บทที่ 202: ที่ไหนคือดินเค็ม ที่นั่นคือขุมทรัพย์!

ซูเหวินเฉินได้ยินเขาพูดอย่างหนักแน่นเช่นนั้น ก็เลยแกะเปลือกไข่แล้วลองชิมดูบ้าง

พอได้กัดเข้าไปคำหนึ่ง เขาก็พบว่ามันมีกลิ่นคาวทะเลจาง ๆ ซ่อนอยู่! เขาถึงกับเซอร์ไพรส์ที่ได้รสชาติของอาหารทะเลจากไข่ไก่ แม้ว่ารสชาติจะไม่เข้มข้นนัก แต่ก็น่าแปลกใจไม่น้อยเลยทีเดียว

ซูเหวินเฉินหยิบซาลาเปาไส้พุ่มเค็มขึ้นมาจากหม้อนึ่งอีกอัน แล้วลองหักชิมไปหนึ่งคำ ซึ่งก็เป็นไปตามคาด ซาลาเปามีรสเค็มและมีกลิ่นเหม็นของด่างเข้มข้นกว่าในไข่ไก่มากนัก รสชาติไม่ค่อยน่าพิสมัยเท่าไหร่

ส่วนไข่ไก่ที่มีกลิ่นคาวทะเลจาง ๆ น่าจะเป็นเพราะแม่ไก่กินต้นพุ่มเค็มมากเกินไป จนทำให้มีสารเหล่านี้สะสมอยู่ในระบบสืบพันธุ์ของมัน

แต่เมื่อผ่านกระบวนการย่อยของแม่ไก่แล้ว รสชาติในไข่ไก่จึงเบากว่าซาลาเปาที่ผสมต้นพุ่มเค็มเข้าไปโดยตรงอย่างเห็นได้ชัด