บทที่ 99

ในมุมที่พ่อของหลีเฉิงเจ๋อมองไม่เห็น แผนการเกลี้ยกล่อมคุณนายหลีก็คืบหน้าไปเกินครึ่งแล้ว

หลีรุ่ยหลินยังคงถูกปิดบังเรื่องนี้ไว้ เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าพี่ชายเปิดตัวกับที่บ้านไปเรียบร้อย ยาช่วยชีวิตฉุกเฉินที่ซ่อนไว้ในลิ้นชักจึงคงไม่มีโอกาสได้ใช้

เพียงแต่ช่วงนี้ไม่รู้พ่อเป็นอะไรไป อาจเพราะเริ่มมีอายุมากขึ้นถึงได้ยิ่งขี้บ่น นอกจากจะคอยเป็นห่วงเรื่องการเรียนของเขาอยู่บ่อยๆ แล้ว ยังคอยถามอ้อมๆ แอ้มๆ ว่าแอบมีแฟนหรือเปล่า พลางบอกว่าเรื่องมีความรักน่ะเป็นเรื่องปกติ ก็ถึงวัยที่เริ่มแตกเนื้อหนุ่ม (?) แล้วนี่นา แต่ทางที่ดีควรรอให้สอบเกาเข่าเสร็จก่อนค่อยพัฒนาความสัมพันธ์กับเด็กสาวคนนั้นให้ลึกซึ้งขึ้น

แทบจะเอ่ยปากเตือนไม่ให้ทำใครท้องอยู่รอมร่อ

หลีรุ่ยหลิน “…”

เขายุ่งจะตายอยู่แล้ว ใครจะมีเวลาไปมีความรักกัน!

ตอนนี้หลีรุ่ยหลินอยากให้พรุ่งนี้เป็นวันสอบเกาเข่าเสียเดี๋ยวนี้เลย จะได้ผ่านพ้นช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปให้พ้นๆ

รีบตายจะได้รีบไปเกิดใหม่

พอถึงวันสุดสัปดาห์ ลู่อวี้เซวียนชวนหลีเฉิงเจ๋อออกไปดื่มเหล้าอีกครั้ง แต่หลีเฉิงเจ๋อปฏิเสธ ตอนนี้เขายังมีอาการไอนิดหน่อย เลยถูกเย่หานสั่งห้ามแตะแอลกอฮอล์

ลู่อวี้เซวียน “…”

ไม่ใช่แล้วมั้งเพื่อน ตอนนี้ชักจะยอมตามใจแฟนเกินไปแล้วนะ โดนแฟนหนุ่มคุมเข้มขนาดนี้ แม้แต่เหล้ายังไม่ได้ดื่มตามใจชอบเลย

ลู่อวี้เซวียนหัวเราะเยาะเขาด้วยความสะใจอย่างจริงใจ

หลีเฉิงเจ๋อแค่นหัวเราะในลำคอ “คนโสดอย่างนายจะไปเข้าใจอะไร”

พวกผู้หญิงที่เคยคบกับลู่อวี้เซวียน ล้วนวิ่งเข้าหาเงินของเขาทั้งนั้น หมอนั่นจะไปเข้าใจความสุขของเขาได้อย่างไร!

ถ้าเย่หานไม่ใส่ใจเขา คงไม่มาเสียเวลาสนใจว่าเขาจะเป็นหรือตายหรอก ก็เพราะเป็นห่วงสุขภาพของเขาต่างหาก ถึงได้คอยจัดการเรื่องจุกจิกพวกนี้

ลู่อวี้เซวียน “…”

สัญญาณตัดไปพร้อมเสียงวางสายดังปัง!

เย่หานที่อยู่ข้างๆ ได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนก็อดเห็นใจลู่อวี้เซวียนไม่ได้

มิตรภาพลูกผู้ชายนี่ช่างเปราะบางจริงๆ เวลาเกิดเรื่องขึ้นมาหลีเฉิงเจ๋อก็พร้อมยื่นมือเข้าช่วยอย่างเต็มที่ แต่เวลาประชดประชันก็ไม่เคยละเว้น ทั้งสองคนต่อปากต่อคำกันอย่างสนุกสนาน และส่วนใหญ่ลู่อวี้เซวียนก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้

คุณลู่อึดถึกทนจริงๆ เย่หานลองถามใจตัวเองดู ถ้าเป็นเขา ใจคงถูกหลีเฉิงเจ๋อแทงจนพรุนไปหมดแล้ว แต่ลู่อวี้เซวียนกลับไม่เป็นไร เป็นคนใจกว้าง ทั้งที่รู้ว่าฝีปากสู้ความร้ายกาจของหลีเฉิงเจ๋อไม่ได้ แต่ก็ยังชอบเปิดฉากล้อเลียนก่อนทุกครั้ง แล้วก็โดนตอกกลับมาตลอด

จะมองว่านี่เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงมิตรภาพอันเหนียวแน่นของทั้งสองคนอีกมุมหนึ่งก็ได้

