ตอนที่ 80 สัมผัสประสบการณ์ทำงานครั้งสุดท้าย (3)

ความวุ่นวายเอิกเกริกขนาดนี้ นอกจากจะดึงดูดให้คนมามุงดูเพิ่มขึ้นแล้ว ยังเรียกให้ผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยเข้ามาดูด้วย

ศาสตราจารย์หลี่สีหน้าเปลี่ยนไป แอบสบตากับอาจารย์ฝ่ายวิชาการคนหนึ่งอย่างมีพิรุธ

ผู้บริหารมหาวิทยาลัยที่มาถึงพอรับทราบเรื่องราวทั้งหมดแล้ว ก็กวาดสายตามองนักศึกษาทั้ง 12 คนกับศาสตราจารย์หลี่ พลางขมวดคิ้ว "ทางมหาวิทยาลัยจะดำเนินการสอบสวน พวกคุณกลับไปกันก่อน พอสอบสวนเสร็จแล้วจะให้คำตอบพวกคุณแน่นอน"

"ไม่ใช่นะครับ ท่านผู้บริหาร ผมโดนใส่ร้าย!"

ศาสตราจารย์หลี่กลอกตาไปมา รีบเดินเข้าไปหาผู้บริหารแล้วแก้ต่างให้ตัวเอง "ผมทุ่มเทแรงกายแรงใจสอนหนังสือทำแล็บมาตั้งหลายปี สร้างมหาบัณฑิต ดุษฎีบัณฑิต และนักวิจัยหลังปริญญาเอกมาตั้งเท่าไร มีแต่พวกนี้นี่แหละที่บอกว่าผมมีปัญหา! คนอื่นทำไมถึงไม่เห็นพูดเลยว่าผมมีปัญหา"

พอได้ยินเขาพูดแบบนั้น หนึ่งในกลุ่มนักศึกษา 12 คนก็ทนไม่ไหวสวนกลับทันควัน "นั่นก็เพราะคนที่ยอมคุณ คุณก็คอยอำนวยความสะดวกให้พวกเขาสารพัดรูปแบบ เอาข้อมูลผลการทดลองที่พวกเราเหนื่อยสายตัวแทบขาดไปประเคนให้พวกเขา เพื่อให้พวกเขามีผลงานตีพิมพ์ออกมาเรื่อย ๆ น่ะสิ พวกเขาถึงได้ว่าคุณดี!"

"แกพูดจาเหลวไหล!" ศาสตราจารย์หลี่หน้าสลับแดงสลับซีด

เขาหันขวับไปจ้องนักศึกษาทั้ง 12 คนด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย "ผมไม่ยอมให้พวกเขาสาดโคลนใส่ผมเด็ดขาด พวกเขาร้องเรียนผม ผมก็ร้องเรียนพวกเขากลับเหมือนกัน นักศึกษาพวกนี้ไม่เพียงแต่ไม่เคารพอาจารย์ ทำลายชื่อเสียงของผม แต่ยังมีความรู้ความสามารถต่ำ รวมหัวกันเล่นงานอาจารย์ที่ปรึกษา คิดจะใช้วิธีข่มขู่เพื่อเอาผลประโยชน์จากผม ผมขอให้ทางมหาวิทยาลัยจัดการขั้นเด็ดขาด ไล่พวกเขาออกซะ!"

"..." คนที่มุงดูรอบ ๆ ต่างพากันพูดไม่ออกกับการเอาคืนอย่างโจ่งแจ้งไร้ยางอายของศาสตราจารย์หลี่

เมื่อเทียบกับนักศึกษา 12 คนที่ยืนหยัดอย่างตรงไปตรงมา ตราชั่งในใจของทุกคนย่อมตัดสินได้ชัดเจน

แต่หลายคนก็อดเสียดายและสงสารนักศึกษาทั้ง 12 คนไม่ได้

การตรากตรำเรียนหนักไม่ใช่แค่เพื่อความฝันของตัวเอง บางครั้งก็เพื่อใบปริญญาเพียงใบเดียว

นักศึกษาปริญญาโทปริญญาเอกจะจบการศึกษาได้หรือไม่ล้วนอยู่ในกำมือของอาจารย์ที่ปรึกษา และอาจารย์หนึ่งคนก็มีเครือข่ายเส้นสายอยู่เบื้องหลัง การที่พวกเขาร้องเรียนอาจารย์ที่ปรึกษาของตัวเองแบบนี้ อนาคตคงพังไม่เป็นท่าแน่

