บทที่ 67: ขึ้นเป็นรองเลขาฯ

ซูเหวินเฉินกับพ่อซูไปถึงบ้านตระกูลเกาช้ากว่าคนอื่น

พอไปถึง ทั้งบ้านตระกูลเกาถูกล้อมไว้หมดแล้ว

หนักกว่าตอนที่ตาเฒ่าเกากับเมียทะเลาะกันเสียอีก หลายคนเบียดเข้าใกล้กำแพงดินไม่ได้ เลยปีนขึ้นไปดูบนหลังคาแทน

ซูเหวินเฉินอาศัยบารมีพ่อ เลยเบียดเข้าไปในลานบ้านได้

ตอนนี้ในลานบ้านมีคนสองคนสวมปลอกแขนกำลังเฝ้าระวังชาวบ้านอย่างระแวดระวัง

เพราะตอนนี้ในลานบ้านมีการขนลังไม้หลายลังออกมาแล้ว!

ข้างในมีเหรียญทองแดง เงินหยวน ปลาทองตัวเล็กๆ ภาพเขียน พอร์ซเลน และของจิปาถะอื่นๆ มากมาย

ทั้งหมดถูกบรรจุอยู่ในลังอย่างไม่เป็นระเบียบ

ในลานบ้าน เกาจงเหว่ยนั่งนิ่งอยู่บนพื้นไม่พูดอะไรสักคำ เพราะเขารู้ว่าชีวิตนี้จบสิ้นแล้ว แม้กระทั่งลูกชายของเขาก็ต้องพลอยรับเคราะห์ไปด้วย

กัวต้าฮวาที่อยู่ข้างๆ ก็ดิ้นอยู่บนพื้นพลางตะโกนว่าถูกใส่ร้าย บอกว่ามีคนวางแผนจะทำร้ายพวกเขา

แต่ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเธอเลย แม้แต่ชาวบ้านในหน่วยผลิตก็ยังรู้ว่านี่ไม่ใช่การใส่ร้าย เพราะเห็นลังของจริงหลายลังเต็มไปด้วยทองคำและเงิน ใครจะใช้ทองคำและเงินจริงเป็นลังๆ เพื่อใส่ร้ายกันล่ะ?

นั่นมันบ้าชัดๆ!

ไม่นานการตรวจสอบสิ่งของก็เสร็จสิ้น คนของอีกฝ่ายก็พาเกาจงเหว่ยกับกัวต้าฮวาและของกองโตออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นโดยไม่คาดคิด

เหลือทิ้งไว้เพียงฝูงชนที่ยังคงไม่เต็มอิ่มกับการเม้าท์มอย

ไม่นานข่าวก็แพร่กระจายออกจากหน่วยผลิตผิงชุน แต่เมื่อข่าวแพร่กระจายออกไป ข่าวก็ถูกเสริมแต่งและค่อยๆ บิดเบือนไป

ไม่กี่วันต่อมา ข่าวที่ว่าพบของหลายลังในบ้านของเกาจงเหว่ยกลายเป็นสิบกว่าลัง และต่อมาก็เพิ่มเป็นร้อยเป็นพันลัง

และช่องทางการได้มาซึ่งของของตาเฒ่าเกาก็เปลี่ยนไป จากตอนแรกที่บอกว่าปล้นมา กลายเป็นว่าขุดพบสุสานเจ้าชาย หรือไม่ก็ตาเฒ่าเกาเป็นทายาทของเจ้าชายองค์ไหนสักองค์ หลักๆ คือของเพิ่มขึ้น สถานะก็ต้องสูงขึ้นตามไปด้วย

ทำให้ซูเหวินเฉินที่ได้ยินข่าวถึงกับหัวเราะไม่ออก

ไม่คิดเลยว่าคนพวกนี้จะเติมสีตีไข่แล้วยังอ้างอิงกับหลักการได้อีกนะ

อาจกล่าวได้ว่าเรื่องของตาเฒ่าเกาทำให้ชาวบ้านทั่วไปในหน่วยผลิตผิงชุนได้เม้าท์มอยกันอย่างสนุกสนานหลายวัน

เวลาออกไปข้างนอก อกผายไหล่ผึ่งเป็นพิเศษ เมื่อเจอคนอื่นกำลังคุยเรื่องนี้ ก็จะรีบเข้าไปแสดงความคิดเห็นทันที

แน่นอนว่าเวอร์ชันที่พูดออกมานั้นจะต้องเป็นเวอร์ชันที่ปรับปรุงตามความคิดของตัวเอง ทำให้เกิดเวอร์ชันต่างๆ มากมาย ทั้งสายลับ ทายาทราชวงศ์ก่อนหน้า ขุดพบขุมสมบัติ

สรุปคือมันยิ่งไร้สาระขึ้นเรื่อยๆ นั่นแหละ แต่ไม่เหมือนชาวบ้านทั่วไป สมาชิกคณะกรรมการหน่วยผลิตกลับไม่มีใครกล้าหายใจแรงเลยสักคน