ตั้งแต่เย่หานย้ายมาอยู่ด้วยกันที่อะพาร์ตเมนต์ หลีเฉิงเจ๋อก็ไปงานเลี้ยงสังสรรค์มื้อค่ำในวันทำงานน้อยลง ใช้ชีวิตอย่างเบิกบานใจเป็นที่สุด แม้เย่หานจะไม่ยอมให้มีกิจกรรมออกกำลังกายยามค่ำคืนทุกวัน แต่การได้ตระกองกอดคนนุ่มนิ่มไว้ในอ้อมอก เขาก็ยังพอตอดนิดตอดหน่อยหาความหวานได้อยู่เสมอ

ทีมผู้ช่วยก็สังเกตเห็นเหมือนกันว่า หลังจากประธานหลีหายป่วยกลับมาทำงาน ดูเหมือนเขาจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ แม้จะทำงานผิดพลาดเล็กน้อย ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โต หลีเฉิงเจ๋อก็จะไม่ถือสา แค่บอกให้พวกเธอรอบคอบขึ้นเท่านั้น

ผู้ช่วยโจวเผลอสั่งอาหารผิด ไปสั่งใบจื่อซูที่หลีเฉิงเจ๋อเกลียดมากให้เขา เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่บอกให้คราวหน้าคอยระวัง

ผู้ช่วยโจวยังเคยคุยกับผู้ช่วยหลินอยู่เลยว่า บางทีประธานหลีอาจจะเริ่มเปลี่ยนมาใช้แนวทางอ่อนโยนแทนแนวทางเย็นชาเคร่งขรึมเหมือนเมื่อก่อนแล้วก็ได้

ผู้ช่วยพิเศษเสิ่นได้ยินเข้าก็เหลือบมองเย่หาน ตั้งแต่เข้าสู่ฤดูหนาว เขากลัดกระดุมคอเสื้อจนชิดสนิท ไม่เคยปลดออกเลย ไม่รู้ว่าใต้เสื้อผ้านั้นซ่อนความลับอะไรไว้กันแน่

เธอยิ้มตาหยีพลางเอ่ย “บางทีอาจเป็นเพราะฤดูใบไม้ผลิของประธานหลีมาถึงแล้วก็ได้นะคะ”

“ไม่น่าใช่มั้งคะ” ผู้ช่วยโจวคิดตาม “อย่างประธานหลีที่บ้างานขนาดนั้น ฉันยังนึกภาพเขาตอนมีความรักไม่ออกเลย ทุกวันนี้ฉันยังเห็นเขาหอบงานกลับไปทำที่บ้านอยู่เลยค่ะ”

ขยันจนเกินพอดีไปแล้วจริงๆ

ผู้ช่วยพิเศษเสิ่นมองทะลุปรุโปร่งแต่ไม่พูดออกมา ได้แต่ยิ้มเงียบๆ

ท่านประธานหน้าตายกับผู้ช่วยหน้าตาน่ารักอะไรทำนองนี้น่ะ มันชวนให้จิ้นฟินเกินไปแล้ว

ผู้ช่วยพิเศษเสิ่นเป็นคนแรกๆ ที่สังเกตเห็นว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนไม่ธรรมดา เธอไม่ได้รู้สึกว่ามันไม่ดี ตรงกันข้าม เธอรู้สึกขอบคุณเย่หานมากที่ทำให้ต้นไม้เหล็กอย่างประธานหลีออกดอกเบ่งบานได้

ถึงแม้เมื่อก่อนประธานหลีจะปฏิบัติต่อลูกน้องดีเช่นกัน แต่ประธานหลีคนก่อนหน้านี้สีหน้าเย็นชามาก แถมยังบ้างาน ตั้งแต่ผู้ช่วยพิเศษเสิ่นเข้ามาทำงานที่หลีซื่อ สัปดาห์หนึ่งมีมากกว่าสามวันที่ต้องอยู่ทำโอที ถึงแม้เธอจะรักเงิน แต่บางครั้งก็อยากมีเวลาพักหายใจบ้างเหมือนกัน

ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ความรักของประธานหลีราบรื่นไปด้วยดี เริ่มมีความคิดเรื่องเลิกงานตรงเวลาผุดขึ้นมาในหัว แม้ประสิทธิภาพการทำงานจะไม่เปลี่ยนไป ยังคงสูงลิ่วเหมือนเดิม แต่พวกเธอได้เลิกงานเร็วขึ้น

แค่เห็นแก่ข้อนี้ เธอก็ขออวยพรให้ทั้งสองคนครองรักกันไปนานๆ จากใจจริง

ช่วงนี้งานของเย่หานลดลงไปบ้าง ผู้ช่วยจางที่ลาคลอดกลับมาทำงานแล้ว เธอรับงานส่วนใหญ่ที่เย่หานเคยดูแลกลับไป ปัจจุบันเย่หานดูแลเรื่องการส่งต่อเอกสารและตรวจตอบอีเมลของบริษัทในเครือเป็นหลัก

บริษัทในเครือของหลีซื่อมีมากมาย ครอบคลุมหลากหลายด้าน เย่หานเคยสัมผัสงานพวกนี้มาก่อนแล้ว พอเปลี่ยนหน้าที่จึงไม่รู้สึกว่ายากลำบากอะไร