หากมีการยืนยันว่าเกิดการทุจริตทางวิชาการขึ้นจริง ไม่เพียงแต่งานวิจัยของอาจารย์ที่ปรึกษาจะถูกเพิกถอน แต่ตราบใดที่มีชื่อของเขาเป็นผู้ประพันธ์อันดับหนึ่ง ผู้ประพันธ์อันดับหนึ่งร่วม หรือผู้ประพันธ์บรรณกิจ งานวิจัยส่วนใหญ่ของนักศึกษาก็จะถูกเพิกถอนไปด้วยเช่นกัน

นั่นหมายความว่าความพยายามตลอดหลายปีที่ผ่านมาของนักศึกษาเหล่านี้จะมลายหายไปในพริบตา

ด้วยเหตุนี้จึงมีคนจำนวนมากไม่กล้าลุกขึ้นมาเปิดโปง

แต่นักศึกษาทั้ง 12 คนนี้กลับยอมก้าวออกมา

พวกเขายอมเสียสละตัวเอง เพียงเพื่อรักษาความจริงและความรัดกุมถูกต้องของงานวิจัย และเพื่อให้ความเจ็บปวดทรมานนี้สิ้นสุดลงที่รุ่นของพวกเขา

และก่อนที่จะตัดสินใจก้าวออกมา พวกเขาก็คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาไว้หมดแล้ว

แม้ในใจจะมีความเศร้า มีความหวั่นไหว แต่พวกเขาก็ยังคงมายืนอยู่ตรงนี้ด้วยกัน

ผู้บริหารมหาวิทยาลัยกวาดสายตาพินิจพิจารณานักศึกษาเหล่านั้น จากนั้นก็หันไปมองกล้องถ่ายทำในที่เกิดเหตุ แล้วกล่าวอย่างจริงจัง "พวกเราจะเริ่มดำเนินการจัดการ แต่ไม่ว่าจะอย่างไร นี่เป็นเรื่องภายในของมหาวิทยาลัย พวกคุณไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องบานปลายจนกระทบชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยในสังคม"

พูดจบ เจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยก็เดินตรงมาทางเสิ่นเฉียนและอาจารย์ถัง

"กรุณาลบคลิปที่เพิ่งถ่ายไปเมื่อสักครู่นี้ทิ้งเดี๋ยวนี้เลยครับ" ท่าทีของเจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยค่อนข้างแข็งกร้าว

ตากล้องของทีมงานรายการอึกอักลังเล ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี

ตอนนั้นเอง เสิ่นเฉียนก็ก้าวออกมาพูด "ขอโทษด้วยครับ พวกเราถ่ายทอดสดอยู่ ไม่มีทางลบได้หรอกครับ"

ได้ยินที่เสิ่นเฉียนพูด เจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยก็ขมวดคิ้วมุ่น "พวกคุณเป็นคนนอกสินะ เข้ามาในมหาวิทยาลัยได้ยังไง เดี๋ยวตามผมไปลงทะเบียนให้หมดเลย"

"ถ้าหากหลังจากนี้มีข่าวลือแพร่สะพัดในอินเทอร์เน็ตจนทำให้ชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเสียหาย ทางเราจะดำเนินคดีตามกฎหมายกับพวกคุณ" เขาเอ่ยเสียงเข้ม

คำพูดนี้ฟังดูไม่สุภาพเอาเสียเลย ทว่าเสิ่นเฉียนกลับไม่ได้มีท่าทีขุ่นเคือง เพียงแค่อธิบายอย่างเนิบช้าและใจเย็น "พวกเราลงทะเบียนก่อนเข้ามหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้วครับ แล้วก็ได้รับอนุญาตให้ถ่ายทำแล้วด้วย และเนื่องจากเป็นการถ่ายทอดสดจริง ๆ จึงไม่สามารถลบตามที่คุณต้องการได้"

"ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้รวมถึงตอนนี้ ล้วนออกอากาศไปหมดแล้วครับ หากคุณกังวลว่าชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยจะเสียหาย..." เสิ่นเฉียนช้อนสายตาขึ้น แววตาเปล่งประกายกระจ่างชัด "ผมคงพูดได้แค่ว่า ความยุติธรรมและการยึดมั่นในข้อเท็จจริงต่างหาก คือชื่อเสียงที่ดีที่สุดของมหาวิทยาลัยครับ"

