บทที่ 383: คิดถึงเธอมากจริงๆ

ก่อนวันชาติ ข่งเจี้ยนลี่ก็ไปหาเฉินลี่ชวน เซ็นสัญญาเข้าอยู่ของร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้อย่างเป็นทางการ เรื่องนี้ไม่ยืดเยื้อไปจนถึงหลังเทศกาลก็ถือเป็นมหามงคล ทำให้ใจที่แขวนอยู่ของเฉินลี่ชวนในที่สุดก็วางลง

“ลี่ชวน พอดีวันชาติครั้งนี้ บริษัทอนุมัติให้ฉันพักร้อน อยากจะพาพ่อแม่ไปเที่ยวที่มณฑลซานเหอหน่อย ไปดูเมืองโบราณ, สถาปัตยกรรมโบราณ สองผู้เฒ่าก็คิดถึงมาตั้งนานแล้ว” ข่งเจี้ยนลี่พูดขึ้นมาลอยๆ หนึ่งประโยค คิดว่าเฉาซานซานจะได้ไปมาหาสู่กันมากขึ้น ค่อยๆ คุ้นเคยกัน อีกอย่างรูปแบบร้านค้าเล็กๆ ตอนนี้กับการติดต่อของเฉินลี่ชวน ครั้งนี้ไม่สามารถที่จะรับของของเขาได้จริงๆ แต่การไม่เอาเปรียบ ในใจก็ไม่สบายใจจริงๆ

“ได้สิครับ” เฉินลี่ชวนไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย รีบยิ้มแย้มแจ่มใสรับปากลงมาทันที “งั้นผมจะจองตั๋วล่วงหน้าให้คุณลุงคุณป้าเลยนะครับ สรุปแล้วพี่ข่งครับ ถึงจิ้นหยวนแล้วอะไรก็ไม่ต้องให้พี่เป็นห่วงนะครับ เที่ยวให้สนุกก็พอครับ” แต่ในใจของจอมเจ้าเล่ห์เฉินกลับลำบากใจ ไม่ใช่ว่าค่าใช้จ่ายพวกนี้ อย่างมากก็แค่หนึ่งสองหมื่น หลักๆ คือนัดกับทางฝั่งหยางหงไว้แล้ว ว่าจะไปหาเธอที่เมืองกว่างโจว คาดว่าเธอคงจะวางแผนการเดินทางไว้แล้วล่ะ

...

เมืองกว่างโจว, แดดร้อนเปรี้ยงปร้าง ในห้องเล็กๆ ที่สาดส่องไปด้วยแสงแดด ขอบหน้าต่างวางกระถางดอกไม้เล็กๆ สองสามกระถางแดงสดเป็นพิเศษ เสียงเพลงที่ลอยมาเป็นครั้งคราวราวกับสายลมที่เย็นสบาย ทำให้คนรู้สึกสบายใจ คาดว่าคนที่ร้องเพลงต้องสวยมากแน่ๆ อีกอย่าง เธอต้องมีความสุขมากแน่ๆ...