ตอนที่ 90 เด็กหนุ่มขี้อาย

หลังจากเสิ่นเฉียนได้นอนชดเชยไปตื่นหนึ่ง ในที่สุดเขาก็รู้สึกดีขึ้น ไม่ทรมานเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว

"ผมไปอาบน้ำก่อนนะ" เขาขยี้ตา น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยและติดเสียงขึ้นจมูกเพราะเพิ่งตื่นนอน

ฟังดูดีจนแทบเอาชีวิตคน

เกาจั๋วดึงเนกไทให้คลายออก รู้สึกว่าตัวเองคงหมดทางเยียวยาแล้วจริง ๆ

ตอนนั้นเอง มีคนมาเคาะประตูห้องของพวกเขา

เกาจั๋วผุดลุกขึ้นไปเปิดประตู

เมื่อเปิดประตูออกไป ก็เห็นปี้จิ้งยืนอยู่ข้างนอก

ปี้จิ้งสวมชุดกีฬาเรียบง่ายดูสบายตา ยืนพิงกรอบประตูแล้วช้อนสายตาขึ้นมองเกาจั๋วที่มาเปิดประตูให้

"เสิ่นเฉียนอยู่ไหม" เขาถาม

เสิ่นเฉียนเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว

เกาจั๋วเอ่ยเสียงเรียบ "ตอนนี้เขาไม่สะดวก"

พูดจบก็เตรียมจะปิดประตู

ทว่ามือของปี้จิ้งกลับดันประตูไว้พลางพูดอย่างสุภาพแต่ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธ "ไม่สะดวกผมก็รอได้"

เกาจั๋วมองแขกผู้ไม่น่าอภิรมย์คนนี้ด้วยสายตาเย็นชา

ปี้จิ้งสบตา ทำราวกับมองไม่เห็นสีหน้าไม่ต้อนรับของเกาจั๋ว แล้วพูดว่า "ผมขอเข้าไปรอข้างในได้ไหม"

พูดจบ ปี้จิ้งก็ไม่ได้รอให้เกาจั๋วตอบ เขายิ้มให้อย่างสุภาพตามมารยาท แล้วเดินตรงเข้าไปในห้องของพวกเขาทันที

เพราะปี้จิ้งรู้ดีว่าคำตอบที่จะได้จากเกาจั๋ว จะไม่ใช่คำตอบที่ตนต้องการแน่นอน

ผังห้องของเสิ่นเฉียนกับเกาจั๋วเหมือนกับห้องฝั่งของปี้จิ้งไม่มีผิด

เตียงของทั้งสองคนตั้งอยู่อีกฝั่งของห้องนั่งเล่น ปี้จิ้งเหลือบมองเตียงของเสิ่นเฉียน แล้วนึกถึงตอนที่เสิ่นเฉียนทายาให้ตนคราวก่อน

มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

ขณะนั้นเอง เสียงน้ำซ่า ๆ ในห้องน้ำก็หยุดลง ประตูถูกเปิดออก

สิ่งที่ลอยออกมาพร้อมกับไอน้ำสีขาวขมุกขมัว คือเสิ่นเฉียนที่ท่อนบนเปลือยเปล่า กำลังเดินก้าวออกมาจากห้องน้ำอย่างช้า ๆ

กางเกงตัวโคร่งผูกหลวม ๆ อยู่ตรงช่วงเอว ไล่ขึ้นไปมองเห็นวีไลน์ราง ๆ และช่วงเอวที่บางทว่าดูมีกล้ามเนื้อทรงพลัง

สูงขึ้นไปอีกคือกล้ามท้องและกล้ามอกที่มีหยดน้ำเกาะพราว

เซ็กซี่จนเกินบรรยาย

เสิ่นเฉียนไม่ได้สังเกตเห็นคนสองคนที่ยืนอยู่ตรงประตู เขาเดินไปพลางก้มหน้าสวมเสื้อยืดไปด้วย

ในพริบตาที่สวมเสื้อยืดลงไป ภาพอันงดงามชวนวาบหวามทั้งมวลก็ถูกบดบังจนมิดชิด

ทิ้งไว้เพียงจินตนาการเตลิดเปิดเปิง

ในเวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่วินาทีนั้น สิ่งที่ติดอยู่ในหัวของเกาจั๋วและปี้จิ้งมีเพียงอย่างเดียว

เอวนั่น ขาวจนแสบตา

ความจริงแล้วห้องน้ำอยู่ตรงหัวมุมห้องนั่งเล่น ตามปกติแล้วเสิ่นเฉียนต้องสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อน ถึงจะก้าวเข้าสู่พื้นที่ห้องนั่งเล่นที่มีคนอยู่

