บทที่ 403: วิธีที่จะทำให้นายพูดจาดีๆ

จางหยางก็ไม่รู้ว่าสมองกระตุกรึเปล่า ไฟโกรธก็ยิ่งมายิ่งใหญ่ กระโดดขึ้นมาก็เตะโต๊ะตัวหนึ่งล้มลงบนพื้นอีก “โครม” หนึ่งที ถาดเหล็กใส่กับข้าวก็ตกลงบนพื้น กับข้าวเต็มถาดใครก็ไม่ได้ขยับเลยสักคำ ทั้งหมดก็คว่ำอยู่บนพื้น

“เหลียงจิ่งซาน ฉันจะบอกแกนะ วันนี้เรื่องนี้ยังไม่จบ!” จางหยางชี้หน้าเหลียงจิ่งซาน ขู่เสียงดัง เริ่มที่จะแสดงความเก่งกาจของเขา

“จิ่งซาน เห็นแก่หน้าฉันเด็ดขาดอย่าพูดอะไรนะ ตอนนี้ฉันจะโทรหาท่านประธานเฉิน” หวังหลิงหลิงรีบปลอบใจเหลียงจิ่งซาน จากนั้นก็ถือโทรศัพท์รีบเดินเข้าไปในครัว

และในตอนนี้ ทางฝั่งของฝ่ายการเงินก็เพิ่งจะคำนวณบัญชีเสร็จ พวกจูเหยียนก็ปวดหลังปวดเอว ทั้งหมดก็ทรุดลงบนโต๊ะ คับข้องใจอย่างยิ่ง พระเจ้าช่วย? ผู้ถือหุ้นอะไรกัน 非จะต้องบีบคั้นให้เอาเงินตอนนี้!

“อะไรนะ? ตีกัน! เอาถาดข้าวเตะคว่ำหมดเลยเหรอ? เพื่อนนักเรียนคนไหนของฉันที่ลงมือ เธอพูดให้ฉันฟังให้เคลียร์” ทันใดนั้นในห้องทำงานของท่านประธานเฉินก็ระเบิดเสียงคำรามอย่างโกรธแค้นออกมา เดิมทีพวกพี่กวง, หยางจวิน และเจ้าอ้วนหม่า ก็ยังคงสูบบุหรี่อย่างสบายๆ อยู่ในห้องโถง คุยกันว่าตอนกลางคืนจะไปร้านนวดฝ่าเท้าร้านไหนดี ทันใดนั้นทั้งหมดก็ตื่นตัวลุกขึ้นยืน