หน่วยผลิตผิงชุน

สำนักงานหน่วยผลิต เหอเฟยฮวา เลขาธิการคณะกรรมการคอมมิวนิสต์ของคอมมูนเป่ยวานนั่งอยู่บนสุดด้วยใบหน้าบึ้งตึงและเต็มไปด้วยความโกรธ

ผู้เข้าร่วมประชุมในวันนี้เกือบทั้งหมดเป็นสมาชิกของคณะกรรมการหน่วยผลิตผิงชุน มีเพียงซูเหวินเฉินเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น เพราะแม้แต่เจียงหลีก็ยังเป็นเลขาธิการคณะเยาวชนของหน่วยผลิตของพวกเขา

นอกจากนี้ ผู้ที่อยู่ในห้องประชุมนอกจากเจียงหลีแล้ว ที่เหลือก็เป็นลุงๆ ของเขา ซึ่งอายุค่อนข้างมาก เขาในตอนนี้รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสุนัขฮัสกี้ที่หลงเข้าไปในฝูงหมาป่า มันช่างไม่เข้ากันเลย

จริงๆ แล้วเขาก็สงสัยอยู่บ้างว่าตัวเองไม่ใช่คนของหน่วยผลิต เรียกเขามาทำไม? ไม่ใช่ว่าจะมาลงที่เขาหรอกนะ!

และวันนี้คนที่มานั่งที่นี่ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ความสามารถในการดูสถานการณ์ของทุกคนนั้นเป็นเรื่องปกติ

ดังนั้นก่อนที่เหอเฟยฮวาจะพูดอะไร คนอื่นๆ รวมถึงพ่อซูด้วย ไม่มีใครกล้าเปิดปากก่อน แม้แต่พฤติกรรมที่เคยสูบบุหรี่ระหว่างประชุมก็ไม่มีใครทำในวันนี้ เห็นได้ชัดว่าทุกคนรู้ดีว่าการเป็นตัวเด่นในเวลานี้จะกลายเป็นเป้าหมายระบายอารมณ์ของเลขาธิการคอมมูนได้ง่ายๆ

เหอเฟยฮวา มองผู้คนด้านล่างที่เงียบกริบ

"ทำไมไม่พูดกัน? ปกติหน่วยผลิตผิงชุนของพวกนายเสียงดังไม่ใช่เหรอ? เก่งกันไม่ใช่เหรอ?"

"เป็นใบ้กันหมดแล้ว ฉันว่าพวกนายไม่แค่เป็นใบ้ แต่ตาบอดด้วยซ้ำ เกาจงเหว่ยซ่อนของไว้มากมายใต้จมูกพวกนาย แต่กลับไม่มีใครสังเกตเห็นเลย"

"แถมยังปล่อยให้เรื่องไปถึงระดับอำเภออีก!"

"แล้วก็หลี่กั๋วต้ง นายเป็นหัวหน้าหน่วยป้องกันตัวได้ยังไง? เกาจงเหว่ยเอาของกลับมาเยอะแยะขนาดนั้น ระหว่างนั้นหน่วยป้องกันตัวของนายไม่สังเกตเห็นเลยเหรอ?"

"แล้วหน่วยป้องกันตัวของหน่วยผลิตผิงชุนของนายยังมีความระมัดระวังอยู่บ้างไหม? ถ้ามีผู้ร้ายอยากก่อกวน พวกนายจะต้านทานได้ไหม?"

หลี่กั๋วต้งรู้สึกเหนื่อยใจสุดๆ

หน่วยป้องกันตัวของพวกเขาทำได้แค่ลาดตระเวนตามถนนใหญ่ จะให้ไปลาดตระเวนในห้องใต้ดินบ้านเลขาธิการเกาตอนกลางคืนได้ยังไง

ใครจะไปรู้ว่าของในห้องใต้ดินของตาเฒ่าเกาเก็บไว้นานแค่ไหนแล้ว

ถ้าอีกฝ่ายเอาของติดตัวแล้วค่อยๆ ขนกลับมา ใครจะไปตรวจค้นตัวเขาได้

แต่ในสถานการณ์วันนี้ หลี่กั๋วต้งไม่กล้าที่จะโต้แย้งกับเลขาธิการแน่นอน

ทำได้แค่พูดอย่างน้อยใจว่า

"เลขาธิการเหอ นี่เป็นความประมาทของพวกเราครับ หน่วยป้องกันตัวของเราจะตรวจสอบอย่างละเอียดมากขึ้นในอนาคต"

เมื่อได้ยินหลี่กั๋วต้งยอมรับผิดอย่างสลดใจ

ความไม่พอใจในใจของเหอเฟยฮวาก็ลดลงไปมาก อันที่จริงเขาก็รู้ว่ามันไม่เกี่ยวกับคณะผู้นำของหน่วยผลิตผิงชุนมากนัก

เพราะเกาจงเหว่ยในฐานะเลขาธิการสาขา ถ้าไม่มีหลักฐาน ใครจะไปค้นบ้านเขาโดยพลการล่ะ

จากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า "วันนี้ที่ผมมาไม่ได้มาหาเรื่องพวกคุณนะ เนื่องจากเกาจงเหว่ยไม่เหมาะที่จะดำรงตำแหน่งเลขาธิการสาขาพรรคของหน่วยผลิตผิงชุนต่อไปแล้ว"

