บทที่ 66: ใช้พลังระดับสร้างรากฐานโจมตีผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิด!

กลิ่นอายแห่งการฆ่าแผ่ซ่านไปทั่วท้องฟ้าเหนือป่า ทั้งสองฝ่ายยังคงประจันหน้ากันอยู่ ไม่มีใครมองสวี่ซานอีกต่อไปแล้ว เมื่อเขาได้ปรากฏตัวออกมาต่อหน้าทุกคน ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องสนใจเขาอีกแล้ว สวี่ซานที่อยู่ในใจกลางของพายุ ก็มีเหงื่อเย็นไหลออกมา เขาซวยแล้ว! เพิ่งจะออกมาก็ถูกพบตัวแล้ว เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น? เขาจำได้แค่ว่าตัวเองล้มลงไป แล้วก็ถูกดึงขึ้นมา ไม่มีโอกาสที่จะต่อต้านได้เลย คนพวกนี้มีระดับพลังอะไรกัน?

ความคิดในหัวของสวี่ซานหมุนวนไปมา ความรู้สึกที่อยากจะอาเจียนก็พุ่งขึ้นมาในใจ ความต้องการที่จะฆ่าที่แผ่ออกมาจากคนเหล่านี้ก็พุ่งตรงมาที่เขา ความรู้สึกที่ทำให้ขนลุกเช่นนี้รุนแรงกว่าตอนที่เผชิญหน้ากับสัตว์อสูรคุนเสียอีก สัตว์อสูรคุนแค่ปล่อยกลิ่นอายชั่วร้ายออกมาเพื่อรบกวนจิตใจคนเท่านั้น แต่คนพวกนี้ต้องการจะเอาชีวิตเขาจริง ๆ! ความกดดันนี้... ทำให้เขาหายใจไม่ออก!

สวี่ซานพยายามระงับความกลัวไว้ แล้วยิ้ม “ผู้อาวุโสทุกท่าน... การที่ข้าถูกผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดสามสิบคนตามล่า รู้สึกเป็นเกียรติมากจริง ๆ ไม่ทราบว่าพวกท่านมีระดับพลังอะไรกัน... แค่ก ๆ!”

“ฮ่า ๆ ๆ เจ้าเด็กนี่ช่างโชคดีจริง ๆ! การที่เจ้าสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดสามสิบคนลงมือพร้อมกันได้ เจ้าก็ตายอย่างสมเกียรติแล้ว!” เสียงหัวเราะดังขึ้นมาจากระยะไกล สวี่ซานอยากจะหันไปมอง แต่ความกดดันที่แข็งแกร่งทำให้เขารู้สึกว่าแม้แต่การหันหน้าก็ยังทำได้ยาก

สวี่ซานมีความคิดบางอย่าง แผ่นซีดีก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา ดูท่าแล้ว... คงจะต้องใช้แผ่นซีดีแล้ว! ถึงแม้ว่าของวิเศษของตราประทับสีครามจะให้ผลลัพธ์ที่น่าทึ่ง และสามารถใช้กับคนที่มีระดับพลังสูงกว่าได้ แต่เขาก็ยังไม่มั่นใจว่าจะสามารถรับมือกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดสามสิบคนได้หรือไม่ แต่ตอนนี้ก็เหลือแค่วิธีนี้แล้ว!

หลี่ซิงอันจ้องมองไปที่ฝ่ายตรงข้าม “ทุกคน เราตกลงกันแล้วไม่ใช่รึ? รอจัดการกับสวี่ซานก่อน แล้วค่อยแย่งชิงวิชาสืบทอดอย่างยุติธรรม ทำไมถึงได้มาช่วยเขาจากมือของข้า?”

