บทที่ 389: หัวข้อสนทนาร่วมกันของเหล่าพี่น้อง

จางเทารีบร้อนมาถึงใต้ตึกลานนานาชาติ รถลินคอล์นยาวยืดที่จอดอยู่หน้าประตูโรงแรมโดดเด่นอย่างยิ่ง อดไม่ได้ที่จะทำให้เด็กหนุ่มที่ไม่เคยเห็นโลกกว้างต้องเหลือบมองสองสามที รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป

“ให้ตายสิ รถคันนี้เจ๋งอ่ะ!”

“ไม่เคยเห็นรถแบบนี้มาก่อนเลย”

“ระดับไหนถึงจะนั่งได้” จางเทาอุทานรำพึง สุดท้ายตัวเองก็เข้าไปในภาพ กับรถลินคอล์นยาวยืดคันนี้ก็มาถ่ายรูปคู่ที่สนิทสนมกัน ถึงได้โทรหาเบอร์โทรศัพท์ของเจ้าอ้วนหม่า

และรถคันนี้ก็เป็นเฉาซานซานที่จงใจทิ้งไว้ให้เฉินลี่ชวน ยังจัดคนขับรถให้ด้วย ให้เขาใช้ในการต้อนรับคืนนี้ ต้องจัดการครอบครัวของข่งเจี้ยนลี่ให้ดี ในตอนนี้พวกเฉินลี่ชวนก็ทานอาหารเสร็จแล้ว เพิ่งจะออกจากห้องส่วนตัว ก็ได้รับโทรศัพท์จากจางเทา