บทที่ 94: ไม่เหมือนตัวเธอเลย

บ่ายสี่โมง ตึกธุรการชั้นสี่ การคัดเลือกสมาชิกสภานักเรียน เฉินลี่ชวนเจอเหลียงหรูหรูที่นี่ไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย ครั้งที่แล้วที่ไปทานข้าวกับอี้หรง ก็สัมผัสได้ว่าเธอมีความคิดในด้านนี้

แต่ที่ทำให้เฉินลี่ชวนรู้สึกได้ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้นก็คือ เหลียงหรูหรูกำลังจงใจเอาใจ, เข้าใกล้อี้หรง แต่เมื่อคิดดูดีๆ ก็เป็นเรื่องปกติ บ้านของเธอทำธุรกิจโรงแรมสามดาว อยากจะพัฒนา สิ่งที่ขาดที่สุดก็คือการอัดฉีดเงินทุน

นักศึกษาใหม่ที่เข้าร่วมการคัดเลือกครั้งนี้มีไม่น้อยจริงๆ อออยู่หน้าประตูห้องเรียน แทบจะเต็มไปทั้งโถงทางเดิน แต่เฉินลี่ชวนกลับไม่เกรงกลัวอะไรเลย ยังไงซะท่านผู้อำนวยการผังหลงเจิ้งก็พูดออกมาด้วยตัวเองแล้ว

ที่น่ากล่าวถึงก็คือ คนของสาขาบริหารธุรกิจดูเหมือนจะขี้เกียจเป็นพิเศษ กวาดตามองไป มีเพียงเฉินลี่ชวนและเหลียงหรูหรูสองคนที่เข้าร่วม แล้วก็ทั้งสองคนต่างก็ลงสมัครฝ่ายจัดงาน หลังจากทำไปตามพิธีรีตองแล้ว อี้หรงก็พาพวกเขาสองคนไปยังฝ่ายของตัวเองโดยตรง

“ไปเถอะ ไปรายงานตัว” อี้หรงยิ้มพลางพูดกับคนทั้งสอง ตอนนี้เมื่อมองสีหน้าของเฉินลี่ชวน รอยยิ้มก็อ่อนโยน ไม่ได้มีอารมณ์ดูถูก, ปฏิเสธเหมือนตอนเที่ยงเลยแม้แต่น้อย เรื่องนี้ทำให้เหลียงหรูหรูรู้สึกสงสัย ทำไม...เฉินลี่ชวนถึงสามารถเข้าสภานักเรียนได้อย่างง่ายดายขนาดนี้? น่าจะเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาที่แนะนำให้ ก็มีเพียงความเป็นไปได้นี้เท่านั้นแหละ แบบนี้ดูแล้ว การประจบสอพลอของเขา ก็ได้รับการตอบแทนบางอย่าง

ในไม่ช้าก็มาถึงฝ่ายประชาสัมพันธ์ ที่ชั้นหกครอบครองห้องทำงานอยู่ห้องหนึ่งตามลำพัง เพราะสามารถหาสปอนเซอร์, หาเงินทุนได้ ดังนั้นฝ่ายประชาสัมพันธ์ในสภานักเรียนจึงมีสถานะสูงมาก อย่างน้อยที่วิทยาลัยการเงินและการค้าก็เป็นเช่นนี้

“ประธานสภานักเรียน, รองประธาน โดยพื้นฐานแล้วก็มาจากฝ่ายของเรานี่แหละ” อี้หรงแนะนำเช่นนี้

“หลังจากนี้ยังจะมีนักศึกษาใหม่คนอื่นๆ เข้าร่วมอีก แต่เมื่อพิจารณาถึงผลงานที่ยอดเยี่ยมของพวกเธอสองคนในงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่แล้ว ฉันก็เลยรีบชิงตัวมาเลยนะ นี่ทำเอาฝ่ายอื่นมองค้อนไปไม่น้อยเลย” อี้หรงพูดเก่งมาก ท่าทีที่แสดงออกมาในตอนนี้ ให้ความรู้สึกที่เป็นมิตร, เข้าถึงง่ายอย่างยิ่ง

