ตอนที่ 69 เรดาร์เครื่องนี้ถึงกับเรียกฝนเรียกลมได้เลยเรอะ!

เขาถามในใจทันที "ฟังก์ชันดัดแปลงหมายความว่ายังไง?"

[ฟังก์ชันดัดแปลง สามารถปรับเปลี่ยนโครงสร้างและระบบการทำงานของอุปกรณ์ที่กำหนดได้อย่างสิ้นเชิง]

[ทำให้อุปกรณ์ได้รับขีดความสามารถใหม่ทั้งหมด ซึ่งเหนือกว่าการเสริมคุณสมบัติทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด]

ดัดแปลงอย่างสิ้นเชิงงั้นเหรอ?

ขีดความสามารถใหม่ทั้งหมดเนี่ยนะ?

หัวใจของจางหย่วนกระตุกวูบ

แบบนี้ฟังดู... น่าสนใจไม่เบาแฮะ!

"เปิดใช้งาน! เปิดใช้งานเดี๋ยวนี้!" เขาตัดสินใจเลือกโดยไม่ลังเล

สิ้นเสียงลง

แผงหน้าต่างตรงหน้าก็รีเฟรชขึ้นมาใหม่ทันที

แบบพิมพ์เขียวใหม่เอี่ยมสองรายการที่เปล่งแสงระยิบระยับ เข้ามาแทนที่สามตัวเลือกแสนธรรมดาก่อนหน้านี้

[แบบพิมพ์เขียวที่หนึ่ง: เรดาร์ตรวจอากาศระดับโลก]

[คำอธิบาย: ปรับโครงสร้างโมดูลหลักภายในใหม่ทั้งหมด เพื่ออัปเกรดอุปกรณ์ให้กลายเป็นระบบตรวจวัดสภาพอากาศระดับโลก]

[สามารถตรวจการณ์และวิเคราะห์ข้อมูลสภาพอากาศทั่วโลกได้แบบเรียลไทม์]

[ราคาจำหน่าย: 8 แต้ม]

[แบบพิมพ์เขียวที่สอง: เรดาร์สร้างสภาพอากาศ]

[คำอธิบาย: ติดตั้งโมดูลฟังก์ชันหลักเพิ่มเติม มอบความสามารถในการแทรกแซงสภาพอากาศเฉพาะพื้นที่ให้กับอุปกรณ์]

[สามารถสร้างปรากฏการณ์สภาพอากาศได้หลากหลาย ทั้งแดดออก ฝนตก หิมะตก หรือหมอกลง ภายในขอบเขตที่กำหนด]

[ราคาจำหน่าย: 20 แต้ม]

ด้านล่างของแผงหน้าต่าง ยังมีหมายเหตุตัวอักษรขนาดเล็กอยู่อีกหนึ่งบรรทัด

[คำเตือน: หลังการดัดแปลง อุปกรณ์จะสามารถใช้งานได้ 5 ครั้งในเบื้องต้น การใช้งานครั้งต่อไปจำเป็นต้องใช้แต้มพลังงานในการชาร์จ]

จางหย่วนมองดูคำอธิบายของแบบพิมพ์เขียวทั้งสองนี้แล้ว ถึงกับสูดหายใจเข้าลึกอย่างลืมตัว

ให้ตายสิ!

นี่สิถึงจะเรียกว่าเทคโนโลยีล้ำยุคของจริง!

เมื่อเทียบกับสองตัวเลือกนี้แล้ว ไอ้การเสริมประสิทธิภาพสามอย่างเมื่อกี้นี้กลายเป็นระดับเด็กอมมือไปเลย เทียบชั้นไม่ได้แม้แต่ขี้เล็บ!

อย่างหนึ่งคือการพยากรณ์อากาศทั่วโลกแบบเรียลไทม์

อีกอย่างหนึ่งคือการควบคุมสภาพอากาศโดยมนุษย์

ความสามารถสองอย่างนี้ ไม่ว่าจะเอาอันไหนออกไป ก็เพียงพอที่จะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งโลกแล้ว!

