บทที่ 72 ทุนนิยม

ซ่งลวี่บอกว่าจะสร้าง 'เกราะทองคำ' ไว้คุ้มกันเขา แต่เถาเจี๋ยจะให้ตัวเองอยู่เฉยๆ รอรับความช่วยเหลือไม่ได้หรอก

มีพี่หมากับพวกคอยช่วย ไม่นานเขาก็ได้ข้อมูลของตระกูลหานและตระกูลหลี่มาเป็นปึก

ตระกูลหานถือเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่ บรรพบุรุษเคยเป็นถึงขุนนางชั้นสาม ไม่ว่าจะเป็นช่วงยุคสาธารณรัฐหรือหลังก่อตั้งประเทศ ตระกูลหานก็วางเดิมพันไว้หลายหน้า ทำให้ชื่อเสียงของตระกูลยังคงความยิ่งใหญ่ได้ไม่เสื่อมคลาย

มาถึงรุ่นพ่อของหานเว่ย ในเมืองใหญ่ระดับนานาชาติอย่างเซินตูก็ยังครองอันดับหนึ่งในห้าได้ แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการบริหารจัดการได้เป็นอย่างดี

เพียงแต่ทายาทรุ่นหานเว่ยคนนี้กลับเหลวแหลกไม่เอาถ่าน แต่เขาต่างจากลูกหลานตระกูลดังคนอื่นที่ชอบวางตัวต่ำต้อย นอกจากการอาศัยบารมีที่บ้านไปแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ใต้โต๊ะแล้ว เขายังทำตัวหวือหวาจนเป็นที่เลื่องลือ เลยได้ฉายา 'คุณชายหาน' มานี่แหละ

ส่วนตระกูลหลี่นั้นดูง่ายกว่า บรรพบุรุษทำธุรกิจแล้วเคยตกต่ำลง แต่พอมาถึงรุ่นปู่ของหลี่ชิงหว่าน ก็กลับมาผงาดในแวดวงธุรกิจได้อีกครั้ง

แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ตระกูลหลี่ก็สั่นคลอนจนแทบไปไม่รอด แต่เจ้าสำราญอย่างหลี่เสียงกลับพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้เฉยเลย

ปัจจุบันนี้ตระกูลหลี่จมปลักอยู่กับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มากเกินไปจนสภาพคล่องตึงตัวสุดๆ ถ้าไม่ใช่เพราะข่าวเรื่องดองกับตระกูลหานที่คอยปั่นกระแส จนพันธมิตรทางธุรกิจบางรายยังเชื่อว่าพวกเขาน่าจะผ่านวิกฤตนี้ไปได้และคอยช่วยหมุนเงินให้ ป่านนี้คงล้มละลายไปนานแล้ว

เถาเจี๋ยอ่านข้อมูลทั้งหมดนี้แล้วก็ได้แต่คิดในใจ ไม่แปลกใจเลยที่หลี่เสียงจะร้อนรนถึงขนาดนั้น ถึงขั้นใช้ของดูต่างหน้าแม่ของลูกสาวมาประมูลเพื่อบังคับให้เธอไปเจอหานเว่ย ที่แท้ก็หลังชนฝาแล้วสินะ

ในเมื่อมีจุดอ่อน ก็หมายความว่าไม่ใช่ว่าจะจัดการไม่ได้ ตระกูลหลี่เองก็ง่อนแง่นเต็มที ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่เสียงเอาชื่อตระกูลหานมาปั่นกระแส ก็คงประคองตัวไม่ไหวแล้ว แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น หากจะให้หลี่ชิงหว่านโค่นตระกูลหลี่ลงตามที่เธอต้องการ ก็ดูจะเกินกำลังเธอไปหน่อย

แต่สำหรับเถาเจี๋ยแล้ว เรื่องนี้กลับไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด

เพื่อพยุงตระกูลหลี่ไม่ให้ล้มครืน นอกจากกู้เงินธนาคารแล้ว หลี่เสียงยังติดหนี้ซัพพลายเออร์อีกเพียบ ตั๋วสัญญาใช้เงินทางการค้าที่ออกไปก็ขอเลื่อนแล้วเลื่อนอีกจนชื่อเสียงย่อยยับ เขาต้องทุ่มเงินมหาศาลเพื่อกดข่าวลบไม่ให้คนซื้อบ้านตื่นตระหนก

ซึ่งงานนี้หานเว่ยช่วยลงแรงไปเยอะ ไม่อย่างนั้นต่อให้หลี่เสียงทุ่มเงินไปก็ใช่ว่าจะทำสำเร็จ

แน่นอนว่าอูฐที่ตายแล้วก็ยังตัวใหญ่กว่าม้า แม้หลายคนจะรู้สถานการณ์ของตระกูลหลี่ดี แต่ก็เข้าใจว่าต่อให้ไม่มีตระกูลหานหนุนหลัง การจะจัดการตระกูลหลี่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่สำหรับเถาเจี๋ยแล้ว เรื่องทั้งหมดนี้กลับง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก

