บทที่ 355: ไปด้วยกัน

ฉีหงจื้อเดินกะเผลกๆ ออกจากหมู่บ้าน แต่กลับถูกสองร่างที่พุ่งออกมาขวางไว้!

“เหยาเหยา พวกเธอจะออกไปทานข้าวเหรอ?” ชุยจื้อปิงเสียงดังกังวาน หันไปทางฉีซือเหยาเผยรอยยิ้มยินดี

“เธอ... พวกเธอ...” น้ำเสียงของฉีหงจื้อติดขัด สายตาก็มองไปยังลูกสาวอย่างร้อนรน ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ยังจะให้เพื่อนนักศึกษามาอีก

“ชุยจื้อปิง นายมาทำอะไร!” ฉีซือเหยาซักไซ้เขาอย่างไม่พอใจ ในโทรศัพท์ก็พูดกับเขาอย่างชัดเจนแล้ว ทัศนคติก็ไม่ดี คนคนนี้ทำไมน่ารำคาญขนาดนี้!

“ท่านประธานฉีครับ ผมคือชุยหย่งซานครับ ใต้บังคับบัญชามีทีมวิศวกรอยู่สองสามทีมครับ ดึกขนาดนี้แล้ว รบกวนท่านอย่างไม่เกรงใจแล้วครับ” ชุยหย่งซานรีบแนะนำตัวเอง ในตอนนี้ไม่พูดอะไรก็ไม่เหมาะสมแล้ว แล้วก็กวาดตามองฉีซือเหยากับไป๋ชุ่ยอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่งแล้ว ก็รีบเอ่ยปาก อยากจะกระชับความสัมพันธ์ของกันและกันให้ใกล้ชิดขึ้น