แต่วันนี้กลับไม่ประจวบเหมาะ พอเสิ่นเฉียนเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นคนสองคนที่ยืนอยู่ข้างประตูจ้องมองมาที่ตนตาไม่กะพริบ

ต่อเรื่องนี้ เขาอยากจะพูดแค่สองคำ—เข้าใจผิด

เสิ่นเฉียนรู้สึกว่าตัวเองต่อให้กระโดดลงแม่น้ำฮวงโหก็ล้างมลทินไม่หมดแล้ว

นึกไม่ถึงเลยว่าคาแรกเตอร์สายอ่อยยั่วที่เพิ่งสร้างขึ้นมา จะซึมลึกเข้ากระดูกดำของเขาเร็วขนาดนี้แล้วเหรอ

เสิ่นเฉียนคิดว่า ตัวเขานี่ทำอะไรก็ไปสุดทางจริง ๆ

เฮ้อ ทั้งที่เขาออกจะเป็นเด็กหนุ่มแสนดีที่รักนวลสงวนตัวแท้ ๆ

เมื่อเห็นทั้งสองคนยังคงยืนนิ่งอยู่ข้างประตู เสิ่นเฉียนจึงเอ่ยทักทายปี้จิ้ง "ดึกขนาดนี้แล้ว คุณมาทำไมเหรอครับ"

สายตาของปี้จิ้งไม่เคยละไปจากเขาเลยตั้งแต่เมื่อครู่

เขาจ้องมองเสิ่นเฉียนแล้วพูดตรง ๆ "อยากเจอคุณ"

"ไม่ได้เจอคุณตั้งนานแล้ว"

ถ้าชาวเน็ตมองเห็นภาพในห้องตอนนี้ล่ะก็ คงเริ่มกรี๊ดดดดดดกันอย่างบ้าคลั่งไปแล้ว!

ปี้จิ้งสมกับเป็นลูกหมาสายพุ่งชนจริง ๆ

ยังคงตรงไปตรงมาเหมือนเคย

น่าเสียดายที่ชาวเน็ตไม่มีวาสนาได้ 'ฟิน' กับฉากนี้

ในวินาทีที่เห็นปี้จิ้งเดินเข้าห้องของเสิ่นเฉียนกับเกาจั๋ว ทุกคนก็แทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

เพราะในห้องพักไม่มีการถ่ายทอดสด

ความรู้สึกที่รู้ทั้งรู้ว่ามีเผือกชิ้นโตอยู่ตรงหน้าแต่ดันไม่ได้กิน ทำเอาชาวเน็ตด่ากันสนั่นหวั่นไหวจนแทบฟังไม่ได้

เมื่อมองดูข้อความที่มีแต่ดอกจันเซนเซอร์เต็มหน้าจอคอมเมนต์ ผู้กำกับก็ได้แต่ร้องไห้ไม่ออก

พวกเขาก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้สักหน่อย

แต่ความเป็นส่วนตัวของบิ๊กเบิ้มแต่ละคนตรงนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะแอบส่องได้ตามใจชอบ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนแรกพวกเขานึกว่ารายการของตนเป็นแค่รายการหาคู่ธรรมดา ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าในห้องของผู้เข้าแข่งขันเพศเดียวกันก็จะมีสมรภูมิรักเกิดขึ้นได้

บัดซบ ช่างผิดแผนจริง ๆ!

พวกเขาเกลียดความเกรงอกเกรงใจไม่เข้าเรื่องของตัวเองชะมัด!

ดูท่าแล้วคืนนี้ สำหรับพวกสายจิ้น คงต้องเป็นค่ำคืนที่นอนไม่หลับอย่างแน่นอน

คำพูดของปี้จิ้งลอยเข้าหูต่อหน้าต่อตาเกาจั๋ว เกาจั๋วหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง

เส้นผมสีดำขลับของเสิ่นเฉียนยังคงชื้นด้วยละอองน้ำ เขาตบไหล่ปี้จิ้งเบา ๆ แล้วพูดอย่างเปิดอกเปิดใจ "อย่ามาอ่อยผม ขอบคุณครับ! ผมเป็นคนขี้อายแล้วก็ใสซื่อมากนะ ถ้าคุณเรียกผมว่าที่รัก ผมจะคิดว่าเรากำลังจะแต่งงานกันแล้วนะ"

"..."

"..."

[ค่าโซเชียลแรง +2]

บนโลกนี้มีคนที่ใสซื่อและขี้อายแบบนี้อยู่จริง ๆ แน่เหรอ