ตอนที่ 86 พลิกกระแสวิจารณ์

ผลลัพธ์จากการเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาทั้งสองครั้งของเสิ่นเฉียนนั้นยอดเยี่ยมจนน่าตกตะลึง

ทำเอานายทุนและสปอนเซอร์ที่คอยเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ตลอดเริ่มจะนั่งไม่ติด

เดิมทีพวกเขายังลังเลอยู่บ้างเพราะเสิ่นเฉียนกำลังจะหมดสัญญา แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ากำลังซื้อที่เห็นผลจริงจัง ก็ไม่มีใครสามารถปฏิเสธสิ่งเย้ายวนใจจากกระแสความนิยมได้เลย

ประกอบกับภาพลักษณ์ด้านบวกที่สร้างขึ้นมาจากเหตุการณ์หลายครั้งนี้ ชื่อของเสิ่นเฉียนจึงกลายเป็นกระแสลมพายุที่พัดถล่มวงการบันเทิงไปแล้ว

ทัศนคติของชาวเน็ตที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนไป จากเดิมที่ตอนเริ่มมาร่วมรายการหาคู่มีแต่คนคอยแช่งให้พัง กลายมาเป็นตกตะลึงและถูกดึงดูดด้วยพฤติกรรมสายโซเชียลแรงสารพัดรูปแบบในรายการ จนสุดท้ายกลายมาเป็นความชื่นชอบและพร้อมจะติดตามสนับสนุนเขาอย่างในตอนนี้

ในช่วงเวลาสั้น ๆ กระแสตอบรับของเสิ่นเฉียนก็พลิกกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือ

กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปอย่างแนบเนียนจนทำให้ผู้คนอดคิดไม่ได้ว่า เบื้องหลังของเขามีบริษัทปั้นคาแรกเตอร์มืออาชีพคอยบงการอยู่หรือเปล่า

แต่ก็ไม่มีบริษัทปั้นคาแรกเตอร์ที่ไหนกล้าให้ศิลปินเดินหมากนอกกรอบแหวกแนวขนาดนี้ แถมยังทำออกมาได้ยอดเยี่ยมไร้ที่ติขนาดนี้!

ดังนั้นหลายคนจึงต้องยอมรับว่า การที่เสิ่นเฉียนจะโด่งดังขึ้นมาได้นั้น ทั้งเป็นเพราะลิขิตสวรรค์ และเป็นเพราะฝีมือของเจ้าตัวเอง

และในบรรดาคนที่จำต้องยอมรับความจริงนี้ ก็รวมถึงพี่หลี่ ผู้ที่เคยพูดตรง ๆ ใส่หน้าเสิ่นเฉียนว่าบริษัทจะไม่ต่อสัญญากับเขาอีกต่อไป

แม้พี่หลี่จะกระอักกระอ่วนใจ แต่สิ่งที่เสิ่นเฉียนเป็นตัวแทนอยู่ในตอนนี้คือเม็ดเงินก้อนโต และไม่มีใครยอมทิ้งเงินทิ้งทองไปหรอก

ดังนั้นพอได้ยินการปฏิเสธแบบไร้เยื่อใยของเสิ่นเฉียน เธอจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอย่างหาได้ยาก "เสิ่นเฉียน ถ้านายต่อสัญญา บริษัทจะอัปเกรดสัญญาให้นาย เป็นสัญญาเกรด A ที่ดีที่สุดเลยนะ ก่อนหน้านี้นายไม่มีผลงานอะไรเด่น ไปอยู่ค่ายอื่นก็ไม่มีทางได้สัญญาที่ดีกว่านี้หรอก จะดื้อไปทำไมล่ะ"

"เหรอครับ"

เสิ่นเฉียนเลิกคิ้วขึ้นเบา ๆ พลางถาม "มีสัญญาดีขนาดนี้ ทำไมเพิ่งเอาออกมาตอนนี้ล่ะครับ"

"กลัวผมอ่านไม่รู้เรื่องเหรอ"

พี่หลี่ "..."

[ค่าโซเชียลแรง +1]

"หลัก ๆ ก็คือสัญญาฉบับนี้ฉันไปช่วยสู้กับผู้บริหารระดับสูงมาให้นาย นายก็รู้ว่าไม่ใช่ศิลปินทุกคนจะได้สัญญาระดับนี้ ก็เลยต้องใช้เวลาไปบ้างน่ะสิ"

พี่หลี่พูดบ่ายเบี่ยงไปน้ำขุ่น ๆ พร้อมกับทวงบุญคุณกับเสิ่นเฉียนไปด้วย

พอได้ยินคำพูดของพี่หลี่ เสิ่นเฉียนก็แคะหูพลางพูดว่า "ไม่ใช่ทุกคนจริง ๆ นั่นแหละครับ แค่ศิลปินค่อนบริษัทก็ได้สัญญาเกรด A กันหมดแค่นั้นเอง"