หัวใจของจางหย่วนเริ่มเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

เขาบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง แล้วเริ่มวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียของตัวเลือกทั้งสอง

เรดาร์ตรวจอากาศระดับโลก ราคา 8 แต้ม

ทรงพลังมาก

หากมีมัน ก็เท่ากับเปิดมุมมองพระเจ้าระดับโลกขึ้นมา

ที่ไหนจะมีลมพัด ที่ไหนฝนจะตก ล้วนรู้กระจ่างแจ้งทั้งหมด

คุณค่าทางยุทธศาสตร์ในด้านการทหาร เกษตรกรรม หรือการเดินเรือนั้น ประเมินค่าไม่ได้เลยจริง ๆ

ทว่า...

โดยเนื้อแท้แล้ว ขีดความสามารถของมันก็ยังคงเป็นการตรวจการณ์

เป็นเพียงการตั้งรับ

แต่อีกตัวเลือกหนึ่ง เรดาร์สร้างสภาพอากาศ...

สายตาของจางหย่วนจับจ้องไปที่คำสี่คำนั้นตาไม่กะพริบ

"สร้างสภาพอากาศ"

นี่ไม่ใช่การเฝ้าสังเกตการณ์แบบตั้งรับอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือการแทรกแซงในเชิงรุก! คือการสร้างสรรค์!

ลองจินตนาการดูสิ

กองทัพสองฝ่ายกำลังตั้งแนวรบประจันหน้ากัน จู่ ๆ ฝ่ายเราก็เรียกหมอกหนาลงมาปกคลุม อำพรางการเคลื่อนกำลังพลของฝั่งตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หรือไม่ก็เรียกพายุฝนให้กระหน่ำไม่ขาดสายเหนือฐานทัพสำคัญของศัตรู

หรือกระทั่งเรียกพายุหิมะ ทำเอากองทัพอากาศของอีกฝ่ายกลายเป็นอัมพาตคาลานบินไปเลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงในแง่พลเรือน สั่งให้ฝนตกอย่างแม่นยำในพื้นที่แห้งแล้ง หรือสลายเมฆครึ้มในพื้นที่น้ำท่วมขัง...

นี่มันจะไปใช่เรดาร์อะไรกัน?

นี่มันการเรียกฝนเรียกลมฉบับยุคปัจจุบันชัด ๆ!

มูลค่าของมันไม่สามารถประเมินได้ด้วยเงินทองอีกต่อไปแล้ว!

เมื่อเทียบกับสิ่งนี้ "เรดาร์ตรวจอากาศระดับโลก" ก็หมดความน่าสนใจไปในพริบตา

ขณะเดียวกัน ระบบก็เด้ง "คำเตือนด้วยความหวังดี" ขึ้นมาอีกข้อความหนึ่ง

[เรดาร์สร้างสภาพอากาศ ราคาขายปลีกในท้องตลาดอ้างอิงอยู่ที่ 21,500,000 หยวน ค่าชาร์จเพื่อใช้งานต่อครั้งอยู่ที่ 2,500,000 หยวน]

จางหย่วนมองดูราคาประเมินนี้แล้ว มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ระบบนี่ช่างใส่ใจจริง ๆ ถึงขนาดเตรียมราคาเสนอขายเอาไว้ให้เสร็จสรรพ

คราวนี้ ในใจเขาก็มั่นใจเต็มร้อยแล้ว

เขาเก็บความตื่นเต้นเอาไว้ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วเปิดหาเบอร์โทรศัพท์ที่จำขึ้นใจจากสมุดรายชื่อ

เบอร์ส่วนตัวของท่านผู้การเกา เกาสื่อเหลียง แห่งเขตทหารฮั่นเจียง ที่อันหรานให้เขามา

...

