บทที่ 85 รถแทรกเตอร์อเนกประสงค์

ไม่นานนัก จ้าวต้าเผิง กับ เฉินเสี่ยวลี่ ก็เดินเข้ามาจากข้างนอก

"อาเฉิน หน่วยผลิตของพวกนายเนี่ย ไก่ตัวผู้มันดุจริงๆ เลยนะ! เมื่อกี้พี่ไม่ใช่ให้เลขาเฉินพาผมไปเลือกไก่ตัวผู้สองสามตัวที่บ้านสมาชิกหรอกเหรอ?"

"นายไม่เห็นหรอก เพื่อจับไก่พวกนี้ สมาชิกตั้งหลายคนเกือบจะจับมันไม่ได้เลยนะ ถ้าไม่ใช่หมาที่บ้านเขาขึ้นไปช่วย พวกเราคงจะจับไก่พวกนี้ไม่สำเร็จหรอก!"

ซูเหวินเฉินพูดพร้อมหัวเราะ "นั่นยิ่งแสดงว่าไก่ของเราแข็งแรงสิครับ ถ้าเป็นไก่ที่ดูป่วยๆ ต่อให้อร่อยแค่ไหน นายก็ยังแอบสงสัยในใจว่าไก่ตัวนี้มันป่วยหรือเปล่าไม่ใช่เหรอ?"

จ้าวต้าเผิงพยักหน้า "ก็จริงนะ ด้วยจิตวิญญาณของไก่พวกนายเนี่ย ใครกล้าบอกว่ามันไม่แข็งแรง ผมจะจับไก่ไปปล่อยให้มันไปต่อสู้กับคนนั้นเลย"

"ฮ่าฮ่า ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ ผมแนะนำให้ฟังนะ พ่อผมเมื่อกี้คุณก็รู้จักแล้ว"

"นี่คือ หลี่กั๋วต้ง หัวหน้าหน่วยกำลังกึ่งทหารของหน่วยผลิตเราครับ เขาดื่มเก่งมากเลยนะในหน่วยผลิตเรา เดี๋ยวจะให้เขาดื่มเป็นเพื่อนคุณอย่างเต็มที่เลย"

หลี่กั๋วต้งทำหน้าไม่พอใจ

"อย่าโม้สิ ต่อให้ฉันดื่มเก่งแค่ไหนก็ดื่มสู้พ่อนายไม่ได้หรอก"

ซูเหวินเฉินพยักหน้า "แน่นอนสิครับ ไม่อย่างนั้นทำไมพ่อผมถึงเป็นหัวหน้าหน่วยผลิต แล้วนายเป็นหัวหน้าหน่วยกำลังกึ่งทหารล่ะ!"

หลี่กั๋วต้งโมโหทันที

"เฮ้ย! นายพูดอะไรเนี่ย! ไม่ได้นะ! วันนี้เฒ่าซู ฉันต้องลองสู้กับนายจริงๆ จังๆ ถ้าฉันดื่มให้นายล้มได้ ฉันก็อาจจะได้เป็นหัวหน้าหน่วยผลิตก็ได้!"

"ไปไกลๆ เลย! นายต้อนรับเจ้าหน้าที่จัดซื้อจ้าวให้ดีก็พอแล้ว ฉันไม่อยากดื่มกับนาย! ทุกครั้งที่นายดื่มมากไป นายก็จะทำตัวงี่เง่า แล้วก็จะชอบมาท้าแข่งกับฉัน!"

