บทที่ 546 แค่หัวใจแหลกสลายก็พอ

พยากรณ์อากาศบอกว่าจะมีฝน แต่ช่วงเช้าท้องฟ้ากลับแจ่มใส นึกว่าจะรอดพ้นจากภัยพิบัตินี้ไปได้แล้ว แต่ผลคือพอถึงช่วงพลบค่ำ ฝนก็ยังคงเทกระหน่่ำลงมาอย่างหนัก พร้อมกับฟ้าแลบและฟ้าร้อง ทำให้ทั้งเมืองมืดครึ้มลง

“ลี่ชวน ได้ยินเหล่าเหลียงบอกว่าคืนนี้มีเลี้ยงสังสรรค์กัน ตอนนี้คุณสะดวกมารับฉันไหมคะ?”

ฉีซือเหยาถามอย่างร่าเริง เธอแต่งหน้าอย่างประณีตอยู่ในหอพัก ไม่เพียงแต่จะสำเร็จการศึกษาอย่างราบรื่น แต่ยังได้รับโควต้าเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโทของมหาวิทยาลัยเดิมโดยตรงอีกด้วย ตอนเย็นยังจะได้ไปสังสรรค์กับคนที่ชอบ ทุกอย่างช่างสวยงามเหลือเกิน

“ได้ เดี๋ยวผมไปรับ พอดีมีเรื่องต้องคุยกับเธอด้วย”

เฉินลี่ชวนกล่าวอย่างเย็นชา