“ใครจะรู้ว่าหลังจากที่เจ้าได้ตัวเขาไปแล้วจะหนีทันทีหรือไม่? ถ้าเจ้าหนีไป... ก็คงจะตามได้ยาก”

ในระหว่างที่พูดคุยกัน ก็ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าแผ่นซีดีได้เข้าสู่ร่างกายของสวี่ซานไปแล้ว สวี่ซานพยายามเงยหน้าขึ้นแล้วมองไปที่รอบ ๆ ในพริบตาเดียว แผ่นหินก็เริ่มปรากฏขึ้นในอากาศ แล้วมีธงที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้น... และมีเสาธง... ดวงตาของสวี่ซานเบิกกว้าง! ฉากนี้... เป็นฉากนี้จริง ๆ! ต้องแย่งชิงตำแหน่งตัวละครนำ!

ในช่วงเวลาเพียงหนึ่งวินาที ทุกคนก็สังเกตเห็นว่ามีบางสิ่งที่ไม่ปกติ! “เกิดอะไรขึ้น!?” ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดต่างก็ถืออาวุธไว้ในมือ และเตรียมพร้อมที่จะสู้ ในโอกาสนี้ สวี่ซานก็ใช้พลังทั้งหมดในร่างกายของเขา แล้วพุ่งเข้าไปที่กลางแผ่นหิน! ในเวลาเดียวกันก็ตะโกนออกมา “ท่านอาจารย์ช่วยข้าด้วย!!”

เขาเข้าไปที่กลางแผ่นหินได้สำเร็จ ความรู้สึกที่คุ้นเคยก็ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย! ดวงตาของสวี่ซานก็เป็นประกาย! เขาเดาถูก! แผ่นซีดีได้ทำงานแล้ว และได้เลือกตัวละครที่เหมาะสมกับฉากนี้แล้ว! เขา... ตอนนี้ก็คือเยี่ยเวิ่น!

ในเวลาเดียวกัน ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดก็ถูกแรงดูดอันมหาศาลดึงไปในที่ต่าง ๆ! ผู้บำเพ็ญเพียรยี่สิบคนก็คุกเข่าลงรอบ ๆ สวี่ซาน และอีกหลายคนก็ถูกดูดเข้าไปในซอก... หลี่ซิงอันและคนข้าง ๆ ก็ถูกดูดขึ้นไปอยู่ข้างหน้าสวี่ซาน ร่างกายของพวกเขาสูญเสียการควบคุมไปอย่างสมบูรณ์ พวกเขาตกใจมาก! พยายามขยับดวงตา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้!

เมื่อรู้สึกถึงพลังลมปราณที่ถูกดูดออกจากแก่นวิญญาณไปอย่างรวดเร็ว สวี่ซานก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย แต่มุมปากของเขาก็ถูกควบคุมให้จริงจัง ในวินาทีต่อมา สวี่ซานก็เงยหน้าขึ้นมองหลี่ซิงอันด้วยความโกรธ... “ข้าขอสู้กับพวกเจ้าสิบคน!!” เมื่อเขาพูดจบ ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดที่เคยเป็นศัตรูของเขาเฉินฉีก็รีบเดินเข้ามาหา แล้วกระซิบว่า “เจ้าโง่ไปแล้วรึ อย่าทำอย่างนั้น!”

“ข้าจะสู้กับสิบคน!!” สวี่ซานพูดเสียงดัง เฉินฉีก็มองเขาอย่างหวาดกลัว แล้วหันไปหาหลี่ซิงอัน “เขาอยากจะสู้กับสิบคน”

“ให้ตายเถอะ! ข้ากำลังพูดอะไรอยู่! ใครควบคุมข้า! อาจารย์ของเขาเป็นใคร!”

หลี่ซิงอันก็ถูกควบคุมให้หันมามองเฉินฉี ดวงตาของเขาเป็นสีแดงแล้วก็สั่นไปมา “สิบคนรึ?” คนข้าง ๆ เขาก็ถามเฉินฉี “ใช่!”

