บทที่ 526 ชั่วครู่ก็พอ

ค่ำคืนของเมืองเล็กๆ สว่างไสวขึ้นด้วยดอกไม้ไฟอันงดงาม เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืน เสียงประทัดก็ดังขึ้นไม่หยุดหย่อน จนกระทั่งเสียงอื่นๆ ถูกกลืนหายไปในบรรยากาศของปีใหม่ สวีหว่านถังฉวยโอกาสที่โทรไปอวยพรปีใหม่ เล่าเรื่องของพ่อเธอให้ฉีซือเหยาฟัง

“หว่านถัง เธอก็ต้องมีความสุขมากๆ นะ ปีใหม่แล้ว เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ งั้นแค่นี้ก่อนนะ ฉันวางแล้วนะ”

ในตอนนี้ น้ำเสียงของฉีซือเหยาร่าเริงเป็นพิเศษ เธอถูกห้อมล้อมไปด้วยความรัก ราวกับว่าแม้แต่อากาศก็ยังหอมหวาน เธอกำลังคุยเล่นเรื่องสัพเพเหระกับคุณอาเฉินและคุณน้าจินอยู่ ความสนใจทั้งหมดของเธออยู่ที่นั่น จึงไม่ได้ใส่ใจจะคุยกับเพื่อนสนิทนานนัก อย่างไรเสียก็สามารถโทรหาเมื่อไหร่ก็ได้อยู่แล้ว

“เดี๋ยวก่อน เหยาเหยา เธออย่าเพิ่งวางนะ”

สวีหว่านถังรีบร้องห้าม