ตอนนี้ เจียงหลี และ หูไฉ่หยุน หัวหน้าฝ่ายหญิงที่เพิ่งได้รับแจ้ง และ หลี่เซี่ยงตง นักบัญชีของหน่วยผลิต ก็มาถึงแล้วในที่สุด

ซูเหวินเฉินเห็นดังนั้น

"เมื่อคนมาครบแล้ว ทุกคนเข้ามานั่งในบ้านเถอะ"

เมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว

ไก่หม้อดินหม้อใหญ่ที่ส่งกลิ่นหอมอร่อยพร้อมไอน้ำที่ลอยขึ้นมา ถูกยกขึ้นโต๊ะเป็นอย่างแรก ไก่ตัวหนึ่งจริงๆ แล้วไม่มากนัก ดังนั้นครึ่งหม้อจึงเป็นมันฝรั่ง แต่มันฝรั่งที่ต้มจนนิ่มและดูดซับน้ำซุปเข้มข้นไว้เต็มที่ก็ดูน่ากินมาก

ตามมาด้วยแผ่นแป้งที่ดูดซับกลิ่นหอมของเนื้อไก่ไว้เต็มที่

สุดท้ายก็คือตีนแกะตุ๋นหม้อใหญ่

จ้าวต้าเผิงเห็นอาหารที่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้ ก็อึ้งไปเล็กน้อยทันที

"อาเฉินครับ ผมยังไม่ได้ช่วยอะไรคุณเลย คุณเลี้ยงผมอย่างนี้บ่อยๆ ผมจะกล้ามาอีกได้ยังไง!"

ซูเหวินเฉินโบกมือ "พี่ต้าเผิง พูดอะไรอย่างนั้นครับ รถแทรกเตอร์สำหรับโรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรของพวกคุณอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่สำหรับหน่วยผลิตของเราแล้ว มันสำคัญมากนะครับ"

"โดยเฉพาะตอนนี้ที่กำลังจะเก็บเกี่ยวแล้ว การเก็บเกี่ยวพืชผลเข้าคลังได้เร็วขึ้นหนึ่งวัน เราก็จะลดความเสี่ยงลงได้หนึ่งส่วน"

"ยังไงใครก็ไม่รู้ว่าฟ้าจะตกเมื่อไหร่!"

หลี่กั๋วต้งที่อยู่ข้างๆ ก็ถอนหายใจด้วยความรู้สึก

"ใช่แล้ว มีปีหนึ่งหน่วยผลิตของเราไม่ใช่เหรอ? เก็บเกี่ยวไปได้ครึ่งทาง ฝนก็ตกหนักทันที ตอนนั้นแม้แต่ข้าวสาลีที่ตากแดดอยู่ในลานนวดข้าวก็ยังเก็บเข้าบ้านไม่ทัน ถูกฝนพัดพาไปเกือบครึ่ง"

"ผมยังจำได้จนถึงตอนนี้ ตอนนั้นพวกเราทั้งร้องไห้ ทั้งสาปแช่ง แล้วก็ยังตากฝนหนักไปรวมเมล็ดข้าวสาลีที่ยังไม่ถูกพัดพาไปในลานนวดข้าว"

"แม้แต่ตอนนี้ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าตอนนั้นบนใบหน้ามีน้ำตามากกว่า หรือน้ำฝนมากกว่ากัน"

ซูเหวินเฉินนึกดูแล้วก็พบว่ามีความทรงจำเรื่องนี้อยู่จริงๆ

แต่ตอนนั้นเขายังเด็ก จำได้เพียงเลาๆ ว่าช่วงนั้นพ่อของซูแตกต่างจากปกติ หน้าตาหม่นหมอง ถอนหายใจทั้งวัน

ซูเหวินเฉินรีบทำลายบรรยากาศ

"ลุงกั๋วต้ง ลุงพูดเรื่องนี้ทำไมครับ! ถ้าปีนี้เราซื้อรถแทรกเตอร์ได้ ความเร็วในการเก็บเกี่ยวก็จะเร็วกว่าเมื่อก่อนมากนะครับ"

"เมื่อก่อนเราต้องใช้แรงงานคนจำนวนมากในการเก็บเกี่ยวและขนส่งข้าวสาลีกลับบ้าน!"

