวันนั้น เฉินลี่ชวนก็นั่งเครื่องบินลงจอดที่เซี่ยงไฮ้ และพวกพี่กวง, เจ้าอ้วนหม่าก็มารออยู่ที่โซนผู้โดยสารขาเข้าตั้งนานแล้ว หลังจากพบกันแล้ว ก็รีบมุ่งหน้าไปยังร้านสาขาที่เมืองการค้าวงแหวนรอบนอก โดยเฉพาะสถานการณ์ที่นั่นรุนแรง

โชคดีที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าปิดเทอม ถ้าหากแรงลดราคาเกิดขึ้นที่นั่น รับรองว่าจะต้องโดนนักศึกษาด่าว่าเป็น “ไอ้พวกขี้โกง” แน่

“หลักๆ คือลูกค้าที่เพิ่งจะเติมเงินไปเมื่อไม่นานมานี้ พวกเขาในใจไม่พอใจ ทะเลาะกันจะขอเงินคืน หรือไม่ก็ให้พวกเขาชดเชยส่วนต่างให้ แต่พอจะต้องชดเชยแล้ว ลูกค้าที่เติมเงินไปก่อนหน้านี้จะคำนวณอย่างไร? พอถึงเวลาแล้วก็มีแต่เรื่อง! ที่สำคัญที่สุดคือ มีคนเมื่อวานซืนเพิ่งจะเติมเงินไป วันรุ่งขึ้นกิจกรรมก็แรงขึ้นแล้ว ในใจของพวกเขาก็ขัดข้องอย่างยิ่ง” หยางจวินนั่งอยู่เบาะหลัง พูดกับเฉินลี่ชวนถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายของต้าเจียงเลาอย่างร้อนรน เดิมทีก็ไม่เคยได้รับคำวิจารณ์ที่ไม่ดีเลย ตอนนี้แทบจะทุกร้านค้า ทุกวันก็มีสถานการณ์ร้องเรียน

“คืนเงินเป็นไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นต่อไปพวกเราจัดกิจกรรมอะไร ก็จะไม่มีความน่าเชื่อถือแล้ว ทำได้เพียงใช้วิธีการที่นุ่มนวล ชดเชยด้วยคูปองน้ำซุปอะไรทำนองนั้น เวลาจะเจือจางทุกอย่างไปเอง นี่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร” เฉินลี่ชวนกล่าวเสียงเข้ม ไม่ได้มีความร้อนรนเลยแม้แต่น้อย แล้วแต่สถานการณ์ นี่ก็ไม่มีอะไรที่น่าตำหนิ

แต่คำพูดนี้ตกลงในหูของหยางจวินและพี่กวง อดไม่ได้ที่จะทำให้ในใจของพวกเขาวูบไปทีหนึ่ง ชดเชยด้วยคูปองน้ำซุปหม้อไฟตกลงแล้วเป็นการชดเชยแบบไหน? คาดว่าผู้จัดการร้านค้า ก็จะเพื่อผลงานของตัวเอง แล้วก็จะเพิ่มแรงในการแถมคูปองน้ำซุปหม้อไฟ งั้นนี่ก็เท่ากับว่าจะต้องไปตัดผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นโดยตรง