บทที่ 167 การพบกันโดยบังเอิญ

เถาเจี๋ยขมวดคิ้ว แม่ของจ้าวฉานเป็นแค่เจ้าหน้าที่ธรรมดาคนหนึ่งในสำนักการศึกษาของอำเภอ ไม่รู้ว่าป่านนี้ไต่เต้าถึงระดับหัวหน้าแผนกได้หรือยังด้วยซ้ำ

ส่วนพ่อของเธอก็เป็นหัวหน้าแผนกในสำนักชลประทาน ซึ่งในแถบภาคเหนือนั้นถือเป็นหน่วยงานเกรดล่างที่แทบไม่มีอำนาจอะไรเลย

เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าอะไรทำให้แม่ของจ้าวฉานได้รับการต้อนรับอย่างเอิกเกริกขนาดนี้