"ตอนนี้มีรถแทรกเตอร์แล้ว ก็จะประหยัดแรงงานคนจำนวนมากไปใช้ในการนวดและตากข้าวสาลี อย่างน้อยก็ช่วยเราประหยัดเวลาได้มากกว่าครึ่งหนึ่งเลยครับ"

หลี่กั๋วต้งเห็นด้วยกับคำพูดของซูเหวินเฉิน

เพราะเขาเคยเห็นรถแทรกเตอร์ของตำบลเก็บเกี่ยวมาแล้ว รถคันใหญ่แล่นผ่านไปอย่างครึกครื้น ข้าวสาลีทั้งหมดก็ถูกเกี่ยวล้มลงไปบนพื้นในพริบตาเดียว เร็วกว่าแรงงานคนหลายสิบเท่า

แต่เขาก็ถามด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อย

"แต่ว่ารถแทรกเตอร์นี่ได้ยินว่าไม่ถูกเลยนะ หน่วยผลิตของเราจะซื้อไหวเหรอ?"

คำพูดนี้ออกมา คนอื่นๆ ในหน่วยผลิตก็ตกใจเล็กน้อย แล้วหันไปมองซูเหวินเฉินทั้งหมด

"ใช่แล้วอาเฉิน บัญชีหน่วยผลิตของเราดูเหมือนจะมีเงินไม่มากนะ มีแค่ฟาร์มไก่ของนายที่มีกำไรนิดหน่อย เราจะซื้อไหวเหรอ?"

ซูเหวินเฉินมองจ้าวต้าเผิงโดยตรง

"พี่ต้าเผิง รถแทรกเตอร์ขนาดเล็กของโรงงานพวกคุณปกติแล้วราคาเท่าไหร่ครับ?"

จ้าวต้าเผิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"ก่อนที่ผมจะมา หัวหน้าฝ่ายของเราบอกว่าจะให้ส่วนลดสูงสุดแก่พวกคุณ ถ้าเป็นราคานี้ รถแทรกเตอร์แบบตีนตะขาบรุ่นเก่าที่สุดราคาประมาณสองพันหยวนก็พอ แต่รถตีนตะขาบนั้นขนของไม่สะดวก"

"ถ้าหน่วยผลิตของพวกคุณจะซื้อ ควรใช้โอกาสนี้ซื้อรถแทรกเตอร์ขนาดกลางรุ่นใหม่ล่าสุด ยี่ห้อเจี่ยฟ่าง หรือ ตงฟางหง ที่มีชื่อเสียงก็ใช้ได้"

"พวกนี้เป็นรถแทรกเตอร์อเนกประสงค์ที่ดีมากในตอนนี้ แขวนรถพ่วงก็สามารถขนของได้ แขวนไถนาก็สามารถไถนาได้ แขวนเครื่องพรวนดินก็สามารถพรวนดินและปรับหน้าดินให้เรียบได้"

"ถ้าให้ราคาถูกที่สุดแก่พวกคุณ ก็ประมาณห้าพันหยวนก็สามารถขับกลับมาได้แล้ว"

"โรงงานของเราก็มีเครื่องเกี่ยวหญ้าที่เข้ากันด้วย อย่างที่พวกคุณพูดไปเมื่อกี้ สามารถเกี่ยวข้าวสาลีแล้วก็สามารถใช้แรงงานคนบรรจุหีบห่อแล้วขนส่งไปที่ลานนวดข้าวได้เลย"

"แล้วก็สองสามปีมานี้ โรงงานเครื่องจักรกรุงปักกิ่งได้นำเทคโนโลยีใหม่ๆ มาจากพี่ใหญ่ และพัฒนาเครื่องจักรชนิดใหม่ที่เรียกว่า เครื่องเก็บเกี่ยวข้าวแบบรวม เครื่องนั้นยอดเยี่ยมมาก สามารถเกี่ยวข้าว นวดข้าว แยกเมล็ด และคัดกรองได้ทั้งหมดในครั้งเดียว"

"ด้านหน้าเก็บเกี่ยวพืชผล ด้านหลังก็สามารถบรรจุเมล็ดข้าวได้เลย กลับไปก็แค่ตากให้แห้งก็พอแล้ว"

คำพูดของจ้าวต้าเผิงทำให้คนในหน่วยผลิตอ้าปากค้างไปหมด

"โอ้โห! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด! เก็บเกี่ยว นวดข้าว แยกเมล็ด คัดกรอง ทำได้ด้วยเครื่องจักรทั้งหมด! แบบนี้ก็สบายตายเลยสิ! ต่อไปจะแย่งเก็บเกี่ยวไปทำไม? ให้เครื่องจักรทำหมดเลยสิ!"