เสิ่นเฉียนนึกอะไรขึ้นมาได้จึงพูดต่อว่า "เดือนก่อนลูกชายของเพื่อนรองประธานอยากเป็นไอดอลเลยเข้าบริษัทมา ผมจำได้ว่ายังเซ็นสัญญาพิเศษด้วยซ้ำ"

พี่หลี่ถึงกับพูดไม่ออก

นั่นมันเด็กเส้น เสิ่นเฉียนจะไปเทียบกับเด็กเส้นได้ยังไงกัน

เสิ่นเฉียนเห็นพี่หลี่เงียบไป มุมปากก็ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เสิ่นเฉียนย่อมเข้าใจบริษัทของตัวเองในระดับหนึ่ง

บริษัทที่ใช้เส้นสาย ยกยอปอปั้นคนมีอำนาจเหยียบย่ำคนไร้อำนาจ และเลือกปฏิบัติมองคนตามผลประโยชน์จนถึงขีดสุด จะเป็นบริษัทที่ดีไปได้อย่างไร

ต่อให้เขาคิดจะทำอาชีพนี้ต่อไป เขาก็ไม่มีทางอยู่บริษัทนี้ต่อแน่

จะได้ไม่ขัดขวางแผนการทำงานระดับทะยานพ้นเอเชีย มุ่งสู่สากลของเขา

"ถ้าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ผมวางสายนะครับ" เสิ่นเฉียนพูด

"เดี๋ยวก่อนสิ ถ้านายคิดว่าสัญญาไม่โอเคก็คุยกันได้นะ ฉันยังไปคุยเรื่องสัญญา..."

พี่หลี่ยังอยากจะพูดต่อ แต่ก็ได้ยินเสียง "ตู้ด... ตู้ด..." ตัดสายดังมาจากปลายสายเสียแล้ว

พี่หลี่โกรธจนแทบจะกัดฟันแหลก

คิดไม่ถึงเลยว่ากระต่ายที่เคยว่านอนสอนง่าย พอกัดคนขึ้นมาจะเจ็บแสบขนาดนี้

ก็แค่มีคนอวยชั่วข้ามคืน คิดว่าตัวเองเป็นซูเปอร์สตาร์จริง ๆ หรือไง!

พี่หลี่ถูกความโกรธนี้อัดอั้นจนเจ็บแปลบไปทั้งร่าง

เธอจึงกดโทรศัพท์ไปหาอีกเบอร์หนึ่ง

"ฮัลโหล... ใช่ค่ะ เขาไม่มีความคิดจะต่อสัญญาเลย... ได้ ในเมื่อรั้งไว้ไม่ได้ ตามที่คุณบอกละกัน งั้นก็มีแต่ต้องทำลายเขาให้พัง..."

พี่หลี่วางสายโทรศัพท์ พอนึกถึงจุดจบของเสิ่นเฉียน ความขุ่นเคืองในใจเมื่อครู่ก็มลายหายไปสิ้น

เธออดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

วันรุ่งขึ้น ทันทีที่รายการเริ่มต้นขึ้น ก็มีชาวเน็ตจำนวนมากเข้ามาปักหลักรอในห้องไลฟ์สดของผู้ร่วมรายการแต่ละคน เพื่อรอดูสีหน้าท่าทางตอนที่พวกเขาได้รับหรือไม่ได้รับจดหมายแสดงความรู้สึกดี

ท่ามกลางการรอคอยของทุกคน คนแรกที่ปรากฏตัวขึ้นตรงห้องใต้หลังคาก็คือหลี่เฉิงอวี่

ดูเหมือนเขาจะใส่ใจกับผลการส่งจดหมายแสดงความรู้สึกดีในครั้งนี้มาก เพราะเขาต้องการชัยชนะมาพิสูจน์ตัวเองอย่างเร่งด่วน

หลี่เฉิงอวี่เดินไปหน้ากล่องจดหมายของตัวเอง คราวนี้เขาไม่ได้แสดงละครอะไรต่อหน้าทุกคนอีกต่อไป แต่เปิดกล่องจดหมายของตัวเองโดยตรง

แล้วเขาก็พบว่า ในบรรดาจดหมายแสดงความรู้สึกดีจากผู้เข้าแข่งขันหญิงทั้งสองคน มีเพียงฉบับเดียวเท่านั้นที่ปรากฏอยู่ในกล่องจดหมายของตัวเอง

สีหน้าของหลี่เฉิงอวี่ฉายแววตกตะลึงไปชั่วขณะ

ทั้งที่เขาเป็นผู้เข้าแข่งขันชายเพียงคนเดียวที่ได้รับคำเชิญจากผู้เข้าแข่งขันหญิงถึงสองคน ดังนั้นตามหลักแล้วเขาควรจะแซงหน้าผู้เข้าแข่งขันชายคนอื่น ๆ และกลายเป็นคนที่ได้รับจดหมายแสดงความรู้สึกดีจากผู้เข้าแข่งขันหญิงมากที่สุดสิ

หลี่เฉิงอวี่หยิบจดหมายแสดงความรู้สึกดีเพียงฉบับเดียวนั้นออกมา เหลือบมองชื่อผู้ส่ง เป็นของชิวเสวี่ยหรู

ทว่าอีกฉบับของเฉินเฝ่ยที่ควรจะมี กลับไร้ร่องรอยโดยสิ้นเชิง

[ฮ่าๆๆ เห็นสีหน้าตกตะลึงของประธานหลี่จอมเผด็จการแล้ว มันชวนให้รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก มีแค่สองคำเท่านั้น—สะใจ!]