หลังจากแนะนำสถานการณ์พื้นฐานของฝ่ายประชาสัมพันธ์เสร็จอย่างง่ายๆ หวังอวี่สงก็ยิ้มพลางเดินเข้าไป พูดกับเฉินลี่ชวนขึ้นมา “เพื่อนเอ๋ย แกนี่มันคนเจ๋งจริงๆ นะ ร้านหม้อไฟจะเปิดเมื่อไหร่ พวกเราในฝ่ายจะได้ไปอุดหนุนแก”

พอสิ้นคำพูดนี้ คนเต็มห้องก็พากันหัวเราะครืน แต่คนพวกนี้หมายความว่าอย่างไร เฉินลี่ชวนจะไปดูไม่ออกได้อย่างไร มองตัวเองเป็นตัวตลกโดยสิ้นเชิง

“ได้ยินว่ายังเป็นหม้อสี่ช่องอีกเหรอ? เป็นแกที่คิดค้นขึ้นมาเอง นั่นมันก้นหม้อบ้าบออะไรวะ ฉันไม่เคยเห็นเลยนะ รอให้ร้านเปิดขึ้นมา ต้องไปเปิดหูเปิดตาหน่อยแล้ว” สีหน้าของตู้ผิงโอเวอร์ยิ่งกว่า เขาคือรองหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์

เมื่อได้ยินคำว่า “หม้อสี่ช่อง” สามคำนี้ เฉินลี่ชวนก็รู้แล้วว่าสาเหตุที่คนกลุ่มนี้เยาะเย้ยคืออะไร เขากวาดตามองอี้หรงแวบหนึ่ง เธอกำลังคุยกับคนอื่นอยู่ ไม่ได้สนใจทางนี้

“ได้ครับ พี่ตู้ครับ คำพูดนี้ของพี่ผมจำไว้แล้วนะครับ ถึงตอนนั้นถ้าร้านเปิดขึ้นมาแล้ว ต้องมาอุดหนุนให้ได้นะครับ ถึงตอนนั้นขอแค่เป็นคนที่พี่พามา ลดให้แปดสิบเปอร์เซ็นต์เท่ากันหมด!” เฉินลี่ชวนพูดไปตามมารยาทเช่นนี้ คนทำธุรกิจนี่นะ จะมาแสดงด้านที่แหลมคมของตัวเองออกมาไม่ได้

ตู้ผิงหยุดไปครู่หนึ่ง ไม่คิดเลยว่าเฉินลี่ชวนคนนี้จะไม่โกรธเลยแม้แต่น้อย แล้วก็ไม่ยอมแพ้ “ทำไมจู่ๆ ถึงคิดจะสั่งทำหม้อสี่ช่องขึ้นมาล่ะ มา เล่าความคิดสร้างสรรค์อัจฉริยะของแกให้ทุกคนฟังอย่างละเอียดหน่อยสิ!” ตอนนี้น้ำเสียงของตู้ผิง ไม่ค่อยจะน่าฟังเท่าไหร่แล้ว