ที่ใดมีแสงแดด ย่อมมีเงาทอดยาวเป็นธรรมดา ไม่ใช่ว่าสถานที่ที่เกิดเรื่องเลวร้ายจะต้องกลายเป็นหนองน้ำโสโครกไปเสียทั้งหมด แม้แต่ในผืนดินที่บริสุทธิ์ที่สุดก็ยังอาจมีพืชผลเน่าเสียเติบโตขึ้นมาได้

แทนที่จะปกปิดทุกอย่างเอาไว้ สู้ยอมรับความจริงอย่างตรงไปตรงมาแล้วแก้ไขให้ถูกต้องยังดีเสียกว่า

ความกล้าหาญที่จะปัดกวาดสิ่งสกปรก แท้จริงแล้วสร้างความเชื่อมั่นได้มากกว่าความสะอาดสะอ้านที่แสร้งปิดบังเอาไว้เสียอีก

เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นเฉียน นักศึกษาทั้งสิบสองคนต่างชะงักไป

แววตาของนักศึกษาชายที่เป็นแกนนำฉายรอยละอายใจขึ้นมาวูบหนึ่ง

อันที่จริง เขาได้ยินข่าวตั้งแต่เช้าว่ามีทีมงานรายการมาถ่ายทำที่มหาวิทยาลัย จึงตัดสินใจเด็ดขาดที่จะลุกขึ้นมาเปิดโปงในเวลานี้

เป้าหมายก็เพื่ออาศัยกระแสความสนใจ ให้ผู้คนจำนวนมากได้เห็น เพื่อไม่ให้การต่อสู้ขัดขืนในครั้งนี้ของพวกเขาต้องจมหายไปอย่างไร้ร่องรอยอีก

ส่วนเหตุผล... ก็เพราะปีนี้คะแนนสอบเข้าปริญญาโทใกล้จะประกาศแล้ว ถึงช่วงเวลาที่นักศึกษาปริญญาโทต้องติดต่ออาจารย์ที่ปรึกษาพอดี

พวกเขาไม่อยากให้คนอื่นต้องถูกหลอกลวงอีกต่อไป ไม่อยากให้ใครต้องก้าวเข้ามาในสถานที่มืดมนแห่งนี้เพื่อเผาผลาญช่วงวัยเยาว์ทิ้งไปเปล่า ๆ

แม้กระทั่งตัวนักศึกษาชายที่เป็นแกนนำเองจะใกล้เรียนจบในเดือนมิถุนายนนี้แล้วก็ตาม

เสิ่นเฉียนเข้าใจเจตนาของอีกฝ่ายตั้งแต่ตอนที่นักศึกษาชายคนนั้นมองไปยังกล้องถ่ายทำเมื่อครู่นี้แล้ว และเขาก็มองเห็นความละอายใจในแววตานั้นเช่นกัน

เขาส่งยิ้มปลอบประโลมไปให้นักศึกษาชายคนนั้น

นักศึกษาชายที่เป็นแกนนำประหลาดใจเล็กน้อย

อาจารย์ถังมองไปยังกลุ่มนักศึกษา น้ำเสียงที่ราบเรียบไร้อารมณ์อยู่เสมอแฝงแววรำลึกความหลังขึ้นมาอย่างหาได้ยาก

เขาเอ่ยว่า "พวกเขาฉลาดมาก ฉลาดกว่าผมในตอนนั้นเสียอีก"

เสิ่นเฉียนยิ้มพลางกล่าว "คุณเองก็มีเรื่องลำบากใจของคุณครับ"

จากนั้นเขาก็มองไปยังกลุ่มนักศึกษาที่ยังคงเปี่ยมด้วยพลังชีวิตแม้จะผ่านการถูกกดขี่มา อดไม่ได้ที่จะพูดต่อ "แต่พวกเขาก็ฉลาดจริง ๆ นั่นแหละครับ ฉลาดกว่าพวกเราในตอนนั้นเยอะเลย"

ลงมือรวดเร็ว ทั้งกล้าหาญและมีไหวพริบ

ต่อให้เป็นการใช้ประโยชน์จากพวกเขาก็แล้วจะทำไมล่ะ

หากการถูกใช้ประโยชน์นี้จะสามารถคืนความยุติธรรมให้แก่เหล่านักศึกษาได้ ก็ปล่อยให้ใช้ไปเถอะ

หากไม่ถูกบีบคั้นจนไร้ทางไป ใครเล่าจะอยากทำถึงขั้นนี้ ใครจะอยากคำนวณความเป็นไปได้ทุกอย่าง หรือแม้กระทั่งเอาตัวเองมาเป็นเดิมพันกัน