"พี่หมา พี่ช่วยประสานกับถงฮุ่ย ไปกว้านซื้อหนี้สินของตระกูลหลี่มาที ส่วนจำนวนจะเท่าไหร่พี่ไปจัดการเอง ผมมีเงื่อนไขเดียว คือเมื่อไหร่ที่ผมสั่งลุย ตระกูลหลี่จะต้องไม่มีทางพลิกฟื้นกลับมาได้อีกเลย"

พี่หมาเข้าใจความต้องการของเถาเจี๋ยในทันที เขาพยักหน้ารับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ถงฮุ่ยรู้สึกตื่นเต้นจนเหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาพัวพันกับเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ ที่เคยได้ยินว่าสนามธุรกิจคือสนามรบ วันนี้เธอก็ได้สัมผัสกลิ่นดินปืนจากคำพูดของเถาเจี๋ยเป็นครั้งแรก เธอไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเล่นงานตระกูลหลี่ แต่แค่รู้ว่านั่นคือศัตรูของเถาเจี๋ย แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว!

"ส่วนตระกูลหาน… ยังไม่ต้องรีบ ข้อมูลที่มีตอนนี้ยังทำอะไรพวกนั้นไม่ได้ สู้บาดเจ็บสิบนิ้วไม่เท่าตัดนิ้วเดียวทิ้ง เรามีเวลาเล่นกับพวกเขาอีกนาน"

แต่ตระกูลหานนั้นจัดการยากกว่าตระกูลหลี่มาก

หานเว่ยทำตัวเหลวแหลกขนาดนั้น แต่พอจะจับผิดทีไรก็เหมือนจับปลาไหล ทุกอย่างที่ดูไม่ชอบมาพากลถูกเจ้าหมอนี่ใช้บริษัทกองทุนของตัวเองฟอกจนสะอาดหมดจด

ต่อให้รู้เต็มอกว่าเป็นการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ด้วยอำนาจและเงินตรา ก็ไม่มีทางเอาผิดเขาได้ เงินน่ะรับไปแล้ว แถมใช้ไปแล้วด้วย แต่ผลประโยชน์ยังคงเป็นของกลุ่มคนที่เอามาประเคนให้ เพียงแต่ในบัญชีกลับแสดงว่าเป็นผลขาดทุนเท่านั้น

และบรรดานักลงทุนก็ไม่คิดจะเอาผิดผู้จัดการกองทุน แถมยังยินดีปรีดาที่จะทุ่มเงินลงไปอีก ต่อให้ฟังดูไม่สมเหตุสมผล แต่มันก็ไม่ผิดกฎหมาย…

แน่นอนว่าทุกคนต่างรู้ดีว่าไม่ใช่เพราะหลักฐานไม่พอ แต่เป็นเพราะหลักฐานพวกนี้ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้หานเว่ยต้องรับโทษภายใต้ร่มเงาของตระกูลหานต่างหาก

"อีกอย่าง ช่วยกดดันตระกูลหลี่ไว้ด้วย อย่าให้พวกมันมีเวลาไปหาเรื่องคนอื่น" เถาเจี๋ยพูดสั้นๆ แต่เขามั่นใจว่าพี่หมาต้องเข้าใจความหมายของเขาแน่

เขาทิ้งท้ายไว้อีกประโยค "ได้หรือเสียไม่สำคัญ ผมต้องการแค่ผลลัพธ์เท่านั้น"

ตระกูลหลี่จะไปหาเรื่องใคร? ก็คงหนีไม่พ้นหลี่ชิงหว่าน ลูกนอกสมรสที่ไม่ยอมทำตามคำสั่งนั่นแหละ สำหรับพวกนั้น คนที่ไม่ยอมเชื่อฟังและสร้างประโยชน์ให้ตระกูลไม่ได้ ก็ถือเป็นคนบาป!

เถาเจี๋ยปกติไม่ได้ปิดบังอะไรจากพี่หมาและพวกพ้อง แต่ก็ไม่สามารถพูดทุกอย่างตรงๆ ต่อหน้าถงฮุ่ยได้ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

เถาเจี๋ยในอดีตไม่ใช่คนโง่หรอก แค่จดจ่อกับงานวิชาการของตัวเองมากเกินไปจนไม่สนใจเรื่องอื่น หลังจากหยางหลินจากไป เขาก็เหมือนได้เกิดใหม่ กลายเป็นคนที่เข้าใจโลกมากขึ้น

ความเชื่องช้าและปฏิกิริยาตอบสนองที่เคยทื่อๆ เปลี่ยนไปกลายเป็นความฉลาดปราดเปรื่องและเฉียบคม

คนอื่นอาจไม่คุ้นเคยกับเขา แต่ถ้าเป็นหยางหลินล่ะก็ มองปราดเดียวก็คงรู้ว่าเขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้ว

