บทที่ 156 เป่ยเต่า ท่าทีโอหังถึงขีดสุด

สี่โมงเย็น กองทัพคนนับสิบกว่าชีวิตก็รวมพลกันเสร็จสรรพ

ทุกคนต่างพร้อมลุย ในมือถือถังพลาสติก ด้านในถังยังมีกระสอบป่านพับไว้อีกสองใบ

หลังจากมีประสบการณ์จากคราวที่แล้ว พวกเขาก็รู้แล้วว่าแค่หิ้วถังสองใบมาน่ะไม่พอใส่หรอก

ใบหน้าของแต่ละคนเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มเบิกบาน

ยามที่สายตาทุกคู่เหลือบไปมองเจียงชวนกับเหอจิ่นซิ่ว ก็พากันอมยิ้มอย่างพร้อมเพรียงโดยไม่ได้นัดหมาย แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยปากแซวให้มากความ