ณ เขตทหารฮั่นเจียง ภายในห้องทำงานที่มีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดแห่งหนึ่ง

เกาสื่อเหลียงกำลังนั่งคุยอยู่กับชายชราผมขาวผู้สวมแว่นสายตายาวคนหนึ่ง

ชายชราผู้นี้ก็คือผู้เฒ่าจ้าวแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์การทหาร ซึ่งรับหน้าที่ติดตามโครงการซ่อมแซมเรดาร์ในครั้งนี้นั่นเอง

"เหล่าจ้าว นายคิดว่าไอ้หนุ่มที่ชื่อจางหย่วนคนนั้น ไว้ใจได้หรือเปล่า?"

เกาสื่อเหลียงยกถ้วยชาขึ้นมา เป่าไอร้อนเบา ๆ น้ำเสียงแฝงความไม่มั่นใจอยู่หลายส่วน

"พูดยาก"

ผู้เฒ่าจ้าวดันแว่นตาขึ้น สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง

"ยัยหนูอันหรานยกยอเขาซะวิเศษเลอเลิศ"

"ให้เขาไปซ่อมเรดาร์รุ่นสี่ ในใจฉันเนี่ย... ยังหวั่น ๆ อยู่ตลอดเลยนะ"

เกาสื่อเหลียงพยักหน้าเห็นพ้อง

เขาก็กังวลแบบเดียวกัน

"ฉันให้อันหรานส่งเบอร์ติดต่อฉันให้เขาไปแล้ว ตามหลักถ้าเขาเจอปัญหาที่แก้ไม่ตก"

"ก็น่าจะติดต่อพวกเรามาเองสิ แต่นี่เกือบจะครบวันแล้ว ยังเงียบกริบไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย"

เกาสื่อเหลียงขมวดคิ้วมุ่น

"คงไม่ใช่ว่า... ถอดแกะไอ้ของล้ำค่าราคากว่าสิบล้านของเราพังไปแล้วหรอกนะ?"

สิ้นเสียงยังไม่ทันขาดคำ

โทรศัพท์สายส่วนตัวบนโต๊ะของเขาก็ดังขึ้นมาทันที

เกาสื่อเหลียงเหลือบมองเบอร์ที่โทรเข้ามา

เป็นเบอร์ท้องถิ่นที่ไม่คุ้นตา

เขาเลิกคิ้วขึ้น กดปุ่มรับสายพร้อมกับเปิดลำโพงไปด้วย

"ฮัลโหล ใครน่ะ?"

ปลายสายมีเสียงทุ้มนิ่งของคนหนุ่มแว่วมา

"ท่านผู้การเกาใช่ไหมครับ? ผมจางหย่วนนะ"

เกาสื่อเหลียงกับผู้เฒ่าจ้าวสบตากัน ทั้งคู่ต่างเห็นความประหลาดใจในแววตาของอีกฝ่าย

พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา!

เกาสื่อเหลียงกระแอมเบา ๆ ปรับเสียงทุ้มถามว่า "สหายเสี่ยวจางเหรอ? ติดต่อมาเร็วขนาดนี้ อุปกรณ์มีปัญหาอะไรงั้นรึ?"

ปฏิกิริยาแรกของเขาคือคิดว่าการซ่อมคงเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นแล้ว

ทว่า คำตอบจากปลายสายกลับทำให้ทั้งห้องทำงานตกอยู่ในความเงียบงันทันตา

"เปล่าครับ ท่านผู้การ"

น้ำเสียงของจางหย่วนเจือรอยยิ้ม

"อุปกรณ์ซ่อมเสร็จแล้วครับ"

"ไม่เพียงแต่ซ่อมเสร็จ ผมยังพบว่าอุปกรณ์เครื่องนี้มีศักยภาพในการอัปเกรดอยู่อีกมาก"

"ผมมีแผนการดัดแปลงอยู่แผนหนึ่ง ไม่ทราบว่าท่านผู้การ... สนใจไหมครับ?"