หลังจากผ่านการฝึกอบรม ตอนนี้เย่หานใช้งานคอมพิวเตอร์ได้อย่างคล่องแคล่วมาก เคาะแป้นพิมพ์ได้อย่างรวดเร็ว ผู้ช่วยจางเห็นเข้าก็ยังเอ่ยชมว่าเขาพัฒนาได้เร็วเหลือเกิน ผ่านไปไม่ถึงสี่เดือน ไม่ว่าจะเป็นท่วงท่าสง่างามหรือความรอบคอบในการทำงาน เย่หานก็เทียบชั้นกับพวกเจนสนามลายครามได้แล้ว

เย่หาน “…”

คำเปรียบเปรยนี้ ฟังดูไม่ค่อยจะรื่นหูสักเท่าไร

ชีวิตที่อยู่ร่วมกันก็คล้ายกับเมื่อก่อน ต่างกันตรงที่ทุกเช้าเย่หานกับหลีเฉิงเจ๋อต้องแยกกันเข้าบริษัท โดยให้คนขับรถจอดห่างจากตึกหลีซื่อประมาณหนึ่งร้อยเมตร แล้วเขาค่อยเดินต่อเข้าไป

ช่วยไม่ได้ พนักงานของหลีซื่อมีเยอะเกินไป เผลอนิดเดียวก็อาจจะเจอกันได้ ตอนพักเที่ยงยังพอทำเนา เพราะคนไม่ค่อยลงไปที่ลานจอดรถใต้ดินบ่อยๆ แต่ช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเข้างานไม่เหมือนกัน ถ้ามีใครเห็นเขาลงมาจากรถของท่านประธาน ไม่รู้ว่าจะถูกเอาไปลือกันจนกลายเป็นเรื่องแบบไหน

เย่หานไม่อาจรับประกันได้ว่าจะหลบสายตาทุกคนพ้น ทำแบบนี้ในตอนนี้ อย่างน้อยก็ช่วยลดโอกาสที่จะถูกพบเห็นลงได้

หลีเฉิงเจ๋อ “…”

เมื่อไรตาแก่นั่นจะยอมรับเรื่องของพวกเขาสักทีนะ มีความรักแท้ๆ แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนกำลังลักลอบเป็นชู้กันอย่างไรชอบกล

ดูท่าคงต้องให้หลีถงอวี้เร่งกระบวนการต้มน้ำอุ่นละลายใจคุณนายหลีให้เร็วขึ้นเสียแล้ว

เดือนพฤศจิกายนผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ

พอถึงช่วงสิ้นปี หลีซื่อจะวุ่นวายผิดปกติ

การประชุมระดับผู้บริหารมีติดๆ กันไม่หยุด เย่หานแค่พิมพ์เอกสารการประชุมอย่างเดียวก็ใช้กระดาษเอสี่ไปถึงสองลังแล้ว

ความถี่ในการเทียวไปเทียวมาที่สำนักงานใหญ่ของหลีถงอวี้ก็เพิ่มขึ้นด้วย

เธอเป็นคนที่ยุ่งที่สุดอย่างแท้จริง ไม่เพียงแต่ต้องดูแลบริษัทเท่านั้น แต่ยังต้องกลับบ้านไปคอยตามล้างตามเช็ดให้พี่ชายอีก โชคดีที่ตอนนี้คุณนายหลียอมรับการเลือกของลูกชายคนโตได้แล้ว เหตุผลหลักคือเธอเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ เพื่อไม่ให้เกิดช่องว่างหมางเมินกับหลีเฉิงเจ๋อ ตอนนี้เธอจึงอยู่ในสภาพปล่อยเลยตามเลย

อย่างไรเสียหลีเฉิงเจ๋อก็มีเงิน ถึงจะอยู่คนเดียวก็อยู่ได้อย่างสุขสบาย อีกอย่าง เขากว่าจะมีคนรักกับเขาสักที ถ้าพวกเขายังคงไม่เห็นด้วยและดึงดันขัดแย้งกับลูกชาย นั่นไม่เท่ากับผลักไสหลีเฉิงเจ๋อออกไปหรือไง

ช่างเถอะๆ ลูกหลานมีวาสนาของลูกหลานเอง ปล่อยเขาไปเถอะ

วันที่คุณนายหลียอมเปิดใจ หลีเฉิงเจ๋อก็รักษาคำพูด สั่งจองรถซูเปอร์คาร์ที่หลีถงอวี้หมายตาไว้ให้ทันที แถมยังบอกให้เธอหาเวลาว่างบินไปดูที่ฝรั่งเศสว่ามีไร่ไวน์หรือคฤหาสน์ที่ถูกใจบ้างไหม ถ้าถูกใจก็รูดบัตรของเขาได้เลย

หลีถงอวี้ดีใจจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา รีบบอกว่าจะยอมทุ่มเทแรงกายแรงใจทำงานรับใช้พี่ชายจนตัวตาย

พอได้รับผลประโยชน์ เธอก็อารมณ์ดี ยิ้มร่าได้ทุกวัน แม้แต่การทำโอทีก็ยังได้กลิ่นอายของเงินทอง ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด