บทที่ 81 ผยองคับฟ้า

“…เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้ครับ” หมอเซี่ยเล่าอยู่นานกว่าจะจบ

“จริงๆ แล้วพวกเราเองก็มีความเห็นไม่ตรงกันครับ…ผมหมายถึงกลุ่มแรกเริ่ม 54 คนของเราน่ะ บางคนเห็นว่าควรขอความช่วยเหลือจากทางการ บางคนก็ค้านหัวชนฝา…สารพัดเหตุผลเลยครับ!”

คนที่ผ่านโลกมาเกินครึ่งชีวิตย่อมฉลาดรู้ทันคน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลพยักหน้า “ฉันเข้าใจ ความกังวลของพวกเขาก็มีรอบด้านนั่นแหละ”

เงียบไปครู่หนึ่ง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ในบ้านของหมอเซี่ย แสงแดดสดใส เด็กๆ สองสามคนกำลังวิ่งเล่นถือลูกโป่งอยู่ด้านล่าง

มองจากมุมนี้ ยังเห็นรถยนต์สีดำคันหนึ่งจอดอยู่ข้างล่าง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลรู้ดีว่าผู้รับผิดชอบนั่งอยู่ในนั้น กำลังรอคอยข่าวจากเขาอย่างใจจดใจจ่อ…เรื่องนี้สำคัญเกินไป ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าเทคโนโลยีและเจตจำนงเบื้องหลังบริษัททัวร์คืออะไร จึงไม่มีใครกล้าผลีผลามทำอะไรลงไป

“เอาเถอะ เราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลกล่าว “ฉันแค่อยากถามคุณว่า ถ้าโรงพยาบาลที่สี่ของเราจัดทัวร์ทางการแพทย์ดู คุณว่าพอไหวไหม! เสี่ยวเซี่ยเขาจะยอมหรือเปล่า!”

“เดี๋ยวผมถามให้ครับ จะลองถามดู”

เนื่องจากเซี่ยเหวินเจียออกจากกลุ่มไปชั่วคราว การติดต่อเขาจึงต้องผ่านหลิวเจี้ยนจวิน หมอเซี่ยโทรศัพท์ไปไหว้วาน ไม่นานก็ได้รับข้อความตอบกลับจากเซี่ยเหวินเจีย

【ได้ครับ ให้ลุงเซี่ยตั้งกลุ่มใหม่ขึ้นมา มีคำว่า 'ท่องเที่ยว' อยู่ด้วย เดี๋ยวเย็นๆ ผมจะขอเข้ากลุ่ม】

…

วันที่ 24 พฤศจิกายน หมอเซี่ยสร้างกลุ่มวีแชตขึ้นมาสองกลุ่ม กลุ่มแรกชื่อว่า 《กลุ่มท่องเที่ยวโรงพยาบาลที่สี่》

หลังจากสร้างเสร็จ เหล่าแพทย์หลายร้อยคนของโรงพยาบาลที่สี่ก็ทยอยกดเข้าร่วม

เมื่อเซี่ยเหวินเจียปรากฏตัวในกลุ่ม เขากล่าวทักทาย แล้วส่งข้อความรับสมัครทัวร์สำหรับโรงพยาบาลที่สี่โดยเฉพาะ

【?(^_-)：ทัวร์วันเดียว ทัวร์ทางการแพทย์วันเดียวเที่ยว วันที่ 26 พฤศจิกายน

ค่าใช้จ่าย 0 หยวน (ค่าตั๋ว+ค่ารถ+ค่าประกันภัย โครงการการกุศล บริษัททัวร์ย้อนยุคเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด)

?? ทัวร์ทางการแพทย์วันเดียวเที่ยวครั้งที่ 1

?? ชมการแสดง "หุ่นหนังลา" ที่กำลังโด่งดังไปทั่วโลกออนไลน์

?? เช็กอินลานหิมะและน้ำแข็ง เล่นเครื่องเล่นไร้เครื่องยนต์หลากชนิด (ชำระค่าใช้จ่ายเอง)

…】

กลุ่มที่สองที่หมอเซี่ยสร้างคือกลุ่มแจกอั่งเปา เรื่องแจกโจ๊กถกเถียงกันไปมาก็ไม่ได้ข้อสรุปเสียที

หลังจากหารือกันแล้ว ทุกคนตกลงกันว่าจะใช้ดวงตัดสิน หมอเซี่ยจะแจกอั่งเปา ใครคว้าตำแหน่งมือขึ้นดวงเฮงได้ สิทธิ์ในการแจกโจ๊กครั้งนี้ก็ตกเป็นของคนนั้น

คนที่เข้ามาในกลุ่มนี้มี 78 คน (เพราะบางคนไม่อยากแย่งสิทธิ์นี้) ล้วนเป็นนักท่องเที่ยวที่เคยร่วมทัวร์ "วันเดียวเที่ยวค่ายชิงเฟิง" มาก่อน ทั้งสมาชิกบางส่วนจากกลุ่มทัวร์ 1, เฉินเสี่ยวเซวียน, เสี่ยวหลี่, เหล่าจาง, สามทายาทเศรษฐี และคนอื่นๆ ต่างก็เข้ามา

ในที่สุด สิทธิ์นี้ก็ตกเป็นของป้ายวี่ผู้โชคดี

สามพี่น้องหลังปรึกษาหารือและเตรียมการอย่างเร่งรีบ มื้อที่แจกในวันถัดมาจึงเป็นบะหมี่คลุกซอสเต้าเจี้ยว แน่นอนว่าค่ายชิงเฟิงยังไม่มีเนื้อสัตว์ แต่พบว่าร้านธัญพืชลวี่หยวนสั่งซื้อไข่ไก่ได้ ซอสราดบะหมี่จึงเป็นซอสเต้าเจี้ยวผัดไข่

ชมการแสดง แจกอาหาร เดินเที่ยวตลาดนัดใหญ่ค่ายชิงเฟิง แวะไปดูลานหิมะและน้ำแข็ง เซี่ยเหวินเจียยังพานักท่องเที่ยวบางส่วนไปเยี่ยมชมค่ายเฟยอิงอีกครั้ง โปรแกรมท่องเที่ยวของค่ายชิงเฟิงเริ่มมีหลากหลายขึ้นเรื่อยๆ

นักท่องเที่ยวยังได้เห็นอุปกรณ์ใหม่ของลูกสมุนค่ายชิงเฟิง…นั่นคือชุดเกราะหม้อนึ่ง นักท่องเที่ยวทุกคนต่างหัวเราะกันจนท้องคัดท้องแข็ง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทัวร์วันที่ 25 พฤศจิกายนก็จบลงเหมือนเช่นเคย จึงไม่ขอเล่าซ้ำ…

อ้อ ยังมีอีกเรื่องที่เกือบลืมไป เช้ามืดของวันที่ 25 พฤศจิกายน ศูนย์ข้อมูลตรวจพบว่า "จูสือเม่า" ขึ้นรถบัสทัวร์ไปด้วย

-------------------------------------

ปีที่เจ็ดแห่งรัชศกฉงเจิน เดือนสิบ วันที่ยี่สิบเจ็ด ตะวันอัสดงแดงฉานดั่งโลหิต

บนเส้นทางภูเขาใกล้ค่ายชิงเฟิง หัวหน้าโจรหลิวเฮยชีพบกับหัวหน้าโจรอีกสองคน คือหวังเหล่าหู่และซุนหลู่หลิน

หวังเหล่าหู่รูปร่างกำยำล่ำสัน เวลายืนชอบค่อมตัวลงเล็กน้อย ส่วนซุนหลู่หลินคางแหลม ดวงตาเรียวยาวมักจะหยีเป็นเส้นขีด

ตอนที่หลิวเฮยชีเห็นทั้งสองคน พวกเขากำลังยืนเหม่อลอยอยู่บนเนินเขา

หลิวเฮยชีบุ้ยปากร้องทัก “เฮ้ย! ทำอะไรกันอยู่น่ะพวกเจ้า”

หวังเหล่าหู่หันกลับมาโดยไม่พูดจา แต่กลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ ซุนหลู่หลินกวักมือเรียก “เจ้า…มานี่เร็ว!”

“พวกเจ้า เห็นอะไรเข้าล่ะ ถึงได้ขวัญหนีดีฝ่อกันขนาดนี้” หลิวเฮยชีปีนขึ้นเนินเขาไป แล้วเขาก็ตะลึงงันไปทันที

ชาวบ้านรอบค่ายชิงเฟิงมีอยู่เนืองแน่น เรื่องนี้หลิวเฮยชีได้ยินมาก่อนแล้ว จึงไม่แปลกใจเท่าไร ทว่าตรงทางเข้าหมู่บ้านกลับมีแสงสีเงินวาววับ ลูกสมุนยืนเรียงแถวสองแถวอย่างเป็นระเบียบในชุดเกราะเต็มยศ

“…กองกำลังส่วนตัว? ใส่ชุดเกราะเต็มตัวกันทุกคนด้วยรึ? ค่ายชิงเฟิงมีทหารส่วนตัวถึงสิบคนเชียวหรือ?”

“หา??” หวังเหล่าหู่ส่ายหัวรัวๆ “สิบคนอะไรกัน ในค่ายชิงเฟิงยังมีอีกอย่างน้อยยี่สิบคน…”

ซุนหลู่หลินที่อยู่ข้างๆ ก็กลืนน้ำลายอีกเอื๊อก “เมื่อครู่เพิ่งเดินผ่านไปอีกตั้งหลายคน เจ้าไม่เจอหรือไร?”

ถ้าอย่างนั้นค่ายชิงเฟิงก็มีกองกำลังส่วนตัวอย่างน้อยสี่สิบห้าสิบคนเลยสิ?

กองกำลังชั้นยอดในกองทัพต้าหมิงเรียกว่าทหารส่วนตัวของแม่ทัพ เป็นคนคุ้มกันส่วนตัวที่เหล่าขุนศึกคัดสรรและเคี่ยวกรำมาอย่างดี ทหารที่มีกำลังรบจริงในต้าหมิงก็มีแค่คนพวกนี้เท่านั้น

ทว่าเห็นได้ชัดว่า แม้แต่ยอดทหารส่วนตัวของต้าหมิงก็ไม่มีทางได้สวมชุดเกราะเต็มตัวที่เลิศหรูขนาดนี้เหมือนค่ายชิงเฟิงแน่

หวังเหล่าหู่ยังคงส่ายหน้า “มารดามันเถอะ นี่มันเพิ่งเริ่มต้น!”

ซุนหลู่หลินสบถตาม “มารดามันเถอะ เจ้ามาช้าไปจึงไม่ได้เห็น! มีรถเหล็กยักษ์คันใหญ่เท่าประตูเมืองสี่คันเพิ่งวิ่งผ่านไป ฟ้าดินเป็นพยาน ดวงตานั่นโตเท่าอ่างล้างหน้า ล้อรถก็สีเทาอมเขียว มหึมาจนแทบบดบังฟ้าดิน เมื่อครู่ทางบนเขานี่ถูกรถเหล็กยึดไปจนหมด…”

หวังเหล่าหู่ยังมีท่าทางหวาดผวา “บนรถเหล็กคันใหญ่นั่นมีคนนั่งอยู่เต็ม วิ่งทีเสียงดังสนั่นหวั่นไหว…ให้ตายสิ…”

ซุนหลู่หลินกล่าว “ที่มีข่าวลือว่าท่านหัวหน้าเซี่ยมีอิทธิฤทธิ์ดั่งเซียน ตอนแรกข้ายังไม่เชื่อ…”

ขึ้นชื่อว่าโจรภูเขา ย่อมไม่มีใครไม่คุยโวโอ้อวด เพียงแต่ท่านหัวหน้าเซี่ยโม้สะบัดไว้ใหญ่โตที่สุด ทั้งเสบียงนับไม่ถ้วน อิทธิฤทธิ์เทียมฟ้า ทั้งยังเป็นเซียนจุติมาเกิด สารพัดจะอ้าง…

ก่อนจะมา หัวหน้าโจรทั้งสามไม่คิดจะเชื่อแม้แต่น้อย ทว่าตอนนี้ยังไม่ทันย่างกรายเข้าค่ายชิงเฟิงก็โดนตบหน้าฉาดใหญ่ ทั้งสามคนจึงหงิมลงไปถนัดตา

พวกเขายังไม่รีบร้อนเข้าไป คิดจะรอดูลาดเลาอีกสักพัก

ไม่นานนัก ก็บังเอิญเห็นไป๋ไคซิน

กุนซือไป๋เดินนำหน้าขบวนคน ด้านหลังตามด้วยเกวียนลากไม้สิบคัน บรรทุกแป้งสาลีมาเต็มคันรถ…แน่นอนว่าหัวหน้าโจรทั้งสามไม่เคยเห็นกระสอบแป้งขาวสะอาดเช่นนี้มาก่อน แต่ก็พอดูออกว่าบนเกวียนไม้ล้วนเป็นเสบียงอาหาร

รอบขบวนรถขนเสบียงยังมีลูกสมุนติดอาวุธเต็มยศอีกสิบคน ในมือถืออาวุธ ทั่วทั้งร่างเปล่งประกายสีเงินวาววับ วางท่าข่มขวัญ

“ทำอะไรกัน! ขบวนเสบียงค่ายชิงเฟิงสัญจร ใครไม่เกี่ยวข้องรีบไสหัวไป!”

เหล่าผู้ติดตามของหัวหน้าโจรที่เคยทำกร่างใส่พวกมือปราบ แต่พอได้เห็น "ทหารส่วนตัว" ของค่ายชิงเฟิงเข้า ต่างก็ใจฝ่อลงทันตา รีบจูงม้าหลีกทางให้อย่างรวดเร็ว