"ผมขอประกาศว่า ตามมติของคณะกรรมการพรรคคอมมูนเป่ยวาน เราได้มีมติอย่างเป็นทางการให้ปลดเกาจงเหว่ยออกจากตำแหน่งเลขาธิการสาขาพรรคของหน่วยผลิตผิงชุน และให้เจียงหลี เลขาธิการคณะเยาวชนของหน่วยผลิตผิงชุนเข้ารับตำแหน่งแทน"

"ตามมติของคณะกรรมการพรรคคอมมูนเป่ยวาน สหายซูเหวินเฉินจากหน่วยผลิตผิงชุน ซึ่งมีจุดยืนที่มั่นคงและกล้าหาญในการต่อสู้ ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการให้เป็นรองเลขาธิการสาขาพรรค รับผิดชอบในการช่วยเหลือเลขาธิการสาขาพรรคในการดำเนินงานด้านธุรกิจเสริมของหน่วยผลิตผิงชุน"

"ตามมติของคณะกรรมการพรรคคอมมูนเป่ยวาน สหายเฉินเสี่ยวลี่จากคอมมูนเป่ยวาน ซึ่งเต็มใจอุทิศตนและกล้าหาญในการรับผิดชอบ ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการให้เป็นรองเลขาธิการสาขาพรรค รับผิดชอบในการช่วยเหลือเลขาธิการสาขาพรรคในการดำเนินงานด้านการเงินของหน่วยผลิตผิงชุน"

"มติของคอมมูนได้พูดจบแล้ว พวกคุณหน่วยผลิตผิงชุนคิดยังไง!"

หลังจากที่เหอเฟยฮวาพูดจบ

ทุกคนในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่ จากนั้นก็มองเหอเฟยฮวาด้วยความไม่เชื่อ

เพราะพวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าคอมมูนจะแต่งตั้งแบบนี้

เดิมทีหลังจากเกาจงเหว่ยจากไป คณะกรรมการหน่วยผลิตของพวกเขาก็ต่างคาดเดากันว่าใครจะมาแทนที่

แต่ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า คอมมูนจะให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่อายุน้อยกว่ามาอยู่เหนือพวกเขาโดยตรง แถมยังไม่ใช่แค่คนเดียวอีกด้วย

ทำให้สมาชิกคณะกรรมการหน่วยผลิตหลายคนรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก อาจกล่าวได้ว่าถ้าไม่มีเรื่องที่เกาจงเหว่ยก่อขึ้น คนอื่นๆ คงจะโวยวายกันไปแล้ว

แต่ก่อนหน้านี้เพิ่งถูกเหอเฟยฮวากดดัน ทำให้หลายคนไม่กล้าที่จะโต้แย้งโดยตรง

ทำได้แค่พยักหน้าให้พ่อซู

พ่อซูเห็นอยู่แล้ว อันที่จริงการแต่งตั้งของเหอเฟยฮวาในวันนี้ค่อนข้างเกินความคาดหมายของเขา

อันที่จริงตอนแรกเขาคิดว่าเหอเฟยฮวาจะจัดให้เจ้าหน้าที่คอมมูนคนหนึ่งลงมาแทนเกาจงเหว่ยโดยตรง

เพราะในเดือนที่ผ่านมา โรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรของเมืองและโรงแรมประจำอำเภอได้มาซื้อไข่บ่อยครั้ง

ข่าวการทำเงินของฟาร์มไก่จึงแพร่กระจายออกไปโดยธรรมชาติ

พ่อซูรู้ดีว่าคอมมูนไม่สามารถเพิกเฉยต่อฟาร์มไก่ได้ตลอดไป และจะต้องส่งคนเข้ามาในหน่วยผลิตของพวกเขาอย่างแน่นอน

เพียงแต่เขาไม่คิดว่าเหอเฟยฮวาจะเลื่อนตำแหน่งคนหนุ่มสาวสามคนพร้อมกัน

เนื่องจากเขารู้ภูมิหลังของคนหนุ่มสาวทั้งสามคน พ่อซูจึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจว่าเหอเฟยฮวาช่างเจ้าเล่ห์นัก

เพราะในสามคนนั้น เจียงหลีมีนายอำเภอเหอคอยหนุนหลัง ซึ่งเป็นตัวแทนของอำเภอ

เฉินเสี่ยวลี่แม้จะเป็นเหรัญญิกของหน่วยผลิตของพวกเขา แต่ก็เป็นคนของคอมมูนมาโดยตลอด

ส่วนอีกคนก็คือลูกชายของเขาเอง ซึ่งเป็นตัวแทนของหน่วยผลิตผิงชุนโดยธรรมชาติ

เขาก็รู้ดีว่าเมื่อเหอเฟยฮวาจัดการแบบนี้ ก็แสดงว่าเรื่องนี้ต้องได้รับการอนุมัติจากอำเภอแล้ว

ไม่มีพื้นที่ให้โต้แย