หน้าจอรับชม ผู้ชมรายการหาคู่เปลี่ยนจากความมึนงงในตอนแรก กลายมาเป็นความโกรธแค้นแทนในเวลาอันสั้น

"น่ากลัวเกินไปแล้ว ทั้งทุจริตผลงานวิชาการทั้งปั่นหัวทำร้ายจิตใจ! เคยเขียนจดหมายร้องเรียนแล้วยังถูกกดเรื่องเอาไว้อีก ด้านมืดของวงการวิชาการเมื่อไหร่จะหมดไปสักที"

"ถึงฉันจะจิ้นคู่รักแบบคลั่งไคล้ไปหน่อย แต่ก็ยังมีมโนธรรมนะ จะคอยตามเรื่องนี้อย่างต่อเนื่อง หวังว่าทางมหาวิทยาลัยจะรีบตรวจสอบให้กระจ่างโดยเร็ว และให้คำตอบแก่นักศึกษาทุกคนได้!"

"อัดคลิปเมื่อกี้ไว้เรียบร้อยแล้ว ทุกคนช่วยกันแชร์ต่อด้วยนะ อย่าปล่อยให้เรื่องนี้ถูกกลบหายไปเด็ดขาด!"

"ไม่นึกเลยว่าดูรายการหาคู่อยู่ดี ๆ จะกลายมาเป็นเลือดร้อนสูบฉีดแบบนี้!"

เมื่อรวมกับกระแสความนิยมของเสิ่นเฉียนเมื่อครู่ ชาวเน็ตก็ร่วมแรงร่วมใจดันเรื่องนี้ขึ้นสู่อันดับหนึ่งของเทรนด์ฮิตทันที!

นี่คือการส่งไม้ต่ออันน่าอัศจรรย์ระหว่างกระแสบันเทิงกับความเป็นจริงในสังคม

ในสถานที่จริง หลังจากได้ยินว่าเหตุการณ์เมื่อครู่ถูกถ่ายทอดสดออกไปในอินเทอร์เน็ตตั้งแต่ต้นจนจบ สีหน้าของผู้บริหารมหาวิทยาลัยก็เพิ่มความระมัดระวังขึ้นอีกหลายส่วน

อาจารย์หลี่เป็นอาจารย์เก่าแก่ของมหาวิทยาลัย ทุกปีมีผลงานตีพิมพ์บทความวิชาการชั้นยอดและผลงานวิจัยออกมาอย่างสม่ำเสมอ และจุดสำคัญคือเขามีสายสัมพันธ์ไม่มากก็น้อยกับขั้วอำนาจหลายกลุ่มในมหาวิทยาลัย

ผู้บริหารมหาวิทยาลัยรู้ดีว่าเรื่องนี้ต้องจัดการอย่างแน่นอน ทว่าหากไม่มีความสนใจจากภายนอกถาโถมเข้ามามากเกินไป บทลงโทษที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับอาจารย์หลี่ก็คงเป็นเพียงการสั่งพักงานเท่านั้น

แต่ในเมื่อตอนนี้มีคนเห็นมากมายขนาดนี้ ทั้งยังแพร่กระจายไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ต เรื่องนี้จึงลุกลามบานปลายไปถึงการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย การสูญเสียงบประมาณของชาติ และที่สำคัญที่สุดก็คือชื่อเสียงของสถาบัน

คราวนี้จัดการยากเสียแล้ว

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนอนุญาตให้กองถ่ายนี้เข้ามา ผู้บริหารมหาวิทยาลัยจึงมองเสิ่นเฉียนด้วยสายตาที่แฝงความขุ่นเคืองพาลพาโลเอาไว้อย่างมิดเม้น

กระนั้นเขาก็รู้ดีว่าตนเองกำลังเป็นตัวแทนท่าทีของมหาวิทยาลัย จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงเที่ยงธรรมว่า "เรื่องนี้ทางมหาวิทยาลัยจะตั้งคณะกรรมการตรวจสอบเพื่อสืบสวนข้อเท็จจริงอย่างเคร่งครัด หากพบว่าเป็นความจริง จะดำเนินการลงโทษผู้เกี่ยวข้องอย่างเด็ดขาดแน่นอน ขอให้ทุกคนอดทนรอผลการสอบสวน ทางมหาวิทยาลัยจะต้องให้คำตอบแก่พวกคุณอย่างแน่นอนครับ"