เกาสื่อเหลียงกับผู้เฒ่าจ้าวมองหน้ากันตาค้าง

เครื่องโทรศัพท์เปิดลำโพงในตอนนี้หนักอึ้งราวกับพันชั่ง

ซ่อมเสร็จแล้วเนี่ยนะ?

แถม... แถมยังมีแผนดัดแปลงบ้าบออะไรนี่อีกเรอะ?

เกาสื่อเหลียงรู้สึกเหมือนสมองของตัวเองค้างไปชั่วขณะ

เจ้าหนุ่มนี่พล่ามเรื่องเพ้อเจ้ออะไรอยู่?

นั่นมันเรดาร์ตรวจอากาศระดับโลก รุ่นที่สี่เชียวนะ!

กระดูกชิ้นโตที่ทีมผู้เชี่ยวชาญของสถาบันวิทยาศาสตร์การทหารวิจัยกันเกือบครึ่งปียังแทะไม่เข้า

แกเป็นแค่ไอ้หนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ เอาไปไม่ทันข้ามวัน ซ่อมเสร็จแล้วเนี่ยนะ?

ล้อกันเล่นระดับโลกหรือไง!

เกาสื่อเหลียงสูดหายใจเข้าลึก สะกดความตกใจในอกไว้ พยายามเค้นเสียงให้ราบเรียบที่สุด

"สหายเสี่ยวจาง เธอ... เธอมั่นใจนะว่าไม่ได้พูดเล่น?"

"นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาล้อเล่นได้นะ"

ปลายสาย จางหย่วนยังคงมีน้ำเสียงผ่อนคลายสบาย ๆ

"ท่านผู้การ เรื่องแบบนี้ผมจะล้อเล่นได้ยังไงล่ะครับ?"

"โมดูลขับเคลื่อนหลักของอุปกรณ์มันไหม้ ผมซ่อมให้เรียบร้อยแล้ว แล้วก็ถือโอกาสปรับปรุงวงจรพลังงานให้มีประสิทธิภาพขึ้นด้วย"

"ตอนนี้เปิดเครื่องทำงานได้ตามปกติแล้วครับ"

"ส่วนเรื่องแผนการดัดแปลง..."

จางหย่วนเว้นจังหวะ จงใจทิ้งช่วงให้ลุ้น

"ผมพบว่าโครงสร้างพื้นฐานของอุปกรณ์เครื่องนี้ยอดเยี่ยมมาก ยังมีศักยภาพให้ดึงออกมาใช้อีกมหาศาล"

"ถ้าไว้ใจผม ผมมั่นใจว่าจะเปลี่ยนมันจากแค่ 'เรดาร์ตรวจอากาศ' ธรรมดา ๆ เครื่องหนึ่ง"

"ให้อัปเกรดกลายเป็น 'เรดาร์สร้างสภาพอากาศ' ได้ครับ"

"เรดาร์... สร้างสภาพอากาศเนี่ยนะ?"

เกาสื่อเหลียงทวนคำศัพท์แปลกหูนี้ซ้ำอีกครั้ง

เขาหันไปมองผู้เฒ่าจ้าวโดยสัญชาตญาณ

เห็นเพียงเสาหลักแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์การทหารท่านนี้กำลังยืนอึ้งตาค้าง มือประคองแว่นสายตายาว อ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น

"หมายความว่ายังไง?"

เกาสื่อเหลียงซักต่อทันควัน

"ก็ตรงตามความหมายของคำเลยครับ"

จางหย่วนอธิบาย

"พอการดัดแปลงเสร็จสมบูรณ์ อุปกรณ์เครื่องนี้จะไม่ใช่แค่คอยเฝ้าตรวจสภาพอากาศแบบตั้งรับอีกต่อไป"

"แต่จะสามารถเข้าไปแทรกแซง หรือกระทั่งสร้างสภาพอากาศขึ้นมาได้อย่างแม่นยำ ในวงจำกัด และเป็นฝ่ายรุกได้เลยครับ"