เมื่อก่อนตอนไม่มีเงิน เขาเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เลย แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว เขามีเงินแล้ว และไม่ใช่เงินเล็กเงินน้อยด้วย ไม่ถึงเดือน พลิกโฉมกลายเป็นเจ้าพ่อผู้กุมเงินหลายหมื่นล้าน

ใช่แล้ว ตอนนี้เขามีคุณสมบัติที่จะถูกเรียกแบบนั้นได้เต็มปาก

แต่เขาก็ไม่ได้หลงระเริง เขารู้ดีว่าต่อให้มีเงิน แต่ในสายตาบางคน เขาก็เป็นแค่เด็กที่ไร้ทางสู้ ดังนั้นจึงยังต้องอดทนต่อไป

จนกว่าจะถึงวันที่เขาสามารถปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนได้อย่างสง่างาม และมอบความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้กับพวกที่คิดร้ายต่อเขา

ซื้อสินทรัพย์ต้องใช้เงิน จัดการตระกูลหลี่และตระกูลหานก็ต้องใช้เงิน สร้างสวรรค์ส่วนตัวก็ต้องใช้เงิน ปกป้องดูแลครอบครัวก็ต้องใช้เงิน

แต่ตอนนี้ เงินกลับเป็นทรัพยากรที่หามาได้ง่ายที่สุดสำหรับเขา

เพียงแต่เขายังต้องการสถานะบางอย่าง สถานะที่จะทำให้คนอื่นเกรงใจเขา ดังนั้นเถาเจี๋ยตอนนี้จึงสนใจมากกว่าว่าซ่งลวี่จะเตรียมเซอร์ไพรส์อะไรมาให้เขา

ทริปปักกิ่งต้องไปแน่ แต่ผลลัพธ์ยังไม่แน่นอน เขาไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทของซ่งลวี่คนนี้เป็นใคร แต่รับรองว่าบารมีไม่น้อยหน้าหานเว่ยอย่างแน่นอน

ใครๆ ก็บอกว่าความพยายามของคนคนเดียว จะไปสู้รากฐานธุรกิจที่สะสมมาสามรุ่นได้อย่างไร

สิ่งที่เถาเจี๋ยขาดตอนนี้ก็คือรากฐานและที่พึ่ง

ซึ่งคนรอบข้างตอนนี้ยังให้เขาไม่ได้

หนทางข้างหน้ามีให้เขาเลือกแค่สองทาง

ทางแรกคือ สร้างกำแพงสูง สะสมเสบียง แล้วค่อยประกาศศักดา หรือก็คือการค่อยเป็นค่อยไปเพื่อรอวันระเบิดพลัง

อีกทางคือหาช่องทางใหม่ แล้วพุ่งทะยานขึ้นฟ้าไปเลย

ก่อนจะถึงตอนนั้น สิ่งที่ทำได้ก็คือต้องรักษาความปลอดภัยของตัวเองให้ดี และนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงรีบหาทีมสี่คนของพี่หมามาตั้งแต่วันแรก

แม้ตอนนี้จะยังไม่ได้ใช้งานจริง แต่ทางจิตใจ มันช่วยสร้างเส้นแบ่งความปลอดภัยให้เขาแล้ว

คนที่ใช้งานได้จริงยังน้อยเกินไป!

เรื่องซื้อสินทรัพย์ไม่ต้องรีบ ให้ถงฮุ่ยค่อยๆ ทำไป

ส่วนด้านการลงทุนมีซ่งลวี่และทีมงานสำนักงานกฎหมายเทียนหยาของเธอคอยวางแผนให้อยู่แล้ว

หาเงินน่ะไม่ยากสำหรับเขา แต่จะให้ลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองนี่สิ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

งานวิจัยของศาสตราจารย์เฉินก็ต้องทำ ความสัมพันธ์กับสาวๆ อีกหลายคนก็ต้องประคับประคอง แค่นี้ก็แทบจะแยกตัวไม่ทันแล้ว…

แต่พอคิดถึงเรื่องที่ซ่งลวี่บอกว่าจะให้สถานะผู้จัดการกองทุนต่างประเทศกับเขา ก็พอจะใช้จุดนี้จ้างคนมาดูแลงานหาเงินให้ได้ ตัวเขาเองแค่ทำตามคำแนะนำของแบบจำลองคณิตศาสตร์แล้วออกคำสั่งก็พอ

แน่นอนว่าการจะให้ใครมาทำแม่นยำเท่าเขานั้นเป็นไปไม่ได้ แต่แค่คุมทิศทางใหญ่ๆ ได้ ต่อให้ต้องเสียประสิทธิภาพไปบ้าง ผลตอบแทนสุดท้ายก็น่าจะมหาศาลอยู่ดี

ใครใช้ให้ตอนนี้เขาสามารถยืดอกพูดได้อย่างเต็มปากว่า เขามี 'ทุน' อยู่ในมือแล้วนี่!