[หวังว่าเฉินเฝ่ยจะคิดได้จริง ๆ นะ อย่าได้มาไม้พิสดารอะไรอีกล่ะ ขออวยพรจากใจจริงให้สาวสวยนางฟ้าคนนี้ได้เจอคนที่ดีกว่า!]

[เห็นด้วยกับเมนต์บน!]

เมื่อคืนหลังจากที่หลี่เฉิงอวี่ได้ฟังสิ่งที่เฉินเฝ่ยพูด เดิมทีเขาก็นึกว่านอนมาแน่ ๆ ใครจะไปรู้ว่าเฉินเฝ่ยกลับไม่ยอมหย่อนจดหมายแสดงความรู้สึกดีให้เขา

หลี่เฉิงอวี่ไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ความรู้สึกไม่ยอมรับและความคับแค้นใจก็ถาโถมเข้าใส่ทั่วทั้งหัวใจของเขา

สันดานมนุษย์มักชอบของที่ไม่ได้มาง่าย ๆ

มันทำให้หัวใจที่เดิมทีไร้เป้าหมายของเขา พลันมีทิศทางที่พุ่งเป้าขึ้นมาทันที

แต่น่าเสียดายที่เป้าหมายของเขา ไม่ได้มีความคิดที่จะหันกลับมามองเขาอีกต่อไปแล้ว

ตอนเช้าเฉินเฝ่ยไม่ได้โผล่มาที่ห้องหย่อนจดหมายเพื่อตรวจดูกล่องจดหมายของตัวเองเลยด้วยซ้ำ

การกระทำครั้งก่อนของเธอ ได้จุดชนวนให้ชาวเน็ตพากันถกเถียงอย่างบ้าคลั่ง

นับตั้งแต่ที่ฉีกจดหมายแสดงความรู้สึกดีของตัวเองทิ้งไปในคราวนั้น เฉินเฝ่ยก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่ได้คอยวนเวียนอยู่รอบตัวหลี่เฉิงอวี่อีกต่อไป

สายตาของเธอหันไปมองเสิ่นเฉียนแทน

ช่วงเวลาตรวจดูกล่องจดหมายของตัวเองยังคงดำเนินต่อไป ต่อจากหลี่เฉิงอวี่ คนที่สองที่ก้าวเข้ามาในห้องใต้หลังคาก็คือชิวเสวี่ยหรู

ทั้งสองคนราวกับนัดกันไว้ ตื่นเช้าแข่งกันไม่มีใครยอมใคร

แต่ชาวเน็ตต่างรู้ผลการส่งจดหมายของหลี่เฉิงอวี่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว จึงไม่ได้คาดหวังอะไรกับจุดนี้นัก

ตอนที่ชิวเสวี่ยหรูหยิบจดหมายแสดงความรู้สึกดีที่หลี่เฉิงอวี่เขียนให้ตัวเองออกมาอย่างมีความสุข ชาวเน็ตก็ได้แต่หวังว่าช่วงนี้จะจบลงไปเร็ว ๆ

ไม่นานก็ถึงคิวของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ

หลังจากเสิ่นเฉียนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วค่อย ๆ กินอาหารเช้าอย่างเอ้อระเหย เขาก็เดินมาที่ห้องหย่อนจดหมาย

ในเวลานี้ ตัวเขาเองยังไม่รู้เลยว่า สิ่งที่กำลังรอคอยเขาอยู่จะเป็นความ "อัดแน่นเต็มพิกัด" แบบไหน

ส่วนผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ตื่นเช้ากว่าเสิ่นเฉียนกันหมด พวกเขาตรวจดูกล่องจดหมายของตัวเองเสร็จเรียบร้อยไปนานแล้ว

เมื่อเกาจั๋ว มั่วหลิน และปี้จิ้งพบว่าในกล่องจดหมายของตนไม่ได้รับจดหมายแสดงความรู้สึกดีของเสิ่นเฉียน สายตาของทั้งสามคนก็เริ่มแฝงแววอันตรายขึ้นมา

พวกเขากำลังคิดว่า คนที่ได้จดหมายแสดงความรู้สึกดีของเสิ่นเฉียนไปคือใครกันแน่?