หลี่ซิงอันหัวเราะอย่างน่ากลัว “ฮะ! ข้าอยากจะรู้ว่าเขาจะเก่งขนาดไหน! ฝูงที่ห้า, กลุ่มที่หนึ่ง, กลุ่มที่สาม, กลุ่มที่ห้าไป!”

“แม้แต่คำพูดปกติก็พูดไม่ได้แล้วรึ? ข้าคงจะต้องตายอย่างอัปยศแล้ว...” หลี่ซิงอันน้ำตาไหลออกมาอย่างสิ้นหวัง ตอนนี้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดที่คุกเข่าอยู่รอบ ๆ สวี่ซานก็ลุกขึ้นมา แล้วมีสิบคนเดินออกมา สวี่ซานก็เริ่มฮึกเหิม!

ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดก็เป็นแค่เรื่องไร้สาระ! ข้าคือเยี่ยเวิ่นแห่งยิปมัน! วันนี้ข้าจะจัดการกับคนระดับจิตแรกกำเนิด!!! เมื่อสวี่ซานประสานหมัด การต่อสู้ก็เริ่มขึ้นทันที! สวี่ซานเหมือนกับหมาป่าที่เข้าสู่ฝูงแกะ ท่าทางของเขาเปิดกว้าง! ไม่มีอาคม ไม่มีศาสตราวุธ เหมือนกับการต่อสู้ของคนธรรมดา แต่การต่อสู้เช่นนี้ก็ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดรู้สึกกลัว! เป็นไปได้อย่างไร! โลกนี้มีคนที่สามารถควบคุมคนสามสิบคน แล้วให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานโจมตีสิบคนได้ด้วยหรือ!?

ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดทุกคนต่างก็รู้สึกสิ้นหวัง ในอากาศ สวี่ซานเหวี่ยงหมัดไปมา การโจมตีของเขาแม่นยำและรุนแรง ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดก็กระอักเลือดออกมา กระดูกก็หักไปหลายชิ้น! จนกระทั่งเหลือคนสุดท้าย สวี่ซานก็ล็อกศีรษะของเขาไว้ในระหว่างขา แล้วต่อยไปที่ใบหน้าของเขาอย่างต่อเนื่องจนหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด... สุดท้ายก็ล้มลงไปบนพื้น...

เรื่องราวก็หยุดลงที่นี่ ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจิตแรกกำเนิดสิบคนที่ถูกทำร้ายจนมีรูปร่างแปลก ๆ ก็ร่วงลงไปจากอากาศ สวี่ซานรู้สึกหนาวไปทั้งตัว ของวิเศษนี้ช่างแข็งแกร่งจริง ๆ การโจมตีนั้นจริงจังมาก ถ้าหากเขาตายในเรื่อง ก็คงจะตายจริง ๆ! การต่อสู้กับคนที่มีระดับสูงกว่านั้นไร้เทียมทาน แต่ความเสี่ยงก็สูงมากเช่นกัน เขาไม่สามารถควบคุมได้ทุกครั้งว่าจะได้เป็นตัวเอก... และถ้าหากเป็นละครที่ไม่ดี เขาคงจะตายไปอย่างน่าเศร้า... สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ถ้าไม่มีแก่นวิญญาณ เขาก็ไม่สามารถใช้แผ่นซีดีได้เลย ตอนนี้แก่นวิญญาณของเขาก็เหลือเท่าเม็ดถั่วเหลืองแล้ว...

ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนก็กลับมามีสติ หลี่ซิงอันตัวสั่นไปทั้งตัว เขาไม่สามารถสู้กับคนนี้ได้แล้ว! วิชาสืบทอดก็ต้องปล่อยไป!

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลี่ซิงอันก็ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด “หนี!!!” ผู้บำเพ็ญเพียรยี่สิบคนก็บินจากไปอย่างรวดเร็ว และผู้บำเพ็ญเพียรสิบคนที่บาดเจ็บก็ฝืนตัวลุกขึ้นมาแล้วหนีตามไป...