ในมหาวิทยาลัยก็คือภาพย่อของสังคม คนอื่นๆ ในฝ่ายประชาสัมพันธ์ ต่างก็เข้าใจได้ว่าทำไมตู้ผิงถึงมีความเป็นปฏิปักษ์ขนาดนี้ กลับกันพวกหวังอวี่สงก็แค่ดูเป็นเรื่องตลก สำหรับเฉินลี่ชวนกลับไม่ได้มีความคิดร้ายอะไรอื่น ก็เพราะว่าก้าวนี้ที่เฉินลี่ชวนเข้ามา เป็นการแนะนำของผังหลงเจิ้ง ทำให้ตู้ผิงมีสภาพจิตใจแบบนี้ขึ้นมา หลังจากงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ อี้หรงก็พูดกับคนในฝ่ายไปแล้ว และนี่หมายความว่าอะไร? อี้หรงก็มาจากสมาชิกธรรมดา ครึ่งปีต่อมา ก็เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าโดยตรงเลย แต่ตู้ผิงเป็นรองหัวหน้ามาเป็นปีแล้ว หลังจากนี้การแสดงออกของอี้หรงยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง รับรองว่าจะได้เป็นประธานสภานักเรียนอย่างราบรื่นแน่นอน ยังไงซะก็สร้างชื่อเสียงให้มหาวิทยาลัย ผลงานก็วางอยู่ตรงนั้น ดังนั้นตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ ก็จะว่างลงอีก แล้วจะให้ใครมาเป็นล่ะ? จะไม่เหมือนกับเมื่อก่อนทุกประการ เป็นคนที่ผังหลงเจิ้งแนะนำมาเหรอ? นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของตู้ผิงแล้ว เขาอยู่ปีสามแล้ว นี่ก็คือสาเหตุที่อี้หรงจงใจเอ่ยถึงเรื่องของเฉินลี่ชวนกับสมาชิกในฝ่ายแล้ว เพื่อใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้าง กลายเป็นจุดชนวนความขัดแย้งกับตู้ผิง

สำหรับอี้หรงแล้ว คนที่แนะนำ มีเธอคนเดียวก็พอแล้ว ยกตัวอย่างเช่นคนที่มีเส้นสายเหมือนกัน ต้องแสดงความสามารถของตัวเองออกมา แล้วก็ด้อยค่าอีกคนหนึ่ง แบบนี้การให้สิทธิพิเศษของความสัมพันธ์ก็จะมุ่งเน้นไปที่ตัวเอง ดังนั้น อี้หรงจึงหวังว่าจะเป็นตู้ผิงที่มารับตำแหน่งต่อจากตัวเองมากกว่า แล้วก็กระตุ้นความขัดแย้งของเฉินลี่ชวนกับคนอื่นๆ แบบนี้แล้ว ก็จะปฏิเสธความขัดแย้งของเฉินลี่ชวนได้ ความสัมพันธ์ของเขากับอาจารย์ที่ปรึกษาก็จะเปราะบางลง และตอนแรก ที่อี้หรงเป็นมิตรกับเฉินลี่ชวนเป็นพิเศษ นั่นเป็นเพราะว่าไม่ได้รู้ว่าเพื่อนใหม่คนนี้มีภูมิหลังอะไร ผลคือพอไปสืบดู...ก็แค่มาจากเมืองเล็กๆ เท่านั้นเอง ท่าทีก็เปลี่ยนไปทันที อี้หรงรู้ดีเกินไปว่าตัวเองกำลังไล่ตามอะไรอยู่

บางทีอาจจะเป็นแค่เรื่องที่เล็กมากเรื่องหนึ่ง แต่พอมีคนอยากจะแย่งชิงมากขึ้น ก็จะซับซ้อนขึ้นมา ความสัมพันธ์เช่นนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการแข่งขันในบริษัทบางแห่งในสังคมแล้ว ขอแค่คุณอยากจะแย่งชิงอะไรบางอย่าง ก็จะซับซ้อนขึ้นมา แน่นอนว่า ก็เป็นเรื่องปกติของมนุษย์นี่นา ทำไมต้องเป็นของคุณล่ะ

“พี่ตู้ครับ พี่อยากจะทำความเข้าใจหม้อสี่ช่อง นี่แน่นอนว่าได้ครับ แต่สถานที่มันไม่เหมาะสม พี่แบบนี้นะครับ......” เฉินลี่ชวนอาศัยว่าตัวเองตัวสูงใหญ่ เขาโอบไหล่ของตู้ผิงไว้อย่างแข็งกร้าว ทั้งสองคนดูเหมือนจะสนิทสนมกันมาก

