ตอนที่ 331
บทที่ 331 พายุโหมฟ้ามืดมิด
minibunny · 6,475 ตัวอักษร
— เปรี้ยง!
เสียงฟ้าผ่าฟาดเปรี้ยงลงมากลางความว่างเปล่าอีกระลอก ท้องฟ้าพลันมืดทะมึน ราวกับกดต่ำลงมาอยู่เหนือศีรษะในชั่วพริบตา
สองขันทีน้อยตกใจจนตัวสั่น รีบยกมืออุดปาก เศษขนมร่วงกราวเต็มพื้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น