"ใช่แล้ว! ต่อไปจะแย่งเก็บเกี่ยวไปทำไม? แค่ขับรถคันใหญ่ไป ข้าวก็สามารถขนไปตากที่ลานนวดข้าวได้เลยไม่ใช่เหรอ!"

"พวกนายคิดอะไรกันอยู่? เครื่องจักรแบบนี้แพงหูฉี่แน่ๆ พวกเราจะซื้อไหวเหรอ?"

ซูเหวินเฉินได้ยินคำพูดนี้ ก็ไม่ได้ตกใจมากนัก

เพราะเครื่องเก็บเกี่ยวข้าวแบบรวม ในสมัยของเขาเป็นของธรรมดาไปแล้ว และในอนาคตก็ไม่มีคำว่า "เก็บเกี่ยวแบบเร่งด่วนสองครั้ง" อีกแล้ว ข้าวสาลีและข้าวเปลือกก็แทบจะไม่มีใครเกี่ยวด้วยมือแล้ว

เว้นแต่จะเป็นที่ดินเล็กๆ ที่ขรุขระมากจนเครื่องจักรเข้าไม่ได้โดยสิ้นเชิง ถึงจะมีโอกาสใช้แรงงานคน

หลี่กั๋วต้งมองสีหน้าของซูเหวินเฉินที่ไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย

"นายรู้อยู่แล้วเหรอ? นายว่าเราจะซื้อเครื่องเก็บเกี่ยวข้าวแบบรวมอะไรนั่นได้ไหม? ถ้ามีของชิ้นนี้ เราก็เก็บเกี่ยวพืชผลกลับมาได้ภายในสองวันไม่ใช่เหรอ?"

จ้าวต้าเผิงเตือนว่า "ของชิ้นนั้นไม่ถูกเลยนะ ราคาหลายหมื่นเลย"

"แล้วโรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรของเราก็ไม่มีของในสต็อก ต้องไปยื่นเรื่องขอเบิกของจากกรุงปักกิ่งโดยเฉพาะ ปกติแล้วเครื่องจักรแบบนั้นจะจัดส่งให้เฉพาะฟาร์มเกษตรของรัฐขนาดใหญ่เท่านั้น"

ซูเหวินเฉินได้ยินคำพูดนี้ก็รู้ว่าในขั้นตอนนี้ หน่วยผลิตไม่สามารถซื้อของมีค่าเช่นนั้นได้เลย

สำหรับพวกเขาในตอนนี้ การมีเงินเท่ากันไปซื้อรถแทรกเตอร์หลายคันจะมีประโยชน์มากกว่า

จากการสังเกตของเขา รอบๆ หน่วยผลิตมีที่ดินรกร้างที่สามารถบุกเบิกได้จำนวนมาก

แต่เนื่องจากระยะทางที่ไกลเกินไป และปัญหาความหนักของแรงงาน ทำให้สมาชิกโดยทั่วไปไม่ค่อยเต็มใจที่จะบุกเบิก ที่ดินต่างๆ ทำให้ความคืบหน้าในการบุกเบิกของหน่วยผลิตไม่เป็นที่น่าพอใจนัก

ถ้ามีรถแทรกเตอร์ช่วย ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่หนึ่งปีก็สามารถบุกเบิกเพิ่มได้หลายสิบหรือหลายร้อยหมู่ได้อย่างง่ายดายไม่ใช่หรือ?