“พี่พาคนในหอพักของพี่ มาอุดหนุนที่ร้านหม้อไฟของผม ถึงตอนนั้นน้องชายจะแนะนำหม้อสี่ช่องให้พี่อย่างละเอียดถี่ถ้วนเลย” เฉินลี่ชวนคนนี้สามประโยคไม่พ้นเรื่องร้านหม้อไฟ แกสร้างปัญหาให้ฉัน ได้สิ ฉันก็จะสร้างให้แกเหมือนกัน ก็ดูสิว่าแกจะมาที่ร้านกินรึเปล่า ถ้าหากจะใช้เงินมาอุดหนุนจริงๆ อยากจะให้ฉันแนะนำแกยังไง ฉันพูดจนฟ้าถล่มได้เลย!

“พี่ตู้ครับ งั้นพวกเราสองคนก็ตกลงกันแล้วนะ วันเปิดร้านผมจะจองที่ไว้ให้พี่ ต้องมาให้ได้นะครับ” เฉินลี่ชวนกล่าวต่อ ทำเอาคนอื่นหัวเราะออกมา

“ค่อยว่ากันอีกที” ตู้ผิงเดินจากไปอย่างหงุดหงิด ตอนนี้เป็นเขาที่ไม่สะดวกจะพูดถึงร้านหม้อไฟนี้แล้ว

ฝ่ายประชาสัมพันธ์นี้สถานการณ์เป็นอย่างไร เฉินลี่ชวนก็พอจะเข้าใจคร่าวๆ แล้ว แต่อี้หรงคนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ สายตากลับไปตกลงบนร่างของผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง พอดีกับที่เห็นเหลียงหรูหรูเดินเข้าไป

“พี่อี้หรงคะ ตอนกลางคืนหนูเลี้ยงข้าวทุกคนนะคะ ต่อไปยังต้องอาศัยรุ่นพี่ทุกท่านดูแลเยอะๆ” เหลียงหรูหรูกล่าวพลางยิ้ม ท่าทีอ่อนน้อมอย่างยิ่ง ให้ความรู้สึกที่อ่อนโยนมาก เครื่องหน้าที่ประณีต ก็ทำให้ความสนใจของเด็กผู้ชายเต็มห้องอยู่บนร่างของเธอ เพียงแต่เฉินลี่ชวนรู้ดีว่าเหลียงหรูหรูปกติเป็นคนนิสัยอย่างไร เธอพูดน้อย ยิ่งไปกว่านั้นก็หยิ่งผยอง ตอนนี้อยู่ข้างๆ อี้หรง แสดงท่าทีกระตือรือร้นเกินไป ไม่มีท่าทีถือตัวเลยแม้แต่น้อย กลับมีใบหน้าที่เหมือนกับตอนที่ตัวเองเอาใจอาจารย์ที่ปรึกษาอยู่หลายส่วน แต่ก็ห่างไกลจากความเป็นธรรมชาติของตัวเองมากนัก ห่างไกลไปมาก ดูปุ๊บก็รู้เลยว่าจงใจประจบออกมา จริงๆ แล้วในใจไม่ได้อยากจะทำแบบนี้เลย นี่ไม่ใช่เหลียงหรูหรูนี่นา เธอตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่?

“ตอนนี้ไม่ต้อง” อี้หรงส่ายหน้าปฏิเสธ “รอให้บุคลากรของฝ่ายประชาสัมพันธ์คอนเฟิร์มทั้งหมดก่อน ทุกคนค่อยมาสังสรรค์กัน”

“ได้ค่ะ งั้นหนูจำไว้แล้วค่ะ” เหลียงหรูหรูพยักหน้าอย่างว่าง่าย รอยยิ้มที่เธอเค้นออกมา ทำให้เฉินลี่ชวนรู้สึกแปลกหน้า...